
مطلب قبلی که درباره سایت اونلی فنز نوشتم برای خود من یک شوک بزرگ بود برای اینکه آقایون و خانومهایی رو دیدم که خیلی جدی اومده بودن از این پلتفرم دفاع میکردن با این عنوان که "تن فروشی" از ابتدای تاریخ وجود داره و اتفاقا این پلتفرمها خیلی خوبن چون مالکیت بدن زن رو به خودش میدن و میزان خشونت رو کاهش میدن و جون زنها در خطر نیست!! یکی از بزرگترین شوکهای من همینجاست که چه زمانی دقیقا به این نتیجه رسیدیم که تن فروشی یک چیز نرمال و طبیعی هست و همه جا وجود داره؟ با این اوصاف افعالی مثل "خیانت و زنای محارم" هم در طول تاریخ وجود داشته و بارها تکرار شدن پس باید امروز خیلی راحت اون رو بپذیریم؟ آیا صرف تکرار یک چیز در بلند مدت از میزان بدی و زشتی اون کم میکنه؟؟ پس اینجا دوباره یک زنگ خطر بزرگتر به صدا درمیاد که مغز انسان چقدر عجیب کار میکنه و وقتی یک چیزی ولو زشت و پلید و زننده در دراز مدت جلوی چشم انسان قرار میگیره و تکرار میشه اونوقت از شدت "پلیدی و منفور بودنش" کاسته میشه و کم کم به عنوان بخشی از جامعه پذیرفته میشه!!
اجازه بدین قبل از پرداختن به خود مطلب اصلی به چندتا از کامنتهای پست قبلی اشاره کنم بنابراین اگر دوست ندارین این بخش رو بخونین رد بشین و از تیتر "لیلی فیلیپس" شروع به خوندن کنین، من به طور جدی درباره تاثیرات مخرب این پلتفرم و تبلیغات گسترده اون روی ذهن نوجوونها صحبت کرده بودم و کاربری به اسم علی آقا چنین کامنتی رو برای من گذاشتن:
متوجه دغدغهی شما هستم، اما این زاویه دیدی کمی تکبعدیـه و علت و معلول را با هم قاطی کرده. پدیدههایی مثل تنفروشی یا تجارت محتوای جنسی از بدو تاریخ وجود داشتن؛ پلتفرمی مثل اونلیفنز صرفاً این واسطهگری رو دیجیتالی و ایمن کرده. اتفاقاً اگر از زاویهای دیگه نگاه کنیم، چنین بسترهایی خشونت علیه زنان، خطرات جانی و انتقال بیماریهای واگیردار رو به شدت کاهش داده و کنترل بدن رو مستقیم به خود فرد داده. مسئله اصلی اینجاست که در جامعهای با وضعیت فروپاشیده اقتصادی مثل ایران، جذب شدن افراد به این مسیرها نه از روی بیفرهنگی، بلکه حاصل بنبستهای معیشتی و ناامیدی از راههای متعارفه که تازه اونم با وضعیت دشوار انتقال پول، اصلاً فکر نکنم پا گرفته باشه تو ایران. شما اصلاً آماری در این خصوص دارید که چنین چیزی تو ایران پررنگ شده؟
اگر زهرهی ۵ سال پیش بود که عاشق بحث و گفتگو و به چالش کشیدن نظرات و عقاید دیگران بود (که هنوز هم بخشی از اون زهره در وجود من هست) مطمئنا ساعتها با این شخص و اشخاصی مثل اون صحبت میکردم ولی امروز واقعا خستهتر از اون هستم که بخوام هی بحث رو کشش بدم، اینکه شخص در وهله اول شروع میکنه به پذیرش یک "معضل اجتماعی" به عنوان یکی از بخشهای پذیرفته شده یک جامعه با این عنوان که "بله از ابتدای تاریخ تن فروشی وجود داشته" این خودش جای بحث بسیار داره چه برسه به باقی حرفاشون، قصد جسارت ندارم ولی عمده این اشخاص صرفا نگاه خودشون به زندگی رو قبول دارن و اصلا هم "دغدغه اجتماعی" ندارن چیزی که تو سرزمینهای اونور آبی من صدها مطلب دربارشون میخونم که نگرانیهای خیلی جدی دربارهاش وجود داره اینجا تازه نمادی از روشنفکری هم هست، با این اوصاف "خیانت کردن و زنای محارم" هم از ابتدای تاریخ وجود داشتن پس چطوره که ما اون رو به عنوان یک چیز کاملا نرمال و طبیعی بپذیریم؟ من واقعا درک نمیکنم و چنین توجیهی رو اصلا نمیپذیرم من دغدغههای خیلی بزرگتری دارم و تاثیری که این فضاها و امثال اون بر ذهن نوجوونها و جوونها میذاره برای من خیلی مهم هست، شاید خود پلتفرم اونلی فنز به طور مستقیم در ایران قابل دسترسی نباشه اما با الگوبرداری از این بستر صدها کانال و گروه تلگرامی و حتی پلتفرمهای داخلی مثل روبیکا و سروش هستن که چنین کارهایی رو راحتتر و آسونتر کردن
