
سر شده تا زیر آب، حال همی بس خراب
هیچ نگشته دلم، از کرمت کامیاب
خسته ام از هر کسی، از کس و هر ناکسی
مردهام از بی کسی، چیست مرا حس ناب؟
کلبهی ویران شده، بی سر و سامان شده
سفره که بی نان شده مانده جهان را چه تاب؟
تا نفسی در دم است، درد جهان دردم است
چشم پیات هر دم است، تا بدمد آفتاب
رنج جهان کم خوریم، با که و مه غم خوریم
با همگان دمخوریم، با همه اهل شراب
ماهی عجب خفتهای، عقل همی سفتهای
مهر ز دل رُفته ای، تا چه زمان در عذاب؟
برای دریافت فایل کامل نشریه، کلیک کنید.
