از تیر ماه امسال یعنی سال ۱۴۰۵، بعد از نابود شدن پیج اینستاگرامم و دعوای جدی که با پدر، برادر و مادرم داشتم به این فکر افتادم که شاید بالاخره وقتش رسیده تا خونه رو ترک کنم حتی اگر شده با بدترین شرایط ممکن، از تیر تا شهریور روزانه ساعت‌ها وقت و انرژی می‌ذاشتم و بین آگهی‌های کار و استخدام نیرو توی سایت دیوار تهران جستجو می‌کردم اما نتایج فاجعه‌بار بود، با اینکه من یک سری مهارت‌ها مثل تولید محتوا و ادمینی داشتم یا حدود ۱۰ تا مدرک مهارتی از فنی حرفه‌ای داشتم اما باز هم حقوق نهایتا به اندازه ۱۲ تا ۱۵ میلیون بود و اگر شانس می‌آوردی که بالاشهر تهران استخدام بشی اونوقت شاید حقوقت تا ۲۵ میلیون می‌رسید این درحالی هست که هزینه اجاره پانسیون روزانه ۵۰۰ هزار تومن هست یعنی ماهی ۱۵ میلیون فقط برای پانسیون باید کنار گذاشته بشه که این هزینه جدای از هزینه خوراک و رفت و آمد هست، اگر یک نفر بود که من رو حمایت کنه قطعا نیاز نبود به تمام اینها فکر بکنم ولی من چنین آپشنی ندارم، نتیجه این شد که تصمیم گرفتم به یاد یکی از دوستانم بیوفتم که سال گذشته ازش شنیدم توی مشهد با یک نفر دیگه همخونه شده تا بتونن با هم خونه‌ای رو اجاره کنن و تصمیم گرفتم دو تا هدف رو توی سایت دیوار دنبال کنم:
اول: پیدا کردن یک همخونه برای کاهش هزینه‌ها
دوم: پیدا کردن شغلی که بتونم هزینه‌ها رو پوشش بدم
باید این رو هم در نظر گرفت، روزی که پام رو از در خونه بیرون بذارم دیگه اون بیرون هیچ پدر و مادر و برادری ندارم من کاملا تنها و بی‌کس افتادم و در نهایت تنها جنازه من حق داره به این خونه برگرده پس باید روزی که میرم خیلی جدی حواسم رو به همه چیز جمع کنم
شروع کردم به گشت و گذار بین آگهی‌های همخونه و پیام دادن به تک تک اونها، میشه گفت ۹۰ درصد آگهی‌های همخونه آقا بودن و شاید ۱۰ درصد به زور خانم پیدا می‌شد اون ۱۰ درصد هم یک سری زن ادایی و افاده‌ای بودن که با تاکید نوشته بودن دوست ندارن با یه دختر مذهبی و عقب مونده همخونه بشن، از این دختر شهرستانی‌ها هم که یه دنیا مشکل دارن خوششون نمیاد یکی رو می‌خوان که با پرستیژ کاری خودشون هماهنگ باشه!! باورم نمی‌شد مردم تهران اینقدر وقیح و بی‌رحم هستن شاید فکر می‌کردم همه توی اون شهر مثل علیرضای من باشن ولی نه ... تازه داشتم هیولاهایی رو می‌دیدم که فکر می‌کردم وجود ندارن، همین هم باعث شد شانس خودم رو محدود به خانم‌ها نکنم و به آقایون هم پیام بدم اما به هر آقایی پیام می‌دادم به طور واضح و مشخص می‌گفت که رابطه جنسی هم در کنار همخونه بودن می‌خواد!! حتی همون بچه مذهبی‌هاش که از شهرهای دیگه مثل کردستان اومده بودن هم همینطور بودن تفاوتی نداشت، اوایل گریه‌ام می‌گرفت وقتی به ده‌ها آگهی پیام می‌دادم و یک عده اصلا جواب نمی‌دادن، یک عده جواب منفی می‌دادن و می‌گفتن تو در حد و لول ما نیستی و اون گروه سوم که جواب می‌دادن هم درخواستشون مشخص بود، حتی تو گروه خانم‌ها هم اوضاع تعریفی نداشت مثلا خانمی دنبال همخونه خانم بود ولی می‌گفت دوست پسرش که رئیس کلانتری هم هست (رئیس کلانتری بودن رو با تاکید بخونید) هفته‌ای دو بار میاد و من گفتم یعنی توی یک خونه ۴۰ متری توی یک وجب جا من باید به صدای سکس و ناله‌های شما با دوست پسرتون گوش بدم خانم؟ سکوت کرد و این شد آخرین مکالمه ما!!!
هر روز ساعت‌ها گشت زدن بین آگهی‌های مختلف، فرستادن مشخصات و شرایط زندگی برای صدها نفر، چشم انتظاری برای اینکه ببینی کدومشون جواب میدن؟ اونهایی که تورو رد کردن یا تحقیرت کردن یا ازت عکس قدی خواستن رو کنار بذار و برو سراغ اونهایی که کمی محترم‌تر از پشت گوشی به نظر می‌رسن حالا بشین یک روز، دو روز، سه روز باهاشون حرف بزن ببین آیا کیس مناسبی برای همخونه شدن هستن یا خیر؟ می‌تونین تصور کنین همین کار ساده چقدر وقت و انرژی و از همه بدتر اعصاب و روان می‌خواد؟ اینکه دائما در معرض نگاه و کلام صدها مریض جنسی که پشت این آگهی‌ها پنهان شدن قرار بگیرین اصلا کار ساده‌ای نیست، کجا هستن اون عزیزانی که به من می‌گفتن "وا زهره جون خب مهاجرت کن برو شهر دیگه" بفرما دوست عزیز دارم همین کار رو می‌کنم، اگر توی این راه به من تجاوز بشه فردا روز خود تویی که این راهکار طلایی رو بهم دادی میای میگی "وااا زهره جون چرا عقل نداشتی؟"
فایده‌ای نداره، شما هرگز بن بست رو درک نمی‌کنین چون زندگی شما هیچوقت بن بست‌هایی شبیه زندگی امثال من نداشته که بفهمین گاهی هر چی تقلا می‌کنی بیشتر فرو میری واقعیت اینه که هیچکس نمی‌دونه من دارم برنامه فرار از خونه می‌چینم جز شمایی که کاربر ویرگول هستی، اگر بهم تجاوز بشه یا اعضای بدنم برداشته بشه دلم می‌خواد حداقل یکی بدونه من چقدر تلاش و تقلا کردم ولی نشد
حتی گلچین کردن و انتخاب کردن آگهی‌های دیوار هم یک نوع آموزش خاص می‌طلبه، کم کم هرچقدر بیشتر بین آگهی‌ها گشت زدم بیشتر و بهتر می‌تونستم آگهی‌های مورد دار و مشکوک رو تشخیص بدم یکی از اونها این آگهی پایین بود