یا مثلا این توجیه که آره مگه شما به دادههای آماری دسترسی دارین؟ شما از کجا میدونین که مردم ایران اصلا با این پلتفرمها آشنا هستن یا بهش جذب شدن؟ بذارین یک چیزی رو بهتون بگم، آدمی که نخواد یک چیزی رو قبول کنه میتونه یک نقطه سیاه رو پیدا کنه و همون رو بزرگ و پررنگ کنه، من جامعه آماری ندارم جامعه آماری من انسانهای رندوم جامعه هستن، جامعه آماری من زنان و دختران عادی کوچه خیابون هستن، دخترهایی که از شدت شهوت زیاد با صدها دوست پسر سکس داشتن و حالا طرف میاد از من میپرسه "زهره جون تو که به فضای مجازی وارد هستی میشه بهم بگی چطوری برم اونلی فنز اکانت بسازم و پول دربیارم؟" من که به هرحال این شهوت زیاد رو دارم حالا ازش پول هم دربیارم، جامعه آماری من اکانتهای اونلی فنزی هستن که در سایت ترب و جاهای دیگه خیلی راحت دارن آگهی و معامله میشن، شما صرفا با خریدن یک اکانت اونلی فنز و یک کیف پول دیجیتال به راحتی میتونی شروع به کار کنی!! بدتر از همه جامعه آماری من پیجهای زنان و دختران ایرانی توی اونلی فنز هستن که با افتخار میشینن جلوی دوربین دقیقا شبیه پادکستهای خارجی که مدلهای پورن هاب رو میارن و زنه جلوی دوربین یک لنگ پاش رو میاندازه روی مرد مجری و یک لنگ دیگهاش رو روی میز، این دخترها هم با افتخار میشینن از این تعریف میکنن که چطور توی یک شب ۱۰۰ هزار دلار کاسب شدن!!!
حالا این تازه یک بخش ماجراست بخش دیگر اون کامنتهای زنها و خانومهایی بود که بهشون برخورده بود که چرا فقط به زنها میپردازی؟ چرا مردها نه؟ مگه مردها اونلی فنز نمیرن؟ من واقعا چی بگم؟ مثل این میمونه بگیم چرا فقط به زنهای حامله میپردازی؟ مگه ما مردهایی رو نداریم که تغییر جنسیت دادن و حامله شدن؟ خب عزیزم ما به اکثریت غالب جامعه میپردازیم
کامنت این دوستمون:
اقایون هم تو این پلتفرم فعال هستن و اکانت دارن ، از کانتنت همجنسگرایانه تا چیزهای دیگه ، برای این چه توجیحی هست؟ فاحشگی یا فروش بدن همیشه بوده و هست و خواهد بود ، از هزاران سال پیش تا امروز ، یعنی وقت هایی که نه اینترنتی نه ارتباطاتی بوده ، هر وقت جامعه ای رو به فقیر شدن میره این پدیده بیشتر هم میشه ، بعضی وقتا و یا میشه گفت بیشتر وقت ها تلاش برای بقا هست .

مثلا خانمها دائما تشویق میشن که با فروش عکس پاهاشون میتونن توی اونلی فنز بدون چهره درآمد دلاری داشته باشن، پاهای پر از پشم یه مرد گوریل به چه درد ملت میخوره؟ توی رابطه جنسی هم همینه، اتفاقا من مصاحبههای زیادی رو از بازیگران پورن آقا دیدم که دائما گلایه دارن از اینکه چرا حقوق اونها نصف حقوق خانومها هست، دوست دارم بدونم عزیزانی که طرفدار برابری هستن چرا توی همچین موضوعاتی صداشون درنمیاد که چرا باید دو تا بازیگر پورن درحالی که یک کار رو انجام میدن و چه بسا که مرد در نقش فاعل داره انرژی بیشتری رو میذاره وسط باید حقوق کمتری بگیره؟ میبینین؟ مشکل من با جامعه امروز همینجاست
چیزهایی که به نفعمون نباشن جلوی چشم ما نمیان، اکسپلوررها، الگوریتمها، هوش مصنوعیها همه و همه طوری طراحی شدن که به هرکس همون دنیای رویایی خودش رو نشون بدن چیزی که در دنیای امروز بهش میگن "سوگیری تاییدی" ما فقط اون چیزی رو میبینیم که دلمون میخواد ببینیم!!!
