
سیستم های مدیریت پایگاه داده (DBMS) برنامه های کامپیوتری هستند که به کاربران اجازه می دهند با پایگاه داده تعامل داشته باشند. یک DBMS به کاربران اجازه می دهد تا دسترسی به پایگاه داده را کنترل کنند، داده ها را بنویسند، دستورها را اجرا کنند و سایر وظایف مربوط به مدیریت پایگاه داده را انجام دهند.
با این حال، برای انجام هر یک از این وظایف، DBMS باید نوعی مدل اساسی داشته باشد که نحوه سازماندهی داده ها را تعریف کند. مدل رابطهای یکی از رویکردهای سازماندهی دادهها است.
اساسی ترین عناصر در مدل رابطه ای، روابط هستند که کاربران و RDBMS های مدرن آنها را به عنوان جداول تشخیص می دهند. یک رابطه مجموعه ای از ردیف ها، در یک جدول است که هر ردیف مجموعه ای از ویژگی ها یا ستون ها را به اشتراک می گذارد.

در مدل رابطه ای، هر جدول حاوی حداقل یک ستون است که می تواند برای شناسایی منحصر به فرد هر سطر به نام کلید اصلی استفاده شود.
اگر دو جدول دارید که میخواهید آنها را با یکدیگر مرتبط کنید، یکی از راههای انجام آن، کار با یک کلید خارجی است. یک کلید خارجی در اصل یک کپی از کلید اصلی یک جدول (جدول "parent") است که در یک ستون در جدول دیگر ("child") درج شده است.
مثال زیر رابطه بین دو جدول را نشان می دهد، یکی برای ثبت اطلاعات در مورد کارکنان در یک شرکت و دیگری برای ردیابی فروش شرکت استفاده می شود.

مزایا
محدودیت ها
یک سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای open-source است. مانند سایر دیتابیس های رابطه، MySQL داده را در جداول ساخته شده از ردیف وستون ذخیره می کند. کاربران می توانند داده ها را با استفاده از زبان پرس و جو ساخت یافته تعریف، دستکاری، کنترل و پرس و جو کنند.
این پایگاه داده محبوب ترین سیستم پایگاه داده open-source در جهان است و به عنوان بخشی از پشته فناوری LAMP که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد(که شامل یک سیستم عامل مبتنی بر لینوکس، وب سرور آپاچی، پایگاه داده MySQL و PHP برای پردازش است).
برای ذخیره و بازیابی داده ها در طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی، وب سایت ها و خدمات محبوب استفاده می شود.