آقایی عکس خونه‌اش رو قرار داده و با تاکید بر اینکه یک پزشک هست گفته یک همخونه می‌خواد، عکس‌ها رو که باز کردم خدای من ... یک برج زیبا، نمای بالاشهر تهران توی خونه‌ای که تمامش پنجره های بزرگ کار گذاشته شده بود و مشخص بود که بهترین ویو از شهر تهران رو به شما میده توی منطقه سعادت آباد، اما صبر کن ودیعه و اجاره چقدر بود؟ ۱۵۰ میلیون پیش و ۳ میلیون اجاره در سال ۱۴۰۵ با دلار ۲۵۰ هزار تومنی؟ به نظرم باید احمق باشین اگر باور کنین که این آگهی واقعی هست، خدا می‌دونه این شخص تله‌اش رو برای کدوم بدبختی پهن کرده و هدفش از این کار چی بوده خیلی از دختر و پسرهایی که فراری هستن و از شهرستان به سمت تهران میرن درست مثل من اونقدر ساده و جاهل هستن که نه محله‌ها رو می‌شناسن نه میانگین ودیعه و اجاره رایج توی اون منطقه رو می‌دونن که با همچین آگهی‌هایی بفهمن که این آگهی خیلی خطرناک هست حتی اگر در ظاهر چیز خطرناکی توش دیده نمیشه، وقتی متن آگهی رو خوندم گفته بودن یک آقای دکتر هستن که نیاز به یک همخونه خانم دارن برای زندگی، فکر کنم کاملا مشخص بود که آقای دکتر دنبال چی هستن اینطور نیست؟ آقای دکتر سعید پارسا!! بهش پیام دادم و گفتم اگر نظافت چی برای این خونه قشنگتون خواستی در خدمتیم سین زد و جوابی نداد 😂😂😂
فکر می‌کنم شدت بدبختی‌هام باعث شده شوخ طبعی‌ام زیاد بشه و بتونم حتی با بدبختی‌هام هم شوخی بکنم وگرنه یک زمانی غرور خودم رو خیلی بالاتر از این می‌دیدم که به این اشخاص پیام بدم و با نظافت‌چی خطاب کردن خودم غرورم رو خدشه‌دار کنم، حتی نمی‌خواستم با پیام دادن بهشون باعث سوتفاهم بشم و امثال این آقایون با خودشون فکر کنن من دنبال این هستم چیزی ازشون بکنم، حالا اما زندگی دیگه منو اذیت نمی‌کنه هر چیزی آزارم می‌داد به سرم اومد برای همین هم به این درجه رسیدم که به همین سادگی می‌تونم شرایط زندگی خودم رو بیان کنم و از چیزی نمی‌ترسم
هرچقدر بیشتر پیش رفتم و بیشتر به آگهی‌های مختلف پیام دادم انگار تازه داشتم یاد می‌گرفتم که چطوری باید رفتار کنم و چه چیزهایی باید بگم و خط قرمزهام رو چطوری بیان کنم، همچنان هم جواب رد شنیدن و تحقیر شدن جزو جدا نشدنی پیام‌هام بود ولی دلم رو بزرگ کردم و با خودم گفتم عیب نداره زهره، زندگی همینه، زندگی برای آدمایی که پول زیادی ندارن همینطوریه اگر ۵۰۰ میلیون پول داشتی که یک خونه واسه خودت اجاره کنی مثل یک ملکه باهات رفتار می‌شد ولی حالا با ۵۰ میلیون انتظار زیادی نباید داشته باشی باید بپری توی آتیش و از خدا بخوای بهت رحم بکنه، اوایل که بهشون پیام می‌دادم و از شرایطم می‌گفتم خیلی برام سنگین بود، اینکه هر بار برای آدم‌های غریبه یک پاراگراف خلاصه از زندگیم بنویسم و منتظر باشم ببینم آیا این اشخاص حاضر میشن با دختر ۲۸ ساله سیستانی که پول و بودجه خاصی نداره حتی هم‌صحبت بشن یا نه؟ برای خودمم جالب بود با اینکه سال‌هاست توی سایت ویرگول و حتی توی پیج اینستاگرامم درباره زندگی و شرایط خودم تولید محتوا می‌کنم اما باز هم وقتی یک شخص غریبه جلوی روم باشه و قرار باشه کل این سال‌ها رو براش شرح بدم انگار لالمونی می‌گیرم و حس می‌کنم غرورم ذره به ذره خورد میشه هنوز هم برام خیلی سخته ولی هر چی بیشتر گذشت برام آسون‌تر شد، ۱۰ تای اول، ۲۰ تای اول، ۵۰ تای اول، از یک جایی به بعد دیگه تونستم هضمش کنم و شرایط خودم رو راحت‌تر برای طرف مقابل بیان کنم
یکی از آگهی‌هایی که بهش برخوردم یک آقای ۴۵ ساله بود که به نظر می‌رسید شخص مودب و متین و باشخصیتی هست شروع کردم به حرف زدن باهاش، توی سایت دیوار فامیلی‌اش رو زرافشان نوشته بود ولی بعد وقتی کارت دانشجویی خودش رو برام فرستاد به فامیل طراوتی پور رسیدم، ازش سوال کردم که چرا همچین تفاوتی وجود داره؟ گفت آها آره حواسم نبوده تو سایت دیوار فامیل خودم رو بزنم اما مگه میشه؟؟ یعنی تو چند تا فامیل مختلف داری یا چیزی رو مخفی می‌کنی؟ شاید بگین من زیادی دارم بزرگش می‌کنم ولی وقتی تک و تنها باشی باید حتی از سایه خودت هم بترسی مخصوصا اگر تک و تنها داری میری به یک شهر غریب و قراره با یک آقا همخونه بشی و خدا می‌دونه اون شخص کی باشه؟ با وجود اینکه برای همشون تاکید می‌کردم که باکره هستم و هرگز میلی به رابطه جنسی ندارم ولی همشون بدون استثنا مستقیم و غیرمستقیم به این مطلب اشاره می‌کردن که بعد یه مدت وابستگی ایجاد میشه خودت هم دلت می‌خواد زهره جون!! ای الهی زهره جون بمیره که باید با شما شغال‌ها طرف حساب بشه، کاش می‌تونستم زیر سایه علی پناه بگیرم، علی کجایی؟؟ علی بیا و پناهم باش دارم می‌میرم
با وجود این یکی از خوبی‌هایی که داشت این بود که فهمیدم باید یکم پررو‌تر باشم و از طرف مقابل طلب کارت شناسایی بکنم تا مطمئن بشم واقعی هست، شاید باورتون نشه ولی هنوز بعد از سال‌ها حرف زدن و معاشرت کردن با هزاران انسان باز هم احساس می‌کنم توی گفتگوها چه به صورت حضوری و چه مجازی خیلی ضعف نشون میدم، از خودم متنفرم واقعا و می‌دونم این بخاطر اعتماد به نفس پایین من هست، با اینکه سعی می‌کنم قوی باشم ولی باز یک سری نشونه‌های کوچیکی توی رفتار و بیان من ظاهر میشه که ضعیف بودن من رو نشون میده، ای کاش دیگه قوی بشم، واقعا فکر می‌کنین چرا تو کل زمانی که با علیرضا افشار توی رابطه بودم جرعت نکردم حضوری ببینمش؟ همش می‌خواستم اون پیش قدم بشه، همش می‌ترسیدم که نکنه از من بدش بیاد یا پشیمون بشه؟ تمام سوال‌ها و ترس‌های توی سرم زنده می‌شدن!