چیزی که همیشه من رو میرنجونه همین موضوع هست که چیزهایی که برای من رنج آور هستن برای دیگران احمقانه به نظر میرسن
حالا کی توی ایران اونلی فنز داره که تو میخوای بهش بپردازی؟
اصلا سندت کجاست؟ جامعه آماریات کجاست؟
چرا فقط به زنها میپردازی چرا مردها نه؟
من خستهتر از اونی هستم که بخوام جواب اینها رو بدم ولی کوتاه بگم براتون، من خودم یک جامعه آماری هستم خانومها و آقایون عزیز، تجربه سالها صحبت و گفتگو و گوش دادن به دغدغههای هزاران انسان در پلتفرمهای مختلف و حتی دنیای واقعی من رو به کوهی از تجربه تبدیل کرده، من برخلاف خیلی از شماها که یک دیوار خوشگل دور خودتون میکشین و با افتخار میگین دوستان محدود، رابطه موفق، شغل پولدار، من اصلا خودم رو توی این چهارچوبهای نمایشی محدود نمیکنم، من کف جامعه کار کردم، طی کشیدم، ظرف شستم، تحقیر شنیدم اما به همون اندازه با هزاران هزار آدم مختلف حرف زدم، دوستی کردم و چیزهایی رو دیدم که شاید چشم شما از دیدنش عاجز هست، من حتی وقتی توی فضای مجازی گشت میزنم مغزم ناخودآگاه درحال تحلیل داده و محتوا هست
این محتوا چی میگه؟
این پست برای چی ساخته شده؟
هدف اون پست چیه؟
این یکی میخواد چه چیزی رو به مخاطب منتقل کنه؟
اون یکی از چه تکنیکی برای دیده شدن پیجش استفاده کرده؟
این یکی مطلب درباره چه دغدغهای صحبت میکنه؟
من هیچوقت با عنوان سرگرمی تو فضای مجازی نبودم، امروز هم دوباره برگشتم سر موضوع اونلی فنز چون احساس میکنم بهتره با یک مثال واضح و مشخص برای دوستان توضیح بدم شاید چشمهاشون رو باید شست و جور دیگر باید دید، هر چند واقعا خسته شدم از اینکه برای هر حرف خودم باید صدها سند و مدرک و دلیل بیارم که یکی درک بکنه من چی دارم میگم ولی ایرادی نداره حق میدم بهتون، شاید بهتره به جای مشورت با هوش مصنوعی و پیدا کردن مقالات بی سر و ته یکمم کف جامعه باشین و مستندهای واقعی از تجربیات انسانهای واقعی درباره این پلتفرمها رو بشنوین

در سال ۲۰۲۵ بود که شخصی به نام "لیلی فیلیپس" ادعا کرد رکورد خوابیدن با صد مرد در ۲۴ ساعت رو زده، لیلی خانوم برای اینکار یک اعلامیه پخش کرد و آقایونی از سرتاسر جهان تشریف آوردن تا برای چند دقیقه بتونن در واژن این خانوم خودشون رو تبرک کنن، تمام این پروسه فیلمبرداری و مستند شده بود و این خانوم در طی ۱۲ یا ۲۴ ساعت دقیق نمیدونم فقط چند دقیقه فرصت داشته تا هر چند ساعت بره حموم و دوش بگیره تا آب منی مردها از روی بدنش پاک بشه و دوباره برگرده به اتاق تا باقی آقایون کارشون رو ادامه بدن زمانی که هنوز این روند شروع نشده بود شما میتونستین قطاری از آقایون مختلف رو ببینین که از سرتاسر دنیا اومده بودن ماسک به صورت کشیده بودن که شناخته نشن و دست به آلت مبارک منتظر نشسته بودن تا نوبتشون بشه در پایان کار وقتی همه مردها رفتن و لیلی فیلیپس مونده و فیلمبردار، وارد خونه شدن و جای جای خونه پر از کاندوم، وسایل پیشگیری یا ژلهای تحریک کننده بود که همه جا پخش شده بود و وقتی فیلمبردار رفت نزدیک لیلی فیلیپس که باهاش مصاحبه کنه ناگهان بغض این دختر ترکید!!!
وقتی فیلمبردار ازش پرسید دلیل گریهاش چی هست؟ لیلی فیلیپس گفت ناراحته چون نتونسته تمام اون مردها رو به اوج ملکوتی برسونه و صرفا بعد از ۵ دقیقه باید طرف رو میانداخته بیرون و مرد بعدی وارد میشده، اما روانشناسها و تحلیلگران رفتار (دقت کنین روانشناسها و تحلیلگران حرفهای) با جدیت این رو میگن که هرچند در ظاهر این خانوم میگه بخاطر اون آقایون گوگولی دلخور شده ولی در اصل ذهن و بدنش تروماتایز شده و بدن داره ناخودآگاه با اشک ریختن واکنش نشون میده به تحقیری که تا چند ساعت قبل تجربه کرده و این خانوم به احتمال زیاد در حین رابطههای جنسی از یک جایی به بعد دچار گسستگی شده و دیگه حتی نمیدونه چه اتفاقی براش افتاده چون مغز برای تحمل این فشار روانی ذهن رو از واقعیت جدا کرده و مغز این خانوم در طی پروسه رابطه جنسی احتمالا کاملا جدا از واقعیت بوده به نوعی مغز مکانیزم دفاعی گسستگی رو فعال کرده تا آسیب کمتری به شخص وارد بشه و هرچند این خانوم ادعا داره هیچ آسیبی ندیده و همه چیز به اراده خودش بوده ولی در اصل روح و جسمش با هم نابود شدن
