
دارم با خودم فکر میکنم "دوستی" پدیدهی عجیبی است! در حالی که بهش نیاز داری ممکن است از آن دلزده شوی!
آدم با خودش فکر میکند با یک نفر یا چند نفر رابطهی صمیمانهای را شروع میکند، چند وقت یکبار با هم بیرون میروند و از علایق مشترکشان حرف میزنند! همین!
اما مسئله اینجاست که داستانِ دوستی هیچجوره به "همین" ختم نمیشود!
دوستی پر از فراز و فرود است و اغلبِ ما همانطور که فرازها را طی میکنیم یادمان میرود که فرودهایی هم در راه است!
اینکه باید دوستت را درک کنی، اینکه به وقت بدحالی به دادش برسی، که در هنگامهی غم، غمخوارش باشی و در بزنگاه اضطراب، آرامَش کنی!
حالا بحث و جدلها و انتظارات بهحق و ناحق بماند!
همهی اینها فرودهایی است که اغلب ما در آغاز دوستی بهش فکر هم نمیکنیم!
همین چیزهاست که رابطهی دوستی را در عین جذابیت گاهی بغرنج، استرسزا و خستهکننده میکند!
پس از من می شنوید اگر خودتان را برای این فرودها آماده نکردهاید، هیچ رابطهی دوستانهای را شروع نکنید!