برگردیم به بحث، کم کم داشتم جسارت بیشتری توی صحبت با این بچه تهرانی‌ها پیدا می‌کردم، اما این آقا از سمت خودم رد شد، دلیلش چی بود؟ آقا می‌گفت یکی رو می‌خواد که توی خونه مشوق اون برای درس خوندن باشه تا ایشون بتونه ادامه تحصیل در رشته حقوق و وکالت بده!!! این یعنی چی؟ یعنی این آقا با ۴۵ سال سن به یک مادر نیاز داره که هر شب براش میوه پوست بکنه و دهن پسر کوچولوش بذاره که پسری بتونه درس‌هاش رو به موقع بخونه و آقای وکیل بشه!! این کاری هست که همسر آدم باید انجام بده نه یک غریبه که صرفا با شما همخونه شده بنابراین کاملا واضح بود که من نمی‌تونم یک بچه ننه لوس و مامانی رو بزرگ کنم و بهش رسیدگی کنم مطمئن بودم دو روز دیگه تقاضای رابطه جنسی هم می‌کنه تا بتونه آروم بشه و درس‌هاش رو پاس کنه، اوه خدای من حتی توی رابطه هم از همچین مردانی متنفرم، مردانی که ضعیف، بچه ننه، لوس و ننر هستن اصلا نمی‌تونی بهشون تکیه کنی دائم باید یکی باشه که پستونک توی دهنشون بذاره تا حالشون خوب بمونه ... پس علیرضای مظلوم من چی بگه که از پس نزول‌خور و هزار و یک بدبختی تک و تنها برمی‌آمد و هیچکس نبود حتی دستش رو بگیره؟
آگهی پشت آگهی بود که می‌گذشت، اعصاب خورد، داغون، مردهایی با پیشنهادات جنسی و درخواست‌های نابجا، زنانی که عملی بودن و باکلاس بودن از پروفایل واتساپشون می‌بارید و مشخصا تورو یه بچه دهاتی از سیستان بلوچستان می‌دیدن و حتی در شان حرف زدن با اونها نبودی چه برسه به اینکه بخوای باهاشون همخونه بشی
پیام‌های بالا رو بخونید، باور کنین من نازک نارنجی نیستم بدتر از اینها رو به چشم دیدم جاهای وحشتناکی کار کردم و رنج‌های زیادی کشیدم ولی دیگه واقعا خسته‌ام، خسته‌ام از اینکه برای هر کاری اقدام می‌کنم با پیشنهاد جنسی و عکس قدی روبرو میشم و دائم باید از اول برای طرف مقابل چهارچوب تعریف کنم و البته که این اشخاص عمدتا دنبال این چهارچوب‌ها نیستن و سریع تورو حذف و بعدی رو جایگزین می‌کنن و این تو هستی که باید در به در دنبال یک جای سالم برای زندگی بگردی!!!
لا به لای آگهی‌های همخونه گشت می‌زنم که یک سری آگهی می‌بینم با لوکیشن "تهرانپارس" قلبم تند تند می‌زنه، تهرانپارس محل زندگی پدر و مادر علی بود، یعنی ممکنه یک روز بتونم علی رو پیدا کنم؟ یعنی ممکنه بتونم با خودش یا خونوادش روبرو بشم؟ باید پیداش کنم باید توی چشم‌هاش نگاه کنم و بهش بگم چقدر سختی کشیدم، چقدر تقلا کردم و چقدر کتک خوردم تا بتونم زنجیر تعصبات سیستان و بلوچستان رو بشکنم و به اون برسم
یک سری آگهی‌ها بودن که یارو می‌گفت خونه به نام خودش هست فقط چون تنهاست دلش همخونه می‌خواد، باهاشون حرف می‌زدم پیام می‌دادم صحبت می‌کردم اما نه ... یک چیزی درست نبود، یک چیزی لای صحبت‌هاشون و پیام‌هاشون درست نبود، مثلا یک آگهی از یک خونه در سهروردی شمالی، من حتی اسم و شماره این منطقه‌ها رو بلد نیستم هربار می‌رفتم توی گوگل سرچ می‌زدم که این آدرس مال کدوم منطقه هست و بعد بر اساس اینکه جزو شمال شهر حساب میشه یا جنوب شهر محاسبه می‌کردم که آیا اجاره و ودیعه‌اش منطقی هست یا عمدا پایین گذاشته تا یک سری آدم ساده لوح رو به تله بکشونه؟
آقایی که خونه‌ای در سهروردی شمالی داشت به طور واضحی خونه خیلی شیک و قشنگی بود، برخلاف خیلی از خونه‌های دیگه که وقتی از صاحب آگهی خواستم به جای عکس‌های تزئینی عکس واقعی خونه رو برام بفرسته می‌دیدم یک خونه به مثابه یک زیرزمین ترسناک و تاریک هست ولی این خونه در سهروردی شمالی عجب چیزی بود، چقدر زیبا، چقدر شیک، آدم توی همچین خونه‌ای حتما خیلی احساس خوشبختی می‌کنه با طرف حرف زدم، حالا دیگه جسارتم بیشتر شده بود خودم از همون ابتدا شروع می‌کردم به گفتن شرایطم و بعد اگر طرف مقابل ناز نمی‌کرد و شرایط من رو قبول می‌کرد صحبت ما ادامه پیدا می‌کرد اینطوری خیلی بهتر بود تا اینکه بخوام یکی دو روز با یک نفر حرف بزنم و با کلی ترس و لرز یواش یواش شرایطم رو بهش بگم و بعدشم فراری بشه و من وقتم تلف بشه!!