وقتی داشتم نظر کارشناس و متخصص سکسولوژی رو میدیدم میگفت دست اندرکاران پشت صحنه ادعا کردن از تمام آقایونی که اومدن یک تست ایدز و HPV/HIV گرفته شده که مطمئن باشن این اشخاص بیماری مقاربتی ندارن ولی خیلی از این مردها ممکنه صدها بیماری مقاربتی پنهان به غیر از این دو مورد داشته باشن که توی یک تست اولیه خودش رو نشون نمیده و این خانم صرفا برای دیده شدن و ساختن یک پرسونال برندینگ تو اونلی فنز آسیبی رو به خودش زده که جبران ناپذیر هست، درباره هدف اینکار از نظر تجاری و ساخت پرسونال برندینگ هم در پایان صحبت میکنم بعد از اینکه به تپه فتح شده بعدی یعنی خانم بانی بلو بپردازم

درحالی که همون مردم جهان اولی که ما تو کفشون هستیم هم در شوک فرو رفته بودن از کاری که لیلی فیلیپس با خودش کرده بود و داشتن اون رو هضم میکردن به هفته نکشید که دوست صمیمیاش خانم بانی بلو تپه دیگری رو فتح کرد و اعلام کرد که قصد داره طی فقط ۲۴ ساعت با بیش از هزار مرد رابطه برقرار کنه!!! این قضیه چنان بزرگ و دارک بود که عملا لیلی فیلیپس رو به حاشیه برد و تمام توجهات سمت زنی رفت که ادعا کرده با هزار مرد میخواد سکس کنه، روز اجرا رسید، آقایون دوباره نیمه برهنه یا برهنه آلت به دست ایستاده بودن و تیم فیلمبرداری و مستند سازی هم در صحنه بود تا این رویداد شگفت انگیز رو ثبت و ضبط کنه، برای اینکه تمام اون هزار نفر بتونن خانم رو زیارت کنن اونها رو به گروههای ۵،۶ نفره تقسیم کرده بودن و گروه گروه داخل اتاق میرفتن تا توی ۵ دقیقه بتونن خودشون رو ارضا کنن زمان گذشت و برخلاف لیلی فیلیپس، خانم بانی بلو بعد از ۲۴ ساعت هیچ ضعفی از خودش بروز نداد و گفت خیلی هم افتخار میکنه به کاری که انجام داده!!
بانی بلو و لیلی فیلیپس جفتشون روی موضوعی مانوور دادن که به طرز خطرناکی با تبلیغ این پلتفرمها داره پرزنت میشه به مردم و اونم همین موضوع هست که بله، ما با اونلی فنز میتونیم پولدار بشیم، مستقل بشیم و مالکیت بدن ما هم با خودمون هست!! وقتی میبینم حتی ایرانیها هم این جمله احمقانه رو نشخواروار تکرار میکنن میفهمم که موضوع خیلی عمیقتر از این حرفاست که بشه صرفا توی چند تا جمله توضیحش داد، شما متوجه نیستین که هرکاری که این خانمها به عنوان مدلهای اونلی فنز دارن انجام میدن به نوعی تبلیغ این پلتفرم و جذب هزاران نوجوان و جوان توی این بسترها هست تصور میکنین چرا یک شخصی باید اینطوری با خودش و بدنش رفتار بکنه؟ جز پول و تبلیغات و برندینگ چه دلیلی میتونه داشته باشه؟ اونوقت اینکه مردم هیچ آگاهی در این زمینه ندارن و پلتفرم اونلی فنز رو صرفا یک بستر گوگولی برای محافظت از زنها در نظر میگیرن یه جورایی برام خندهدار به حساب میاد
این موضوع ربطی به مطلب نداره اما جا داره وسط این بلبشو به این موضوع هم اشاره کنم که دوستانی که طرفدار این عقیده زیبا هستن که "هرکس آزاده هرکاری دوست داره انجام بده و تا زمانی که به خودش یا دیگران آسیبی نرسونده هیچ ایرادی نداره" آیا واقعا چنین چیزی رو میپذیرن؟ اینکه شما به عنوان یک مدل اونلی فنز بیای برای میلیونها نفر مستند بسازی از مراحل خوابیدن با هزار مرد و اون رو با افتخار تبلیغ و پروموت کنی و بگی این خیلی عالیه چون اختیار بدن من با خودمه و من یک کارآفرین و یک زن مستقل هستم که هرکاری دلم بخواد میتونم بکنم!! اینجاست که دوباره برمیگردیم به موضوع "مسئولیت اجتماعی" که شما تا زمانی که در یک تمدن انسانی زندگی میکنی اونطوری هم که تصور میکنی آزاد نیستی که هرکاری دوست داری انجام بدی حتی اگر بر فرض مثل اعمال این خانوم، کار شما هیچ آسیبی به خودتون یا دیگران نزنه و حتی یک کار خیر حساب بشه که کمر هزار مرد بینوا رو خالی کردی باز هم ... تاکید میکنم باز هم وقتی شما اون رو چنین تو بوق و کرنا میکنین و پروموت میکنین شما مسئول اون اثری که بر جامعه میگذارین هم هستین دوستان من!! ولی خب این موضوع برمیگرده به "شرافت و وجدان انسانی" که معمولا برای چنین اشخاصی چیزی بیشتر از یک جوک نیست!!
