یک پیچیدگی فکری در یک فضای در حال حرکت
یک شخص روانی در چهره ای آسوده ، یک اسلحه در دست اش ، او به دنبال یک ناهماهنگی است تا بتواند معنی حرف هایش را بیشتر درک کند .

اگر خودت را در یک شهر تاریک ببینی که فقط یک اصلحه داری چکار خواهی کرد ؟ ، به یاد خواهی آورد که هر کسی را که دیدی بکشی وگرنه کشته خواهی شد ! ، به کجا باید بری ؟ چه کار باید کنی ؟ تنها چیزی که میدانی این است که باید به اون نگاه کنی .

اون در حال فرار از جایی است که در آن جا زندانی بود . حس خوبی دارد شاید برای اینکه آماده به سمت یک روشنایی میرود تا در آنجا دوباره افکارش را با آرامش آشنا کند ، این یک رویا نیست وگرنه از آسمان تاریک یک ترس بر آن حمله نمیکرد ! ، اون نباید دوباره پشت آن پارچه سیاه را ببیند ، در غیر این صورت او با ترس هماهنگ میشود تا بتواند یک مشکل مغزی را خاموش کند .
او در خود بار ها انقلاب کرده است . او حاصل انقلاب های جدی و دردناک مغز است .
به آرامی میان مردم رد میشود تا به خانه برسد ، او هدفی به جز یک انقلاب نوع یک ندارد .

او در مغزش اش زندگی میکند ، میخواهی او را درک کنی ؟ ؛ باشه اما این کار درست نیست !
او از زمان بیزار است ، چون محدود و فعلا غیر قابل دست کاری است .
زمان اهداف او را به آرامی زیر پا میگذارد و چیز جدیدی را به آن نشان میدهد .
زمان به او تاریکی بینهایت را آموخت تا واکنش اش را ببیند اما او به حقیقت پی برد .
حرف زدن او کلافه کننده و دوستی با او منزجر کننده است ، اما با این حال او با تمام تنفر از همه و تو باز هم به ول چرخیدن در این بُعد ادامه میدهد تا بتواند آن معنی دل انگیز اهداف اش را به خوبی پیدا کند ؛ صدای او مانند یک آشنا ، چهره اش نمایان گر یک شکست بزرگ توسط کوچکترین شکست ها ، حرف هایش هم مانند یک پیروزی .
این یک حرف گمراه کنند نیست ! البته تا زمانی که معنی یک خواب آلودگی مغز را درک نکرده باشی ، پس بخواب
بیا تا معنی خشم اش را برایت به بهترین شکل توضیح بدم .
نباید بیشتر از این به او نگاه کنی در غیر این صورت این غذا فاسد خواهد شد
قبل از این که صدای تیر اندازی بیشتری بشنوی به سمت صدا برو تا در آنجا یک قتل گاه شیشه ای را از نزدیک مشاهده کنی ، اما حواست به اون باشه .