
اگر بخواهید این تصویر را به یک ابزار مفهومی برای رواندرمانی تبدیل کنید، میتوان این چهار سؤال را به شکل زیر حفظ کرد:
Fourier: چه چیزی در تجربهٔ من تکرار میشود؟
Laplace: وقتی این حالت فعال میشود، چگونه رشد، افت یا پایدار میشود؟
Wavelet: این الگو دقیقاً چه زمانی و در چه مقیاسی ظاهر میشود؟
Z-transform: چه مقدار از پاسخ اکنون، از تاریخچهٔ قبلی سیستم تأثیر گرفته است؟
و در نهایت:
هدف درمان، پیدا کردن «فرکانس روانی» یا «معادلهٔ ذهن» نیست؛ هدف، بهدستآوردن نمایشهای متفاوتی از تجربه است تا آنچه در یک نمایش نامرئی است، در نمایش دیگر قابل مشاهده و قابل گفتوگو شود.