راستش تا جایی که من میفهمم چیزهای مهم و انسانی را نمیشود، سریع کرد.
شاید بشود، یک کتاب را خلاصه کرد، شاید بشود یک فایل صوتی را روی دور 2X گوش داد اما مادری که دلش برای فرزندش تنگ شده باشد، حتما یک فایل صوتی از فرزندش را چند بار گوش میدهد به جای آنکه آن را روی دور تند بگذارد و به سرعت از روی آن رد شود.
کسی که میخواهد از سر لذت بردن کتاب بخواند، ورق ورق هر کتاب را لمس میکند و مزه مزهاش میکند به جای آنکه خلاصه ده دقیقهاش را گوش کند.

شاید بگویید پس اورژانس چه؟ در اورژانس که سریع عمل میکنند و انسانی است. خب، بله برخی کارهای فیزیکی از همین جنس است اما کارهایی که با ادراک و شناخت ما کار دارد و عمق میطلبد بیشتر از جنس دیگری است.
مسئله ساده است. جهانی که ما در آن زندگی میکنیم، مناسباتش بر هراس از آینده میچرخد، ترس از عقب ماندن، ترس از دست دادن، ترس نشنیدن خبری مهم؛ و با همه این بهانهها به ما شتاب، عجله و سرعت را میخوراند اما مسائل مهم انسانی با سرعت میانهای ندارند.
آنچه قابل انتقال با سرعت بیشتری است، از جنس اخبار و داده است
آنچه قابل انتقال با سرعت بیشتری نیست، از جنس تفکر و احساسات انسانی است.
هیچ هوش مصنوعیای نمیتواند با سکوت به شما کمک کند بیشتر فکر کنید درحالیکه سکوت و صبر و کندی در مناسبات انسانی بسیار کارآمدتر از سرعت هستند.
اگر با این اضطراب فراگیر و هراس از دادههای نداشته، شما هم هر روز در حال مکالمه با هوش مصنوعی دلخواهتان هستید، کمی درباره این موضوع سربهسرش بگذارید و ازش بخواهید که با سکوت به شما کمک کند، جوابهایش حتما برایتان جذاب خواهد بود.