همون ب بسم‌الله سلام دادم و گفتم ببینین من از زابل میام، آدم متعصبی هم هستم می‌خواین بگین امل و عقب مونده مشکلی نداره ولی اهل رابطه جنسی نیستم اگر شما مشکلی ندارین این شماره تلفنم هست بفرمایید توی واتساپ یا هرجایی صحبت کنیم
یهو دیدم گوشیم زنگ خورد، علی آقا که صاحب این آگهی بود پشت خط بود، درحالی که من رو نمی‌شناخت طوری به گرمی باهام احوالپرسی کرد انگار سال‌هاست من رو می‌شناسه شوکه شدم!! شروع کرد به تعریف کردن خاطراتش و گفت سال‌ها پیش یک باری رو از مرز سیستان می‌خواسته تحویل بگیره و به سمت زابل اومده برای همین وقتی فهمیده من اهل زابل هستم خواسته باهام صحبت کنه، بهم گفت مشکلی نداره اگر بیام تهران می‌تونم روی کمکش حساب کنم، من ازش تشکر کردم ولی روی کمکش حساب نمی‌کنم چرا؟ چون در طی صحبتی که باهاش داشتم متوجه شدم به شدت خانم باز هست طوری که خیلی راحت درباره رابطه جنسی صحبت می‌کنه و بهم میگه این یک نیاز طبیعی بدن هست که باید جواب داده بشه و اصلا چیز بدی نیست (دوباره الگوهای تکراری در معاشرت‌های قدیمی) اما اینبار دیگه به کسی اجازه نمیدم به اسم روشنفکری بهم نزدیک بشه و باهام لاس بزنه برای همین ازش تشکر کردم و خداحافظی کردم
دوباره ناامید برگشتم سر آگهی‌ها، کمی بیشتر گشت زدم و اینبار به یک آگهی که خانم بودن برخوردم، اونها همخونه خانم می‌خواستن خوشحال و خندان از اینکه شاید یک شانس پیدا کرده باشم رفتم به سمت توضیحات آگهی اما یهو سطل آب یخ ریختن روی من، توضیحاتش رو خوندم، نوشته بود حتما شاغل باشه، بیکار نباشه و غیرمذهبی باشه، یعنی چی؟ یعنی اگه یه ذره چهارچوب داشته باشی و با عقاید اونها سازگار نباشی پرت میشی بیرون و نمی‌خوانت، موضوع فقط مذهب نیست، نمی‌دونم چطور بگم که به شما خانم‌ها برنخوره ولی زن‌ها واقعا خیلی سنگدل و بی‌رحم هستن هیچ رحم و مروتی در کارشون نیست حتی بین آگهی‌ها وقتی با زن‌ها حرف می‌زنم حتی حاضر نیستن یک ذره کوتاه بیان و با خودشون بگن این دختره از یک شهر دور می‌خواد بیاد زندگی بسازه بذار یکم کمکش کنیم اصلا!!! به محض اینکه ذره‌ای با شرایط اونها همخونی نداشته باشی حذفت می‌کنن
دوباره شروع شد ساعت‌ها گشت زدن بین آگهی‌های همخونه، این بار چشمم افتاد به یک آگهی که نیاز به یک همخونه برای مادر پیرشون داشتن، خانمی بین ۴۰ تا ۵۰ سال می‌خواستن که با مادر ۸۰ سالشون همخونه بشه، بهشون پیام دادم شرایطم رو توضیح دادم و گفتم که از سیستان و بلوچستان دارم میام گفتم خانم من روحیات یک ۴۰ ساله رو دارم، نه اهل پارتی و مشروب هستم نه اهل شیتان پیتان فقط یک جای امن برای آرامش می‌خوام، خونشون توی افسریه بود و یکی رو می‌خواستن که شب‌ها فقط بیاد خونه بخوابه که مادرشون تنها نباشه ولی هر چقدر بیشتر حرف زدم متوجه شدم که مادر ۸۰ سالشون احتیاجات زیادی داره و بیشتر باید یک پرستار حرفه‌ای بالای سرش باشه و این خانم هم نمی‌خواد برای مادرش پرستار بگیره و ترجیح میده به جاش همخونه بگیره، با وجود این گفتم عیب نداره هر چی باشه از همخونه شدن با یک آقا بهتره ولی وسط راه یهو پشیمون شدن، گفت مادرش نظرش تغییر کرده و دیگه نه پیامم رو سین زد و نه ویسم رو گوش داد (: زن!!!!! واقعا از یک زن چه انتظاری میشه داشت؟ یعنی یه جوری دلم گرفت که باورتون نمیشه، نمی‌دونم چطوری توصیف کنم که درکش کنین، من با کلی امید بهشون پیام دادم باهاشون حرف زدم و بعد یهو وسط راه فقط گفتن مامان جونشون پشیمون شده، من حتی پیش قدم شدم و گفتم امکانش هست من و شما فقط دوست باشیم خانم؟🙂
آیا امکانش هست که من به تهران میام فقط با شما یک دوستی و معاشرت کوچیک داشته باشم که اگر اتفاقی برام افتاد یک نفر بدونه؟ ولی اون زن ۵۰ ساله حتی اونقدر رحم و مروت نداشت که پیام یا ویس من رو باز کنه و بخونه و همه چیز در سکوت مختومه شد
چرا؟ واقعا چرا زن‌ها اینقدر پلیدن؟ چرا زن‌ها هرگز به کسی جز خودشون و شوهرشون و پول پرستی‌هاشون فکر نمی‌کنن؟ چرا هیچوقت مرام و معرفت مردها رو ندارن؟ فقط خودشون و دنیای خودشون تنها چیزی که زن‌ها می‌خوان همینه!!!
می‌خوام بگم اگر شما هم روزی فکر فرار به سرتون زد و همچین آگهی‌هایی رو دیدین دلخوش به این مقدار نباشید، یک لحظه از خودتون نه، از هوش مصنوعی بپرسید چطور ممکنه یک خونه توی منطقه الهیه و فرشته با قیمت ۱۰۰ میلیون و اجاره ۱۰ میلیون پیدا بشه؟ اینطور آگهی‌ها خیلی خطرناک هستن گاهی می‌بینی حتی طرف با شماره ۰۹۱۲ این آگهی رو گذاشته و وقتی بهش پیام می‌دادم و می‌گفتم چه اعتباری به شما هست بادی به گلو می‌انداخت و می‌گفت همین که با شماره‌ی ۲ میلیاردی داری باهام ارتباط می‌گیری این خودش ته اعتبار هست خانم!!! اوکی قبول دارم که خط ۲ میلیاردی داشتن خیلی اعتبار میاره براتون ولی مگه کم داریم اشخاصی که روی همین خطوط میلیاردی هم هزاران جنایت و رذالت رو رقم زدن؟ مطلقا داشتن یک خط ۰۹۱۲ به شما اعتبار نمی‌بخشه!!! پس گول این حرف‌ها رو نخورید و چشم‌هاتون رو باز نگه دارین
وقتی شخص توی توضیحات آگهی‌اش می‌زنه پزشک هستم یعنی یکی رو می‌خواد که در حد و لول خودش ظاهر بشه نه اینکه من و شمای عادی و معمولی با خودمون فکر کنیم قراره عن خاصی باشیم😂 ببخشید من یکم عصبی شدم دوباره ...
فقط باید حواستون باشه کسانی که توی آگهیشون اشاره به شغلشون می‌کنن یعنی یکی رو در حد خودشون می‌خوان مثلا طرف توی آگهی نوشته بود که "همخونه شما یک آقای فرهنگی و استاد دانشگاه و عضو هیات علمی هستن و انتظار داریم شما هم دانشجو یا شاغل و به شدت محترم باشید" یا آگهی دیگری بود که طرف توش نوشته بود من خلبان هستم!! آقای خلبان ... وای شاید باورتون نشه به این آقای خلبان پیام دادم
گفتم من از سیستان و بلوچستان دارم به تهران میام، من هر کار با شرافتی رو انجام میدم برای شروع توی تهران تا وقتی که پا بگیرم حتی حاضرم نظافت بکنم اگر خونه شما یا اطرافیانتون به نظافت نیاز داشت من حاضرم!!!
