
من از آرایش کردن بیزارم. بهنظرم فعل بیهودهای است. تلاشی مذبوحانه برای رسیدن به درخششی مصنوعی!
همیشه از خودم میپرسم: «این ماسکهای مصنوعی که حاضریم کرور کرور از پولهایمان را صرفشان کنیم، قرار است ما را به کجا برسانند؟»
تنفر من از آرایش هم دلایل شخصی دارد و هم محیطزیستی! دلایل شخصی بمانند اما از وقتی فهمیدهام مصرف لوازم آرایشی از نظر آسیبی که به محیطزیست وارد میکنند فرقی با مصرف پلاستیک ندارد، پافشاریام بر این تنفر بیشتر شده. برای همین هم هست که تمام «لوازم آرایشی و مراقبت از پوست»اَم خلاصه شده در یک رژلب و یک کرم ضدآفتاب.
احتمالاً خیلیهایمان فراموش کردهایم که طبیعت، خودش راههای زیباتر شدن را پیشرویمان گذاشته. اما آنقدر اوریفلیمها، اوریاژها و دکتر فلانها چشممان را پر کردهاند که کوزه به دست تشنه ماندهایم.
بگذارید برایتان بگویم که تجربه به من ثابت کرده، ترکیب سدر و ماست معجزه میکند، سفیده تخممرغ بهترین ماده برای لیفتینگ پوست است و حتی بخور آب گرم هم به تنهایی پوست را جلا میدهد!
خلاصه که من مدتهاست که تصمیم گرفتهام، دستهای طبیعت را که همیشه مادرانه به سویمان دراز است بگیرم و یادم بماند که به قیمت زیباتر شدن خودم، محیطزیست را از قیافه نیاندازم!