از دست دادن !
همه ما تو زندگی مدام چیزایی رو از دست میدیم ؛ از بچگی که بستنیامون اب میشد میفتاد بعد بزرگتر که شدیم لباسامون کوچیک میشد ، دوستامون با دوستای جدید اشنا میشدن ، پولامون از دستمون میرفت و در نهایت انسان هایی رو از دست میدیم .
این از دست دادن فقط توی مردنشون خلاصه نمیشه خیلی وقتا رهامون میکنن ، خیلی وقتا هستن ولی دیگه وجودشون حس نمیشه ؛ بعضی از ادما متاسفانه یا خوشبختانه این از دست دادن ها رو پله پله تجربه نمیکنن یدفعه از مرحله اخر براشون شروع میشه ؛ قبل از اینکه فرصت کنن بستنیشونو بندازن یه انسانی رو از دست میدن ...
اغلب مردم فکر میکنن اون ادمایی که زودتر تجربه کردن این غم رو دیگه به کسی وابسته نمیشن دیگه از ازدست دادن نمیترسن ولی اشتباه میکنن
اره اونا مستقل تر از بقیه ادما هستن چون میترسن که دوباره چیزی داشته باشن که ممکن باشه از دستش بدن
میدونین حرفم اینه " از دست دادن " برای هیچ کس تو هیچ سن و موقعیتی اسون نیس ولی خب که چی ایا میتونیم جلوشونو بگیریم ؟
نه معلومه که نه ؛ ولی این اجازه رو داریم که براشون غصه بخوریم ، گریه کنیم ، عزاداری کنیم
اجازه داریم که بشکنیم؛ و مشکلی هم نداره اگه بقیه شکستنمونو ببینن
و در نهایت بالاخره بعد چن روز یا چن ماه یا حتی گاهی چن سال دیگه خسته میشیم ، نمیتونیم ادامه بدیم به عزاداریمون ، درک میکنیم که اون ادما دیگه برنمیگردن ...!
همه اینا رو گفتم که تهش بگم اگه کسی رو از دست دادید حق دارید غمگین باشید ولی دنیا بدهکار شما نیست ادما هم همینطور ؛ همه یه چیزایی رو ازدست میدن پس حواستون باشه این بینی که دارید غصه میخورید ادمای بیشتری رو از دست ندید .