راستش اوایل فرستادن چنین پیام‌هایی به اشخاصی که حس می‌کردم بالا شهر تهران زندگی می‌کنن برام خیلی سنگین بود اما مدام این رو به خودم یادآوری می‌کردم و می‌گفتم زهره، برای دختری که هیچ پشتوانه‌ای نداره چیزی که بین مرگ و زندگیش تفاوت ایجاد می‌کنه همین سر و زبون داشتن هست، برو جلو، شرایطت رو بگو، بذار تحقیرت کنن و بزن توی سرت و حتی بگن ما کسانی مثل تورو نمی‌خوایم، بعدش گریه کن، خودزنی کن و ناامید شو اما فردا دوباره بلند شو زهره، تو داری میری یه شهر دیگه تا زندگی بهتری برای خودت بسازی، سیستان بلوچستان هیچوقت قدر تورو ندونست، شاید اونها بهت یک فرصت بدن پس به آینده و زندگیت پشت پا نزن زهره!!! مدام این حرف‌ها رو در سرم تکرار می‌کردم تا قدرت بیشتری برای ادامه دادن بگیرم و کم نیارم ... شما نمی‌دونین توی همین زابل و شهر خودم چند بار پیش قدم شدم و خودم رفتم درب فروشگاه‌ها برای ادمینی و تولید محتوا باهاشون حرف بزنم و با بدترین بی‌احترامی‌ها من رو بیرون کردن، متاسفانه هیچوقت برام عادی نمیشه و همیشه قلبم درد می‌گیره
ایشون شماره من رو گرفت و توی واتساپ بهم پیام داد، به نظر آدم متین و محترمی میومد ولی این بچه تهرونی‌های بالاشهر خیلی جالب هستن، تصور کنین یک آقای ۴۵ ساله با ریش پروفسوری اومده و برای من از سختی‌های زندگیش صحبت می‌کنه حالا فکر می‌کنین سختی‌هاش چی بوده؟ وقتی من از بخشی از داستان زندگیم حرف زدم ایشون گفتن که آقای خلبان هم خیلی سختی کشیدن، ۲ بار تجربه شکست در کسب و کار خودشون رو داشتن، گفتم خب چه کسب و کاری داشتین آقای خلبان؟ گفتن در سال ۱۳۹۹ بخاطر قرنطینه پروازها کنسل شد و یک مدت طولانی بیکار شدن و مجبور شدن در اینستاگرام پیجی برای آموزش زبان انگلیسی بزنن که با شکست مواجه شد و همین امسال هم مجدد مدتی رو بخاطر جنگ بیکار شدن و یک کار دیگه راه‌اندازی کردن که موفق نشده!! می‌دونین وقتی داشت با آب و تاب خاصی از دووووو تا پروژه شکست خودش حرف می‌زد و یک جوری اینها رو تعریف می‌کرد انگار چقدر سختی‌های زیادی توی زندگیش کشیده من فقط اینطوری بودم: 🙂
در نهایت آقای خلبان من رو بلاک کردن😂
حدس بزنین چرا؟ خیلی جالب بود، یارو با خودش فکر می‌کرد من کلفت در خونه باباش هستم که باید ۲۴ ساعت آنلاین و آماده جوابگویی بهش باشم، بهم گفت شما خیلی فن بیان خوبی داری و خیلی خوب صحبت می‌کنی و گفتگو با شما برای من لذت بخش هست، تشکر کردم و گفتم برای منم همینطور ولی نکته جالبش این بود که خود این آقا شاید ۵ ساعت ۱۰ ساعت یا دو سه روز یکبار جواب من رو می‌داد ولی وقتی خودش آنلاین بود و بهم پیام می‌داد انتظار داشت من هم توی اون لحظه تمام کارم رو متوقف کنم و بشینم با اون آقا صحبت کنم، من هم خیلی جدی جوابش رو دادم و گفتم اولا شما خودتون هم کارتون اولویت شماست پس نمی‌تونین انتظار داشته باشین من بخاطر صحبت با شما همه چیز رو کنسل کنم، ثانیا من معشوقه یا دوست دختر شما نیستم که در همون ثانیه آنلاین باشم تا با شما صحبت کنم، شما بفرمایید هر حرفی دارین بزنین من سر فرصت برمی‌گردم و جواب میدم!! در نهایت همین جمله ساده به غرور بالای این آقای خلبان برخورده بود و من رو بلاک کرد منم گفتم چه بهتر!!!
موضوع فقط به شغل خلاصه نمیشه وقتی آگهی‌ها رو باز می‌کنی و توضیحات رو می‌خونی می‌بینی هرکسی یک سری توقعات عجیب غریب ارائه میده، یکی میگه شغل همخونه‌ام باید حتما پزشکی و دندون پزشکی باشه، یکی دیگه نوشته تحصیلات حتما فوق لیسانس به بالا باشه و هرکس به نوعی یک سری توقعاتی ارائه میده که حتی توی جلسه خواستگاری برای کسی که قراره یک عمر باهاش زندگی بکنی هم کسی این همه شرط و شروط با هم نمی‌ذاره گاهی با خودم میگم نکنه این خانم‌ها و آقایون اینجا رو با مجلس خواستگاری اشتباه گرفتن؟ درسته که تمام این چیزها مثل شغل و طبقه اجتماعی و امثال اینها توی اخلاق و رفتار طرف تاثیر داره ولی اینکه شما همه آدم‌ها از اقشار دیگه رو خار و خفیف بدونین و فقط دنبال پزشک و دندون پزشک باشین یکم بی‌انصافی نیست؟
دوباره برمی‌گردم به گشت و گذار بین آگهی‌ها که اینبار یک آگهی همخونه خانم از سمت یک خانم می‌بینم، با اشتیاق بهشون پیام میدم توی واتساپ، خانم مورد نظر یک خط ۰۹۱۲ داره پس مشخصه خیلی پولداره یا کاسب هست و اهل بازاره که از این چیزها سر در میاره چون فقط بین وکیل‌ها و کاسب‌ها می‌بینم که ۰۹۱۲ دارن، خط‌های ۰۹۱۲ به شدت گرون هستن و هرکس این خط رو داشته باشه نماد پولداری و قدرتمند بودن اون شخص هست مخصوصا بین بازاری‌ها وقتی خط کاریت یک خط ۹۱۲ باشه یعنی خیلی آدم با اعتباری هستی
بهشون پیام دادم و شرایطم رو شرح دادم با وجود اینکه ابتدای آگهی بدون اینکه الزامی به گفتنش باشه نوشته بودن ما اینجا خانم دکتر و خانم مهندس هستیم که کاملا نشون میده عمدا می‌خوان طبقه اجتماعی خودشون رو به رخ بکشن که اشخاصی از طبقات پایین‌تر مزاحم نشن ولی پیدا کردن همخونه خانم کار خیلی سختی هست برای همین حاضر بودم غرورم رو زیرپا بذارم و بهشون پیام بدم اما پیامی که برام اومد این بود:
