
این منم!
دختری از جنس اسفند.
دختری که برخلاف سردی زمستان دلش به گرمی آفتاب است.
من فرزند اسفندم. یک اسفنددخت.
دختری از جنس غرور.
من ته تغاری زمستانم.کوچیک ترین دختر زمستان. عزیز دوردونه ی زمستان.
اشتباه نکن. من دختری غد و لوس و مغروری نیستم که فکرشو میکنی.
اسفندرا خاص ترین فصل بدان. و آدم هایش را عاشق ترین آدم. کافی است قلبت را به امانت اسفندی ها بگذاری. خیالت راحت است. گرمای عشق و دوست داشتن او دلگرمت میکند.
اگر آمدی بمان. اگر قرار بر رفتنی نیا. اسفند تافته جدا بافتس. قلبش که بشکند خودتی و خدای خودت. او عزیز دوردونه خداست. عزیز دوردونه تمام فصل ها. کوچیک ترین فصل هرسال.

من باران را دوست ندارم. اما عاشق برفم.دوست دارم موهایم را باز کنم و روی برف های بدوم و بخندم.
سوز و نسیم زمستانی موهایم را تاب بدهد و نوازش کند و مثل شاخه های درختان از لابه لای موهایم تاب بخورد.
دامن چین چینی بپوشمو دور خودم بچرخمو دامنم پف کند و مثل روزگار بچگیام از شادی و خوشحالی ذوق کنمو....
اولین روز زمستانیتون بخیر❄?