
در گذشته نمی شد این همه کار را با چنین سرعتی انجام داد. در ضمن هرگز تا این حد با اطلاعات و کارهای فراوان گیج نمی شدیم، تا این حد با استوری های اینستاگرام، مطالب تلگرام، اخبار تلویزیون، تبلیغات اینترنتی و ... بمباران نمی شدیم. و این قدر با ضرورت های عجیب و غریب زندگی مان تحت فشار قرار نمی گرفتیم.
ما از جریان اطلاعات خسته شده ایم و نمی دانیم چگونه سرعت این جرییان را کم کنیم. این اوضاع بسیار تنش زاست. و باعث هدر رفتن وقت ما می شود و اگر فکری به حال آن نکنیم، روش گذران زندگی مان مطابق میل مان نخواهد بود.
حال سوال اصلی ما این است: جایگزین این همه اطلاعات که مغز ما را در نوردیده است چیست؟ آیا باید کلبه ای در جنگل بسازیم و خود را از جامعه و تکنولوژی مدرن دور نگه داریم؟
من میانه روی را پیشنهاد می کنم، به این شکل که از دسترسی به اطلاعات فراوان لذت ببریم، هروقت بخواهیم تماس فوری برقرار کنیم. کارها را سریع تر انجام بدهیم. و در عین حال خودمان انتخاب کنیم چقدر وقت برای هرکاری صرف کنیم. زندگی موقعی ساده تر است که بتوانیم کارهایی را که برایمان مهم است به نتیجه برسانیم.
راه حل این است که حدودی برای هرچیز تعیین کنیم تا بدانیم چه قدر کار انجام می دهیم و چه قدر وقت صرف می کنیم. باید به جای وقت گذاشتن برای هرکاری بیشتر وقت خود را به تمرکز روی مهمترین کارها اختصاص بدهیم. یک روز کاری نسبتا آرام با حداقل میزان تنش و حداکثر تمرکز را مجسم کنید که فقط کارهای محدودی را انجام می دهید ولی چون این کارها انتخاب شده اند بیشترین نتیجه را دارند. شما اهداف اصلی را محقق می کنید بدون آن که برای انجام دادن همه کارها به صورت همزمان دچار تنش بشوید.
ممکن است این فقط در حرف ارامش بخش به نظر آید ولی به طور قطع دست یافتنی هم هست. من با استفاده از روشی که اجرای آن بسیار آسان است این کار را انجام می دهم.
در ادامه مطالبم سعی می کنم روندی طی کنم که با شناخت بیشتر کارکرد ذهن و مغز بتونیم آرامشی خوبی را در زندگی بدست بیاریم کاری که شاید بتونیم تجمیع راهکارهای فلاسفه، روانشناسان، جامعه شناسان با ذهنیت مدیریت باشد.