شروع کردن به توضیح دادن و گفتن هنوز نیومده به تهران باید از همین جا قرارداد رو ببندم و هر ماه ۱۵ میلیون رو پیش پیش بفرستم که یکی از اتاق‌های اون خونه قدیمی ساز رو برای من نگه دارن تا وقتی که من برسم اونجا، عکس‌های خونه رو که نگاه کردم بیشتر شبیه یکی از این خونه‌های حیاط‌دار ویلایی توی فیلم‌های جنوب شهر تهرانی بود البته که برای من هیچ مشکلی نداشت، موضوع این بود که من به این خانم گفتم تمام زندگیم ۵۰ میلیونه و حتی ازش نخواستم اتاقی رو برام نگه داره، بلکه ازش تقاضا کردم اگر امکانش هست مثل یک دوست مثل یک خواهر بتونم شمارش رو سیو کنم و وقتی رسیدم تهران بهش پیام بدم شاید اتاقی باقی مونده باشه که به من بده یا توی یک چیزی بتونم ازش راهنمایی بگیرم یا حتی به عنوان خدمتکار براش کار کنم ولی زن‌ها همینطوری هستن، بلافاصله شروع کرد به پیشنهاد پول فرستادن، آخه مسخره نیست؟ من حتی تورو نمی‌شناسم چطوری بهت اعتماد کنم و پیش پیش برای ۴ ماه ماهی ۱۵ میلیون واست بفرستم؟ تازه من که بهت گفتم زن حسابی که بودجه محدودی دارم تو توقع داری من حتی برای ماه‌هایی که اونجا زندگی نمی‌کنم هم بهت اجاره بدم؟ در حالی که مثلا توی اون مدت تو حتی می‌تونی اون اتاق رو به بقیه روزانه اجاره بدی ... وای که زن‌ها چقدر پلید و پول پرست هستن!!! تعجبی هم نداره، از یک زن انتظار رحم و مروت داشته باشی؟ انتظار قلبی رئوف داشته باشی؟ به نظرم خیلی احمقانه هست
نمی‌دونم شایدم من عجیبم، شاید من انتظارم از همجنس‌های خودم بالاست، شاید من انتظار دارم تویی که همجنس منی یکم شرایط من رو درک کنی ولی دقیقا برعکس هست، مردها حتی اونهایی که پست و رذل و دخترباز هستن گاها کوتاه میومدن و می‌گفتن حالا عیب نداره اگه جایی رو نداشتی بری بهت اجازه میدیم دو سه روز مهمون خونه ما باشی نه بیشتر!! ولی زن‌ها؟؟ بخدا قسم از بین ۵۰ یا ۶۰ تا زن مختلف که باهاشون حرف زدم حتی یک نفر از اونها حاضر نشد یکم کوتاه بیاد، یک زن، جز منفعت خودش هرگز حاضر نمیشه برای کسی دیگه کاری بکنه، البته شاید با شما "آقایون" کوتاه میان شاید ... ولی برای همجنس خودشون؟ دارین می‌بینین دیگه!!
آگهی بعدی دوباره توسط یک آقا ثبت شده توی الهیه، فقط یک عکس گذاشته شده وقتی عکس رو باز کردم بیشتر شبیه عکسی بود که خیلی هول هولکی گرفته شده، مشخص بود خونه خالی هست و هیچ وسیله‌ای توش نیست، بیشتر انگار شخصی که آگهی رو گذاشته شاگرد یک املاکی هست که حین معرفی خونه یک عکسی هم ازش گرفته و سریع توی دیوار آگهی گذاشته با وجود این مجدد عزمم رو جزم کردم تا دوباره غرور خودم رو زیر پا بذارم و با یک پاراگراف از توضیح شرایطم برم به واتساپ این آقا پیام بدم، برخلاف تصورم خیلی سریع جواب داد و با گرمی ازم استقبال کرد و گفت دوستانی از سيستان و بلوچستان داره!! تعجب کردم، یک آقای شمال شهر نشین چطوری گذرش به سیستان بلوچستان افتاده که بتونه دوستانی از اینجا داشته باشه؟ با وجود این سوال نپرسیدم، فقط بهش گفتم دنبال پیدا کردن دوستانی ایمن و مطمئن توی تهران هستم که چند تا آشنا اونجا داشته باشم برای روز مبادا وگرنه من در حدی نیستم که توی یک برج تو الهیه زندگی کنم، گفت البته زهره جون من هر کمکی ازم بربیاد دریغ نمی‌کنم شماره من رو حتما داشته باش و هر جا چیزی لازم داشتی بهم بگو
راستش یهو دلم لرزید، با خودم گفتم خدایا نکنه واقعا آدم خوبی هست؟ نکنه شانس آوردم و با یک انسان سالم آشنا شدم؟ اما به دقیقه نرسید که باورم زیر سوال رفت، به عکس پایین نگاه کنین، مدل پیام دادنش رو ببینین، درسته که با شماره میلیاردی داره صحبت می‌کنه اما این نباید شما رو گول بزنه، خیلی از اشخاص هستن که پیج‌های بزرگ دارن، مطب و دفتر دارن، شماره میلیاردی دارن ولی راست راست راه میرن و کلاهبرداری هم می‌کنن و هیچکس هم نیست که یقه اونها رو بگیره، حواستون رو جمع کنین!!! چه معنی داره یک مرد غریبه که حتی ۱۰ دقیقه هم نیست شما رو شناخته با لفظ "عزیزم" شما رو خطاب کنه؟ مشخصه که یک جای کار بدجوری می‌لنگه!!!
حالا زهره جون یک عکس بده ببینمت!! گفتم جناب من شما رو نمی‌شناسم و با عکس فرستادن هم راحت نیستم، گفت حالا مگه چیه؟ من با عکست چیکار می‌کنم مگه؟ گفتم شما کاری نمی‌کنی این چهارچوب منه و ممنون میشم بهش احترام بذاری!!!
من خیلی خوب می‌دونم که خیلی از خانم‌ها ممکنه توی زندگیشون با همچین شرایطی برخورد داشته باشن ولی متاسفانه هیچکس نمیاد درباره‌اش با جزئیات حرف بزنه و تجربیاتش رو مستند کنه برای همین هم هست که خیلی از ماها اشتباهات رو مدام تکرار می‌کنیم، شاید با خودتون بگین خب راست میگه عکس من به دردش نمی‌خوره بذار حالا یک بار بفرستم بهتر از اینه که این طرف رو از دست بدم شاید یک جایی به کمکم بیاد ولی نه!!! کسی که در همین وهله اول به کوچکترین خط قرمز شما احترام نمی‌ذاره تصور می‌کنین فردا روز که باهاش روبرو شدین مثلا ممکن نیست توی ماشین کنار دستش بشینین و یهو دستش رو به سمت پاها یا بدن شما دراز کنه و بگه حالا بزرگش نکن اینکه چیزی نیست؟؟ کسی که برای کوچکترین چیزها حرمتی برای چهارچوب شما قائل نیست مطمئن باشین در ادامه وقیح‌تر هم میشه و اگر توی ناخودآگاه شما چنین رقم خورده که این پولدار هست و شاید یک روز کمکم کنه پس جلوش کوتاه بیام که دلخور نشه این یعنی یک قلاده بردگی که به گردن خودتون انداختین و تا ابد همراه شماست!!!