شاید تصور کنین که بانی بلو همین جا متوقف شد ولی کور خوندین دوستان، ایشون تپههای فتح نشده زیادی دارن، در ژوئن ۲۰۲۵ چیزی حدود یک سال پیش ایشون طرحی رو راه اندازی کرد با عنوان "باغوحش نوازش" که به صورت کاملا برهنه در یک محفظه شیشهای قرار میگرفت و حدود ۲ هزار مرد برهنه و آلت به دست میومدن دونه به دونه این خانوم رو مورد نوازش قرار میدادن!! چنین عملی ۲۰۰ سال پیش برای یک زن تحقیرآمیز محسوب میشد اما این خانوم با عنوان "تغییر فرهنگها و تابوشکنی" ادعا داره که اصلا تحقیر نمیشه و اتفاقا اون رئیس هست، اون مالک تمام این پروسه هست، اونه که بایدها و نبایدها رو تعیین میکنه
و اینجا بود که همون مردمان آمریکای عزیز که جهان اولی محسوب میشن و از ما خیلی جلوتر هستن هم دیگه از کارهای این زن به ستوه اومده بودن و چنان به شرکت اونلی فنز فشار آوردن که برای مدتی اکانت این خانم مسدود شد و اجازه فعالیت نداشت، اما خیالتون راحت ایشون باز هم در پلتفرمهای مشابه به فتح تپهها ادامه داد
در قدم بعدی بانی بلو در طی همین سالی که در اون هستیم یعنی ۲۰۲۶ اعلام کرد که تصمیم داره مادر بشه و جشنی رو برنامه ریزی کرده که حدود ۱۰۰ یا ۲۰۰ تا مرد بیان و باهاش رابطه جنسی داشته باشن و آب منی خودشون رو در واژن این خانم بریزن تا بالاخره یکیشون بالاخره جواب بده و لقاح تشکیل بشه و مجدد تمام این پروسه با تبلیغات گسترده در صفحات مجازی این خانم از اینستاگرام و ایکس گرفته تا اونلی فنز انجام شد، تمام اینها برنامه ریزی شده با هدف رشد برند این خانم و پولدار شدنش هست ولی سوالی که اینجا برای خیلی از کارشناسها مطرح میشد این بود که "آیا این زن لیاقت مادری داره؟" تصور کنین واژه مادر با چیزهایی مثل پاکدامنی و قداست و ازخودگذشتگی و ایثار گره خورده مادر شدن یک پروسه خیلی مهم و سرنوشت ساز هست ما فرزندی رو به این دنیا میاریم که در برابر اون مسئول هستیم اونوقت این خانم لحظه به لحظهی اون فرزند رو از مراحل تولید تا مراحل مصرف تبدیل به یک فیلم و یک کالای تجاری برای فروش کرده، اینجاست که با خودم میگم خدایا شکرت که توی ایران زندگی میکنم و اگر چنین زن کثیفی داخل ایران بود به ۷۰ روش سامورایی قطعه قطعه میشد ولی متاسفانه توی آمریکا با وجود اینکه صدها کارشناس و متخصص میومدن جلوی دوربین هشدار میدادن و کله خودشون رو میکندن که آقا یکی جلوی این آدم رو بگیره ولی تو کشور آزاد عزیزتون این خانم کار بدی نکرده که☹️ چقدر شما قدرنشناس هستین مگه نمیبینین چطوری داره زحمت میکشه و از واژن مقدس خودش بین نیازمندها و فقرا خیرات میکنه و بذل و بخشش میکنه؟ تازه خودش هم با شادی و خوشحالی میاد جلوی دوربین و میگه افتخار میکنه به اینکه الگوی همکارانش در نسلهای بعدی باشه واقعا جای تقدیر داره
اما این آخرین کثافتی بود که تا اینجا این زن بیمار رقم زده، جشنی که در اون صد مرد رو جمع کرده و در حالی که ۷ ماهه باردار هست قراره باهاشون رابطه جنسی واژینال داشته باشه و در پایان وقتی آب منی اون مردها میاد آب خودشون رو روی شکم ورم کرده این خانوم بریزن چون میگن برای بچه مفید هست، تصور کنین یک بچه ۷ ماهه داخل اون شکم بیصاحاب هست، بچهای که هیچ تصوری از اتفاقی که داره میوفته نداره، حتی برای زن و شوهرها هم رابطه جنسی تو ماههای آخر با احتیاط انجام میشه حالا تصور کنین این زن با افتخار با صدتا مرد رابطه واژینال برقرار میکنه با این توجیه که میگن برای زایمان طبیعی خیلی خوبه پس هرچی بیشتر رابطه واژینال داشته باشم دهانه رحم راحتتر باز میشه و آبشون رو هم روی شکمم بریزن که بچم نرم و خوشگل بشه!!!
شاید باورتون نشه اگر بگم چطور صدها و حتی هزاران نفر تو خود آمریکا شروع کردن به کارزار و جمع کردن امضا که این زن لیاقت مادر شدن رو نداره و لطفا این بچه بدبخت رو از این مادر پلید بگیرین، بچهای که حتی معلوم نیست پدرش کی هست، بچهای که فردا بزرگ بشه و مدرسه بره دستمایه خنده کل مدرسه میشه، بچهای که حتی بعد از به دنیا اومدنش هم مادرش از پولسازی با بچش دست نکشید و دوباره گویا یک سری افکار بیمارگونه دیگه رو در سر داره مثل اینکه مثلا حین شیردادن به بچه رابطه جنسی داشته باشه با فلان تعداد مرد!!
