
جلسهای که قرار بود پنج دقیقهای باشد
شخصیتها:
- مدیر؛ آدمی که همیشه میگوید «این جلسه خیلی کوتاهه».
- رضا؛ کارمندی که برای هر چیزی یک نظریه دارد.
- مینا؛ تنها آدم منطقی جمع.
- حسن؛ مسئول پذیرایی، ولی خودش هم نمیداند دقیقاً چرا آنجاست.
- عمو کاظم؛ نگهبان ساختمان که به طرز عجیبی در همهچیز دخالت میکند.
اتاق جلسه. همه نشستهاند. مدیر وارد میشود و یک پوشه زیر بغل دارد.
مدیر:
خب بچهها، زیاد وقتتون رو نمیگیرم. فقط یه جلسهی پنج دقیقهای داریم.
مینا:
جلسهی پنج دقیقهای هفتهی پیش هم دو ساعت طول کشید.
مدیر:
اون فرق داشت.
رضا:
چطور؟
مدیر:
اون پنج دقیقهی طولانیتری بود.
همه ساکت میشوند.
مینا:
یعنی چی؟
مدیر:
یعنی... بریم سر اصل مطلب.
حسن:
من چایی بیارم؟
مدیر:
نه، ممنون.
حسن:
پس برای خودم میارم.
بلند میشود.
مدیر:
حسن، صبر کن! موضوع جلسه اینه که باید هزینهها رو کم کنیم.
حسن:
خیلی خوب.
مدیر:
از کجا شروع کنیم؟
حسن:
از چایی.
مدیر:
چرا؟
حسن:
چون چایی گرونه.
مینا:
تو همین الان داشتی برای خودت چایی میآوردی!
حسن:
اون سرمایهگذاری شخصیه.
مدیر:
خب، پیشنهادها رو بگید.
رضا:
من پیشنهاد میکنم کولر رو خاموش کنیم.
مینا:
هوا سی و هشت درجهست!
رضا:
دقیقاً. با خاموش کردن کولر، همه سریعتر جلسه رو ترک میکنن.
مدیر:
ایدهی خوبیه!
مینا:
نه، نیست!
عمو کاظم از پشت در سرش را داخل میآورد.
عمو کاظم:
من یه پیشنهاد دارم.
مدیر:
شما چرا اینجایید؟
عمو کاظم:
جلسهست دیگه.
مدیر:
شما نگهبانید!
عمو کاظم:
نگهبانم، ولی چشم دارم، گوش دارم، تجربه دارم.
رضا:
منابع انسانی هم دارید؟
عمو کاظم:
اگه لازم باشه، آره.
مدیر:
خب، پیشنهاد شما چیه؟
عمو کاظم:
حقوق همه رو کم کنید.
مینا:
حقوق خودتونم؟
عمو کاظم:
من نگهبانم. حقوق من از قبل کمه. شماها رو کم کنید که تعادل برقرار بشه.
ناگهان چراغها خاموش میشوند.
حسن:
ای وای!
مدیر:
چی شد؟
عمو کاظم:
برق رفت.
رضا:
از کجا فهمیدی؟
عمو کاظم:
چون چراغ خاموش شد.
رضا:
ممکنه چراغ سوخته باشه.
عمو کاظم:
چهار تا چراغ با هم؟
رضا:
شاید هماهنگ کرده بودن.
مینا:
بچهها، بیخیال.
مدیر:
خب، بدون برق جلسه رو ادامه میدیم.
حسن:
من نمیتونم.
مدیر:
چرا؟
حسن:
چون چاییساز خاموشه.
مدیر:
حسن، ما داریم درباره آینده شرکت تصمیم میگیریم!
حسن:
بدون چایی آیندهای وجود نداره.
برق برمیگردد.
مدیر:
عالی! خب، نتیجه جلسه این شد که...
مینا:
بالاخره تموم شد؟
مدیر:
بله.
همه:
خدا رو شکر!
مدیر:
فقط یه جلسهی کوچیک دیگه لازم داریم.
همه خشکشان میزند.
رضا:
چقدر کوچیک؟
مدیر:
ده دقیقه.
مینا:
موضوعش؟
مدیر:
اینکه چرا جلسهی پنج دقیقهای امروز دو ساعت طول کشید.
عمو کاظم:
من یه پیشنهاد دارم.
همه:
نهههههه!
عمو کاظم:
جلسه رو برگزار نکنیم.
سکوت.
مدیر:
این اولین پیشنهاد عاقلانهای بود که امروز شنیدم.
حسن:
پس چاییها رو پس بدم؟
همه:
حسن!!!
پرده بسته میشود.