به هرحال این آقا سکوت کرد و اون شد پایان کار، خیلی خوب این مدل مکالمه‌ها رو می‌شناختم، یه چیزی ته دلم می‌گفت فردا بهش پیام بدم و سعی کنم یک ارتباط دوستانه شکل بدم اما اگر دفعه بعدی هم غرورم رو می‌شکستم و بهش پیام می‌دادم دست بالاتر رو به اون می‌دادم مطمئنا به جای عکس قدی یک عکس برهنه ازم طلب می‌کرد و حتی پا رو فراتر می‌ذاشت و امکان نداشت من وارد این بازی‌ها بشم، من دنبال همچین کثافت کاری‌هایی نیستم ولی یهو اشکم سرازیر شد نه از بابت اینکه همخونه پیدا نمی‌شد از این بابت که هرچقدر سعی می‌کردم با خودم بگم ۴ تا آدم خوب مثل علی توی دنیا هستن ولی باز می‌دیدم نه!! علی فقط همون یک دونه بود و بعد از اون مدام حس می‌کنم از هر طرف مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرم
دلم نمی‌خواد دیگه دختر مستقل خودساخته باشم، من گوه خوردم، خیلی جدی دارم میگم، من گوه خوردم، خسته شدم، پشیمونم، می‌خوام زن علی باشم، می‌خوام خانوم خونه باشم، می‌خوام تموم کارم رسیدگی به شوهر و بچه‌هام باشه، دیگه از آدم‌های وحشی و خونخوار بیرون خسته شدم می‌خوام تنها کارم خانومی کردن واسه شوهرم باشه (اشک‌هام داره می‌ریزه) دوباره حسرت‌هام زنده شدن، چقدر احمق بودم که فکر می‌کردم قراره مستقل و خودساخته بشم
بعضی آگهی‌ها عکس‌هایی مثل اینها داشتن، چقدر خوشگلن، چقدر خونه‌هاشون قشنگن، همشون منطقه‌های شهرک غرب و بالاشهر تهران بودن، خیلی زیبا بودن، خیلی رویایی بودن، برای منی که هرگز طعم زندگی توی همچین دنیایی رو نچشیدم شبیه به یک خواب بودن ولی خونه‌هایی که به بودجه و شرایط من می‌خوردن اکثرشون عکس نداشتن یا عکس‌های تزئینی داشتن و وقتی از صاحب آگهی می‌خواستم عکس واقعی بفرسته یهو با یک زیرزمین نمور و تاریک و ترسناک روبرو می‌شدم، خونه‌هایی که بیشتر شبیه به سوله‌های ترسناک زندان‌ها بود تا یک خونه که معنای آرامش و امنیت بده، البته چه انتظاری داری زهره؟ با دو قرون پول حتی همون هم حداقل ۵۰۰ میلیون پول پیش و ماهی ۵۰ میلیون اجاره‌اش هست دختر جون!! حس می‌کردم هرچی بیشتر بین آگهی‌ها می‌چرخم توی یک پوچی مطلق فرو میرم
هرچقدر بیشتر توی عمق آگهی‌های همخونه فرو می‌رفتم بیشتر توی پوچی غرق می‌شدم و حس می‌کردم رویای فرار از این خونه چیزی جز یک توهم غیرممکن نیست آخه نگاهشون کن، مثلا این آگهی رو می‌تونم بگم واقعی هست، شاید بپرسین چطوری؟ چون آقای دکتر یک رقم خیلی پایین نذاشته بلکه متناسب با شرایط خونه و زندگیش نیم میلیارد پول پیش خواسته و حتی توی عکس‌های خونه، عکس حسنه‌ی خودشون رو هم حین کار دندون پزشکی قرار دادن که شما بتونین ایشون رو حین کار زیارت کنین!! بعد هم عکس‌های خونه و طوماری از شرایط و قواعد خونه رو قید کردن
پیدا کردن همخونه‌های خانم یکی از سخت‌ترین کارهای ممکن بود، خیلی‌هاشون عکس پروفایل‌هایی این شکلی داشتن، داف بودن ازشون می‌بارید اینطور نیست؟ دماغ عملی و عروسکی، لب‌های ورقلمبیده، ابروهای کمانی همه چیز در داف‌ترین شکل خودش بود و من؟ من یه بچه صاف و ساده که حتی یک عمل بینی هم نداشتم، برای همین خانم یک کلیپ از خودم فرستادم که توش خودم رو معرفی کرده بودم ولی خب شال به سر داشتم و پوست سبزه و دماغ گوشتی من توش پیدا بود و بعد از اون پیامم رو سین زد و دیگه جواب نداد، حتی اگر جواب می‌داد هم مطمئن نبودم می‌خوام باهاش همخونه بشم یا نه چون خیلی جدی مشخص بود که اهل سکس و دوست پسر بازی هست حتی بعضیاشون غیر مستقیم توی آگهی‌هاشون قید می‌کردن و راستش رو بخواین از همخونه شدن با زن‌های این شکلی می‌ترسم، احساس می‌کنم بهم حس ناامنی و ترس هدیه میدن
پیدا کردن خانم بین آگهی‌های همخونه واقعا سخت بود، یک چیزی که باعث می‌شد بفهمم طرف خانوم هست این بود که می‌گفتن حتما ویس بفرستین تا مطمئن بشم آقا نیستین و برای مزاحمت پیام ندادین، بعد از یک مدت سایت دیوار فعالیت من رو مشکوک شناسایی کرد چون روزانه به ده‌ها آگهی پیام می‌دادم و متن‌های تقریبا یکسانی از شرح وقایع زندگیم می‌فرستادم، برای همین مدتی سعی کردم ویس بفرستم و این هم یکی از همون آگهی‌هایی بود که با ویس شروع شد، خانم به اسم لیلا باقری، عجیب بود که یک زن از من و صدای من تعریف می‌کرد، مگر ممکنه؟ زن‌ها هیچوقت از کسی تعریف نمی‌کنن کلا زن‌ها حسودن خیلی از کسی تعریف نمی‌کنن مگر اینکه توی ناخودآگاه اون زن شما ازش خیلی پایین‌تر باشین، مثلا توی همین سایت ویرگول می‌بینم یک سری خانم از من تعریف می‌کنن چون من رو یک آدم حقیر و بیچاره می‌بینن و تصور می‌کنن من ازشون خیلی خیلی پایین‌تر هستم و حالا می‌خوان خوش قلبی خودشون رو با تعریف و تمجید از من نشون بدن ولی همین منه زهره ترقویی اگر یک آدم موفق و پولدار بودم که هر روز از موفقیت‌هام اینجا تعریف می‌کردم آیا زنی حاضر می‌شد ازم تعریف کنه؟😏 به نظرم یکی از اون گزاره‌هایی هست که جای فکر کردن داره
با وجود این تناقض آشکارا، بد به دلم راه ندادم و شماره تلفن خودم رو برای این خانم فرستادم اما در کمال تعجب یک آقا با من تماس گرفت، وقتی ازش پرسیدم چطوری؟ گفت آهان من یک اسم الکی توی سایت دیوار گذاشته بودم و یادم رفته بود اسم خودم رو بزنم بنده آقای ایمانی هستم!! آقای ایمانی گفت یک آپارتمان از مادرش براش ارث رسیده و ایشون می‌خواد یک طبقه رو اجاره بده و طبقه دیگه رو با وسایلی مثل وسایل برقی کوچیک یا آشپزخونه پر بکنه و یک آنلاین شاپ بزنه و بفروشه و حتی اگر من توی این کار بهش کمک بکنم بهم درصد میده، پیشنهاد خوبی بود ولی ... یه چیزی مشکوک بود، آقای ایمانی فقط ۶/۵ غروب باهام تماس می‌گرفت و بعد از ۷ شب هر بار زنگ زدم جوابم رو نمی‌داد و صبح‌ها هم در دسترس نبود، شاید من دیوونه شدم، شاید من زیادی بزرگش کردم ولی حس می‌کردم مشکوکه و بهم احساس ترس زیادی میده یک دختر تنها، یک مرد ۴۵ ساله که توی آگهی دیوار خودش رو با اسم لیلا باقری معرفی کرده، چرا اصلا یک نفر باید روی اکانت دیوار خودش یک اسم قلابی بذاره؟ حتی اسم کوچیک خودش رو حاضر نشد بگه این مشکوک نیست؟ به نظر من که خیلی مشکوک هست!!!