میتونین بخشی از این فضاحت رو به شکل سانسور شده در چنل یوتیوب "آقای هادی" ببینین
اما سوالی که اینجا پیش میاد اینه که چرا؟؟ چرا یک شخص باید اینطوری خودش رو در سطح جهانی رسوا و بیآبرو کنه؟ چرا یک شخص باید اینطوری زیرخواب هزار تا مرد بشه؟ و اصلا این موضوع چه ربطی به اونلی فنز داره؟ اجازه بدین جوابش رو در یک کلمه بدم: "برندینگ"
برندینگ و مارکتینگ چیزی هست که در دنیای امروز برای شما معجزه میکنه فرقی نداره یک فاحشه یا تن فروش باشید یا یک شرخر و دزد و شارلاتان، کافیه یک پلتفرم مخصوص برای خودتون داشته باشین و با کلی آب و تاب شروع کنین به انجام کارهای پر سر و صدا که نگاه جهان روی شما بچرخه و اینطوری هست که شما میتونین کلی پول به جیب بزنین، درسته که خیلیها از این خانوم انتقاد کردن ولی به همون نسبت رشد برند این خانوم و تقاضا برای رابطه باهاش بعد از این موضوعات هزار برابر بیشتر شد و اگر شغل شریف تن فروشی رو یک کسب و کار و بیزینس در نظر بگیریم و به قول دوستان ایشون کارآفرین بدن خودش باشه اونوقت میشه گفت توی این حوزه بسیار هم موفق عمل کردن!!
همون اونلی فنزی که دوستان تعصبش رو میکشن و ادعا دارن خیلی همه چیز رو ایمنتر کرده و باعث میشه زنان با آرامش و بدون خطرات جانی یا بیماری واگیردار بتونن به اقدام افتخار آمیز تن فروشی بپردازن دقیقا همون پلتفرم اشخاصی مثل بانی بلو و لیلی فیلیپس و صدها مورد دیگه مثل ایشون رو رشد داده، چیزی که در حوزه بازاریابی و دیجیتال مارکتینگ بهش میگن دوپامین توجه!! البته اجازه بدین توضیح بدم الان یک عده میگن هرکس خودش مختار زندگی و تصمیماتش هست و این پلتفرم مقصر نیست که چنین اشخاص مریضی هم توی این بستر وجود دارن، این نگاه به نظر من خیلی ساده انگارانه و بیشتر از سر ناآگاهی از نحوه کارکرد الگوریتم رشد در فضای دیجیتالی میاد اگر شما به مدل دوپامین دادن این پلتفرمها دقت کنین اونوقت متوجه میشین که قضیه خیلی پیچیدهتر از صرفا یک "اراده و اختیار" ساده هست
برای اینکه این موضوع رو درک بکنید یا باید سالها مثل من شیفته بازاریابی و برندینگ و تبلیغات بوده باشین و درباره اونها تحقیق کرده باشین یا باید درس خونده این مکتب باشین تا بدونین چی دارم بهتون میگم در غیر این صورت باز هم یک توجیه مسخره براش خواهید داشت، بذارین با یک مثال سادهتر بهتون بگم اگر اینستاگرام یا یوتیوب یا تیک تاک دارین چند بار شده که اینستاگرام رو باز کرده باشین و به خودتون قول بدین که فقط میخواین جواب دایرکت فلان دوستتون رو بدین ولی یهو به خودتون بیاین و ببینین یکی دو ساعت از وقت باارزش خودتون رو صرف تماشای پستهایی کردین که هیچ آوردهای برای شما ندارن؟ خب چرا اراده نمیکنین که فقط ۵ دقیقه وارد اون بستر بشین و دیگه مشغول تماشای پستهای دیگه نشین؟ خب پس شما بیاراده هستین!! این توجیه در ابتدا خیلی ساده و مستقیم هست، اگر شما ساعتها وقتتون رو توی اون فضاها تلف میکنین این صرفا ناشی از بیعرضگی و بیارادگی شماست و ربطی به خود پلتفرم نداره ولی قضیه به این سادگیها هم نیست، این بسترها یک خط مستقیم و ساده نیستن، سالها تحقیق و پژوهش روی روان انسانها انجام شده و هزاران انسان و گروه تشکیل شدن تا هر روز سعی کنن یک آپشن جدیدی رو در اینستاگرام یا هرجای دیگهای پیاده سازی کنن تا ببینن چطوری و با چه شیوهای بیشتر میتونن انسانها رو توی این فضا نگه دارن، به قول یکی از متخصصهای متا که بعدا از شرکت جدا شده بود میگفت تک تک شماها موشهای آزمایشگاهی الگوریتمها هستین بدون اینکه خودتون بدونین یا حتی کسی از شما نظری پرسیده باشه که آیا راضی هستین چنین آزمایشی روی شما اجرا بشه یا نه؟ شما برای الگوریتم چیزی جز عدد و رقم نیستین که فقط سعی میشه بیشتر و بیشتر توی این فضا بمونین غافل از اثری که روی شما دارن
برای اینکه درک کنین طراحی الگوریتمها چطور از ریزترین تکنیکهای روانشناسی برای گیرانداختن مغز شما توی تله استفاده میکنن ازتون میخوام به این آزمایش دقت کنین
