
ادغام مستمر (CI) و تحویل مستمر (CD) دو فرآیندی هستند که در طراحی و توسعه نرمافزار مورداستفاده قرارگرفته و مزایای بسیاری با خود به همراه دارند که ازجمله آنها میتوان به اعمال تغییرات با سرعت و اطمینان بیشتر اشاره نمود.
بهطور خلاصه CI به فرآیندی اشاره دارد که در قالب آن تغییرات اعمالشده جدید بهصورت خودکار با مخزن اصلی ادغام میشوند. اما در مورد واژه CD دو معنا میتواند مورداستفاده قرار گیرد. یکی به معنای Continuous Delivery است که در قالب آن نرمافزار به صورت دائم آماده استقرار میباشد و معنای دوم به Continuous Deployment اشاره دارد که بیانگر سازوکاری است که بهصورت خودکار کدهای آماده را بروی سرور اصلی منتشر میکند.
در ادامه چرخهی فرآیندها بررسی خواهند شد و به معرفی ابزارهای مربوطه خواهیم پرداخت.
در روند CI تغییرات صورت گرفته در کد توسط توسعهدهندگان مختلف در خط اصلی پروژه ادغام میگردد. این خط اصلی معمولاً توسط یک مخزن اشتراکی مورد دسترسی قرار میگیرد. . هر ادغام میتواند توسط اجرای Build و آزمونها (syntax , security , …) موردبررسی قرارگرفته تا تضمین کند کد ادغامشده قابلاطمینان است. اصولاً اجرای تست بخشی از فرآیند CI نیست اما معمولاً با آن پیادهسازی میشود. بعد از اطمینان از کدهای ادغامشده، میتوان وارد مرحله stage شد و بر روی یک محیط و یا سرور تست نسخه جدید مورد آزمایش قرار گیرد و یا وارد مرحله deploy on servers شود و بر روی سرورهای عملیاتی پروژه استقرار صورت پذیرد.
ابتدا سورس کدهای مربوط به برنامهها بهصورت جداگانه داخل Gitlab ذخیره میشوند و برای افرادی که دسترسی دارند به آن کد بر اساس role هر شخص به ایشان مجوزهای مربوطه (developer, maintainer, admin) داده خواهد شد.
در ادامه هر فرد بر روی سیستم خود پروژه را pull کرده و تغییرات لازم را انجام میدهد و سپس آن را دوباره به مخزن push مینماید. بعد از هر بار تغییر gitlab-runner وارد چرخه میشود و کد تغییریافته را چک میکند، که در صورت نیاز از کامپوننت ها و مخازن داخل nexus استفاده مینماید، و در صورت تائید، وارد مرحلهی بعد که در فایل gitlab-ci.yaml تعریفشده میگردد که میتواند مرحله stage و یا مرحله استقرار باشد.