و این هم تیر خلاصی بر پیکر بی‌جان من بود(:
مادرم زن ساده‌ای هست فکر می‌کنه دنیا هنوز همون چهارچوب سفت و سخت ۳۰ سال پیش رو داره، تصور می‌کنه اگر یک نفر توی سایت دیوار آگهی می‌ذاره یعنی پلیس و قانون از قبل تمام پیشینه اون رو مورد بررسی قرار دادن و هیچ رفتار زشتی ازش سر نزده، برای همین بارها می‌دیدم که آگهی‌های دیوار رو بهم نشون می‌داد و می‌گفت می‌بینی زهره؟ توی تهران حقوق ۴۰ میلیونی و ۵۰ میلیونی میدن، می‌گفتم مامان جان تو همون تهران به اون عظمت حقوق‌ها تو همین سال ۱۴۰۵ بیشتر از ۲۰ یا ۲۵ میلیون نیست می‌گفت نه تو متوجه نمیشی، گفتم خیلی خب یکی رو بیار نشونم بده، گفت ببین این آگهی چقدر خوبه!!!!
یک خانم برای سرپرست خوابگاه دخترانه می‌خواستن، توی آگهی نوشته شده بود که ۴ روز در ماه می‌تونه مرخصی داشته باشه، ۳ وعده غذا در روز به صورت رایگان بهش میدن، شامل بیمه هم میشه و حقوق ماهانه بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومن هست!!!
منی که آگهی‌های استخدام تهران رو قورت داده بودم خیلی خوب می‌دونستم این آگهی مورد دار هست چرا؟ چون اگر یک آگهی جای خواب داشته باشه به مراتب حقوق کمتری به شما تعلق می‌گیره چون شما یک جای خواب مجانی هم داری که شب توش بخوابی پس اون از حقوق تو کسر میشه، اگر قرار باشه برای شما بیمه و ۳ وعده غذا هم رد بشه که دیگه بدتر، در حالت عادی حقوق ۲۵ میلیون هست توی این شرایط حقوق نهایتا ۱۵ میلیون بشه نه ۵۰ میلیون!!!
شماره رو از مادرم گرفتم و بهش پیام دادم که با درخواست بالا مواجه شدم، گوشی رو دست مادرم دادم و گفتم حالا چند تاست حاج خانوم؟؟؟ چی شد؟؟؟ تو که می‌گفتی کلی آگهی خوب توی دیوار ریخته هست؟؟ زبونش بند اومده بود می‌گفت خاک به سرم، خدا مرگم بده اینا چه حیوون‌هایی هستن!! گفتم مامان بله همینه عزیزم، توام مثل بقیه واسه من بالای منبر نرو که عرضه نداری کار بکنی، فکر می‌کنی هر آگهی کاری که توی دیوار می‌بینی مطلقا یک فرصت بالقوه برای کار هست و این منم که دارم زیرش می‌زنم؟
تمام اینها صرفا بخشی از یک تجربه ۳ ماهه از تلاش برای پیدا کردن کار و جای خواب توی تهران بود، اگر اینها رو مستند کردم صرفا با این هدف بود که اگر نوجوون هستین یا قصد فرار از خونه رو دارین با ابعاد تاریک این واقعه روبرو بشین و تصور نکنین دنیا قراره گل و بلبل باشه براتون، اگر می‌تونین با رابطه جنسی و تجاوز کنار بیاین و مشکلی واستون نداره قطعا مثل من گیر نمی‌کنین و راحت بالا میرین اما اگر بدن شما امانتی هست که باید به دست صاحب اصلیش برسه (دیالوگی بود که مادرم در نوجوونی بهم می‌گفت) اونوقت باید بدونین چه مسیر سخت و غیرممکنی دارین، شما حداقل باید تو سال ۱۴۰۵ چیزی حدود ۱۰۰ میلیون در کمترین حالت پول داشته باشین که بتونین توی خوابگاه‌های تهران برای ۲ ماه دوام بیارین و دنبال کار بگردین تازه من دارم کمترین حالت ممکن رو در نظر می‌گیرم!!!
پ.ن: راستی خوش خبری بدین، ۵۰ میلیون بودجه من حالا تبدیل به ۴۰ میلیون شده، می‌ترسم هنوز حرکت نکرده کل این پول از بین بره و روز حرکت هیچی نداشته باشم، دلیلش چیه؟ توضیح میدم خدمتتون، یک آقای وکیلی به اسم آقای رجبی که از توی همین سایت دیوار پیداش کرده بودم و پیشش التماس کرده بودم کمکم کنه علیرضا افشار رو پیدا کنم ۱۰ میلیون از من دزدی کرد و الان هم هیچ خبری ازش نیست، خب این جدای از اون ۳۰ میلیونی هست که باخت دادم یعنی میشه گفت نیمی از پولی که داشتم تا اینجا از بین رفته و دیگه فرصت چندانی برای ریسک کردن ندارم 🙂
تاریخ انتشار: ۲۷ مهر ۱۴۰۵ _ ۶۸۹۱ کلمه
