این سه رَذیلَت چو به جان، پا گرفت
همچو سَدی، راهِ روا را گرفت
یک، که کند سازش با طاغیان
رشوه بگیرد ز بَرِ یاغیان
رشوه گرفت و رهِ روزی، بِهِشت
گشت جدا از حَق و بویِ بِهِشت
دو، که شود روح، ضَعیف و نزار
رامِ ستمکار، گهِ کارزار
سه، که رَوَد نَفْس، به دنبالِ آز
بیهده افتد به تبی جانگداز
بردهی خواهشگرِ مردم شود
گوهرِ آزادیِ او گم شود
زین سه بَدی گشت جدا، یارِ حَق
نیست ورا کار، به جز کارِ حَق
سرودهی محمد امین امیدی در 3 آبان 1405. برگرفته از حکمت 110 نهجالبلاغه و شرح آیتالله مکارم شیرازی بر آن.