دو داوطلب سر دو میز قرار دارن، جلوی هر دوتاشون یک کاسه سوپ قرار داده شده، اولی یک کاسه سوپ معمولی داره و وقتی سوپ رو تا پایان میخوره گارسون بهش پیشنهاد میده که یک کاسه دیگه هم براش بیاره ولی اکثر داوطلبان سر این میز میگن که نه، دیگه بسه و ترجیح میدن به همون یک کاسه بسنده کنن، اما سر میز دوم اتفاق دیگری درحال رخ دادن هست، کاسهای که سر میز دوم قرار داده شده متصل به لولهای در پایین میز هست که به صورت پنهانی سوپ رو آروم آروم به کاسه اضافه میکنه به این شکل که متقاضی با هر سرعتی که داره سوپ رو میخوره متناسب با همون سرعت سوپ به کاسهاش اضافه میشه و نتیجه؟ شگفت انگیز بود، درحالی که داوطلبان میز اول بعد از یک کاسه سوپ ترجیح میدادن دیگه نخورن و منتظر غذای اصلی باشن ولی داوطلبان میز دوم ۲ تا ۳ برابر بیشتر از اون سوپ میخوردن و اصلا متوجه نشده بودن که دارن سوپ بیشتری میخورن
دانشمندان در توجیه این اتفاق از یک چیز جدید پرده برداشتن، اونها گفتن مغز انسان نیاز به قطعیت و نیاز به پایان پذیری داره به این عنوان که وقتی کاسه سوپ رو شروع میکنه میخواد تا جای ممکن اون رو به پایان برسونه برای همین وقتی یکبار اون رو به پایان میرسونه دیگه میلی برای پر کردنش نداره اما وقتی اون کاسه دور از چشم فرد داره کم کم پر میشه مغز انسان برای رسیدن به "پایان پذیری" همچنان به خوردن سوپ گاهی حتی دو تا سه برابر حالت معمولی ادامه میده
حالا تصور کنین چطور کارشناسان و طراحان متود و الگوریتمها در اینستاگرام از همین تکنیک کوچیک روانشناسی در بستر خودشون برای بالاتر بردن میزان حضور مخاطب در پلتفرمشون استفاده کردن، اوایل اکسپلورر یا صفحه فید یک پایان مشخص داشت، یعنی شما ۵ تا ۱۰ تا پست میرفتی پایین و یک جایی این پایین رفتن متوقف میشد و تمام میشد و همین هم باعث میشد که مغز کاربر بگه خب این رو تا تهش رو دیدیم بسه دیگه، اما از زمانی که اکسپلورر و صفحه فید و کلا هرجای دیگه وصل شد به یک نوار بیانتها از پستهایی که هرچقدر میری پایینتر باز هم هستن و پایان پذیری ندارن همین تکنیک ساده باعث شد مخاطب ۲ تا ۳ برابر بیشتر وقت خودش رو در فضای اینستاگرام سپری کنه حالا تصور کنین چه تکنیکهای ملموس و غیرآشکاری توی پلتفرمهای دیگه داره استفاده میشه که ماها حتی روحمون هم ازشون خبر نداره، اینکه ما همه چیز رو صرفا به خودمون ربط بدیم و بگیم شرکتهای سازنده این پلتفرمها یک سری انسان خوب و دوست داشتنی هستن که با هدف کمک به ما جلو اومدن و اگر ما وقتمون رو داریم تلف میکنیم همش مشکل از ماست به نظرم یک جورایی سفیدشویی این پلتفرمها هست
حالا تو زمینه رشد دادن پیج در اینستاگرام هم دقیقا همینطور هست، شما میای پیج میزنی آنلاین شاپ میزنی و با خودت میگی من هرگز شبیه این آدمهای سخیف نمیشم که با آهنگهای چرت و بیمحتوا بخوام ریلز درست کنم تا دیده بشم ولی تصور کن ۶ ماه، یک سال، ۲ سال داری تلاش میکنی، پول اینترنت و فیلترشکن و هزار چیز دیگه رو هرماه از جیب میدی ولی پیجت رشد نمیکنه ولی فقط یکبار که حاضر میشی یک پست مسخره آپلود کنی یهو میبینی میلیونها ویو و کلی سفارش میگیری نه صرفا به این خاطر که جنس کارت خوب بوده بلکه به این دلیل که تو کاری رو کردی که الگوریتم میخواد و حالا ناخودآگاه ذهنت وسط یک دوراهی میمونه
از یک سمت تو شیرینی رسیدن به هدف رو چشیدی، یک پست میلیونی گرفتی، کلی سفارش گرفتی ولی از ماه بعدی دوباره ویوها برمیگرده به حالت عادی، فالوورها داره ریزش میکنه و مغز تو مثل یک معتاد داره خودش رو به در و دیوار میکوبه که بتونه اون دوپامین حاصل از توجه رو دوباره بدست بیاره و از طرف دیگه تو با خودت میگی اگر بخوام دائم بیام جلوی دوربین دلقک بازی دربیارم یا هی پست درست کنم و آهنگ سخیف و مسخره بذارم یا کارهایی رو بکنم که همیشه اونها رو سرزنش میکردم اونوقت دیگه چی از خودم و هویتم باقی میمونه؟ فشار قرض و قسط و بدهی از یک طرف، فشار بیپولی و مشکلات زندگی واقعی از یک طرف و اون دوپامین لعنتی که مثل مورفین عمل میکنه و وقتی یکبار مزهاش زیر زبونت میره تورو معتاد خودش میکنه که بارها و بارها دوباره طعمش رو بچشی از یک طرف دیگه در نهایت باعث میشه تن به این ذلت بدی و همون کاری رو بکنی که الگوریتم ازت میخواد
