چشمم به خواب میرود اما نه
قلبم که هست همره بیداری
شیرین به خواب رفته و فرهادم
در کار عشق دوست، به هشیاری
سرودهی محمد امین امیدی در تاریخ 9 اردیبهشت 1404، در بیان حدیث نبوی «تَنَامُ عَيْنَايَ وَ لاَ يَنَامُ قَلْبِي»، به معنای «چشمانم می خوابد ولی قلبم نمی خوابد (بحارالأنوار جلد 22 صفحه 27)».