چن وقته حالم خوب نیست
تنهام ،خیلی تنهام
یعنی حقیقتش همیشه همینقدر تنها بودم ، سرمو با درس و مدرسه و کنکور گرم میکردم
ولی یه دفعه یه نفر اومد ؛ خودش یه تنه همه تنهاییامو پر کرد
به خودم اومدم دیدم چقدر دلم میخواسته همیشه توی جمعای شلوغ باشم ، کلی دوست داشته باشم ، مهمونی دعوت بشم ...
گفتم اخیش ؛ خدایا شکرت که این ادم اومد توی زندگیم ؛ منو عوض کرد
دو ماه گذشت ؛ بهترین دوماه عمرم . یه روز یا شایدم یه شب چشمامو بستم باز کردم دیدم دیگه نیست
دروغه اگه بگم ولم کرد ؛ من ول کردم ، دل کندم
نشستم همه جا گفتم فلان کرد و فلان گفت ولی خوشبختانه من ادم وابسته ای نبودم حتی دوسشم نداشتم فقط ازش خوشم میومد ؛ تا دیدم ارزششو نداره ولش کردم
دروغ گفتم ، هر بار با صدای بلندتر ؛ هر بار اغراق امیزتر؛ که نشنوم صدای درونمو
من حقیقتا فقط ترسیدم ، از اینکه نظر اطرافیانم درباره ادمی که دوسش دارم خوب نباشه ؛ از اینکه اطرافیانم اونو ادم سطح بالایی حساب نکنن
چرا ؟ چون پیرهنشو میکرد توی شلوارش ، کفش ورنی با شلوار پارچه ای میپوشید ، موهاش ته مایه ی نارنجی داشت و ...
اون که رفت دوستاشم رفتن و من دوباره تنها ، سر خونه ی اولم بودم . تازه فهمیدم هیچ کدوم از اون ادمای دورم منو بخاطر خودم نمیخواستن ؛ من صرفا دوست دختر دوستشون بودم
ولی این دفعه نتونستم با تنهاییم بسازم . حالا دیگه عادت کرده بودم به اینکه هرشب بیرون برم ، تو جمع باشم
برای اینکه تنهاییمو پر کنم مجبور شدم رفتارمو عوض کنم ؛ با مردایی که سنشون دوبرابر سنم بود میگشتم ، شوخی های چندش ، لباسای کوتاه ، مستی های طولانی
و حقیقتش کارسازم بود . دورم حسابی شلوغ شد ؛ از این مهمونی به اون مهمونی دعوت میشدم ، تو بغل ادمایی که ذره ای نمشیناختمشون میرقصیدم ، همه جا توی هر جمعی منو میخواستن
ولی یه جا به خودم اومدم بالاخره چشمامو باز کردم ؛ این همه سواستفاده هایی که داشتن از روحم و جسمم میکردنو دیدم
قشنگ یادمه روزی که به این نتیجه رسیدمو : صبح چشمامو باز کردم دیدم من توی خونه ی یه ادم غریبه که چهار بار بیشتر ندیدمش تنها نشستم روی تخت ، ساعت 7 صبح و دارم فکر میکنم چرا این ادم منو نبوسید و رفت؛ یه دفعه یادم اومد که اصلا خداحافظی نکرد . عصبانی میشم میخوام داد بزنم میفهمم همخونش اتاق بغلیه چطوری تونست یه دختر رو اینجوری وقتی یه پسر دیگه تو خونشه ول کنه بره ؟ به خودم میگم اخه مگه کوری این ادم حتی برات ذره ای ارزش قائل نیست ؛ از دستش نمیتونی عصبی بشیا؛ مگه زورت کرد ؟ مگه دزدیدت اوردت اینجا ؟ نه . خودت خواستی . خودت اجازه دادی ازت سواستفاده بشه
بعد از اون روز دوباره تنها شدم . الان هیچکسو دورم ندارم . خسته ام و تنها
انقدر تنها که هیچکسو ندارم این حرفا رو بهش بزنم .