حالا این صرفا مثالی از اینستاگرام بود، اجازه بدین همین رو تعمیم بدم به پلتفرمی مثل اونلی فنز، مصاحبههای بیشماری وجود داره از زنان و مردانی که حتی شغلها و سمتهای مهم دولتی داشتن مثلا کارمند بانک بودن، افسر پلیس بودن، پزشک اورژانس بودن و در ابتدا صرفا با هدف مسخره بازی و ایجاد یک درآمد ثانویه بدون چهره توی پلتفرم اونلی فنز شروع به کار کردن ولی کم کم مزهی درآمد آسون و بدون چهره و توجهات آنچنانی که بهشون میشده مثل سفارشهای خاصی که میگرفتن و فرد از پشت گوشی سفارش میداده اگر فلان مدل با هم رابطه برقرار کنین و فیلمش رو بفرستین ۱۰ هزار دلار میدم تمام اینها باعث شدن اشخاصی با چنین شغلهایی از شغل خودشون استعفا بدن و بیان بیرون تا به صورت تمام وقت در اونلی فنز کار کنن، کسانی که به خودشون قول داده بودن بدون چهره کار کنن یا فقط عکس پا بفروشن کم کم طوری درگیر الگوریتم و رشد و دیده شدن توی این فضا شدن که نه تنها با چهره فعالیت میکردن بلکه حتی به درخواستهای عجیب و غریب مثل روابط غیراخلاقی هم جواب مثبت میدادن و در نهایت بعد از ۳ سال، ۴ سال یا ۵ سال این اشخاص از اون پلتفرم بیرون اومدن، جلوی دوربین نشستن و دارن میگن حالا دیگه هیچی از هویتشون باقی نمونده و حتی دیگه نمیدونن کی هستن و چطور تونستن ذره ذره به این سطح از رذالت سقوط کنن
اونوقت وقتی یک عده از دوستان میان اینجا یک سر و گردن از اونلی فنز دفاع میکنن و میگن این پلتفرم خیلی از آسیبها رو کاهش داده من چطوری و با چه زبونی که بفهمن باید بهشون نشون بدم که اتفاقا آسیبهای امروز به مراتب ترسناکتر هست چون شما حالا در اسارت چیزی به اسم الگوریتم هستین الگوریتمها چنان مغز شما رو اسیر خودشون میکنن که در نهایت توی چرخه بی پایانی از تلاش برای دوپامین و حس موفق شدن گرفتار میشین و روزی به خودتون میاین که چیزی از هویت شما باقی نمونده
نمیدونم شاید هم نباید انتظار داشته باشم شما این مسائل رو درک کنین چون برای درک زندانی که این پلتفرمها میسازن شما باید از ابعاد مختلف به این پدیده نگاه کنین و با مسائل مختلفی مثل نحوه کارکرد الگوریتمها و مدل پاداش و جزایی که این بسترها برای گیر انداختن مخاطب به کار میبرن هم آشنا باشین
حالا دقیقا همینجاست که بانی بلو و لیلی فیلیپس معنا پیدا میکنن اونها شاید مدلهای اگزجره از کاربران اونلی فنز هستن ولی اتفاقا حقایق مهمی رو برای ما فاش میکنن اینکه وقتی شما توی این چرخه گرفتار بشین و معتاد این چرخه بیپایان از توجه گرفتن بشین چطور به هر دری میزنین تا بیشتر و بیشتر دیده بشین و بالا برین میگین نه؟ همین امروز امتحان کنین دوستان یک پیج اینستاگرام بزنین و سعی کنین توش پست بذارین و پیج رو بالا بیارین اونوقت میبینین اگر اون پیج براتون تبدیل به یک هدف بشه چطور هر یک عدد فالووری که ازش کم میشه شما رو کاملا درهم میشکنه و نابود میکنه
https://m.youtube.com/watch?v=QlFytL4LJY0&pp=ugUHEgVmYS1JUg%3D%3D
مهرنوش یکی از کسانی هست که به طور جدی دغدغهای تو این زمینه داره و از اونجایی که یک روانشناس خبره هست و دائما سعی میکنه مستندهای مختلف رو دنبال کنه و دربارشون تولید محتوا کنه یکی از اشخاصی هست که واقعا به حرفاش ایمان دارم چرا که اون برخلاف یک عده تولید کننده محتوا توی یوتیوب که صرفا محتوای جنایی درست میکنن و به طور واضحی احساسات و افکار شخصی خودشون رو هم وارد کار میکنن اما مهرنوش کاملا حرفهای و بدون وارد کردن دیدگاه شخصی خودش از نگاه یک متخصص این معضلات رو بررسی میکنه و پیشنهاد میکنم حتما حتما به کانالش سر بزنین
تاریخ انتشار: ۲۵ مهر ۱۴۰۵ _ ۵۳۸۶ کلمه