دلم برای مادربزرگم تنگ شده ؛ یادم نمی اید اخرین دفعه کی دیدمش،! واقعا به یاد نمیاورم دفعه اخری را که صورتش انقدر در ذهنم مبهم نبود ...
میدانید مادربزرگ من از ان دسته مادربزرگ هایی نبود که وقتی بچه بودیم همه ی نوه هایش را جمع کند برایشان قصه بخواند ؛ راستش مادربزرگم سواد نداشت ، تنها چیز هایی هم که حفظ بود ایه هایی بود که در نمازش میخواند، خبری از داستان های ننه سرما و حاجی فیروز و این چیز ها نبود
مادربزرگم از ان مادر بزرگ ها هم نبود که هر هفته با کلی ذوق و قربان صدقه لباس و عروسک های تازه ای که برایم خریده بهم بدهد و هر وقت هم مادرم جلویش دعوایم میکند تشرش بزند که بچه را چکار داری حق دارد طفل معصوم یا ان مادر بزرگ هایی که وقتی بزرگ شدی و هر دقیقه سر یک چیزی با مادرو پدرت دعوایت شد شماره اش را بگیری یا اصلا بیخبر بروی خانه اش با یک خیال راحت که او همیشه ، حتی وقت هایی که حق با تو نیست حمایتت میکند ؛از ان هایی که شکایت پدر و مادرت را پیشش میکنی او هم زنگ میزند و ساعت ها سر مادرت غر میزند که جوان است چکارش دارید مگر خودت را یادت رفته ...
درواقع مادربزرگ من یک مادر بزرگ معمولی بود از همان قدیمی ها ؛ همان هایی که یه گوشه انباریشان پر از شیشه های ترشی است و گل و گیاه از هر طرف خانه اش بالا میرود ، خانه اش چن تا بخاری از ان قدیمی ها دارد که روی یکیشان در زمستان همیشه یک کتری میگذارد ، حیاط کوچکش درخت نارنج و ازگیل دارد و بند رختی اش از این سر تا ان سرش کشیده شده ؛ مادر بزرگ من از ان مادر بزرگ هایی بود که بچگی هایمان هر وقت میرفتیم پیشش دستمان را میگرفت میبردمان پارک و میگذاشت هر چقدر میخواهیم سوار اسباب بازی های برقی بشویم ، از ان هایی که همیشه توی یخچالش به اندازه تمام نوه ها از ان ابمیوه های پاکتی دارد و توی کیفش یک عالمه اب نبات که توی روضه ها بهش میدادند . مادر بزرگ من از ان هایی بود که همیشه سهم اضافی شکلاتش را برایم نگه میداشت و قایمکی قبل از رفتن میگذاشت توی دستم ؛ مادربزرگم از ان هایی بود که صدایش میکردیم خانوم جون
یادم نمی اید چه تفاقی افتاد اما از یک روزی بعد مادربزرگم دیگر نمی توانست خودش چرخ دستی اش را بردارد برود خرید یا ترشی برای فامیل درست کند و از یکجایی هم دیگر نتوانست از خانه اش بیرون بیاید
خانه اش هم دیگر نه ان حیاط با درخت ها نارنج را داشت نه انباری پر از شیشه ترشی و نه بخاری های قدیمی اما هنوز هم اتاقش همان جوری است که تا نگاهش میکنی میفهمی این اتاق مال یک مادر بزرگ است
چند وقتی است مادر بزرگم را ندیده ام ؛ دلم خیلی برایش تنگ شده ...