این ضربالمثل از زندگی روزمرهٔ مردم قدیم در مناطق بیابانی گرفته شده است؛ جایی که شتر وسیلهٔ اصلی سفر و باربری بود. وقتی کسی سوار شتر میشد، بهخاطر بلندی و ساختار بدن شتر، امکان خمیدهنشستن یا پنهانشدن وجود نداشت. سوار شتر همیشه کاملاً از دور پیدا بود. قدیمیها برای اشاره به اینکه: کاری بزرگ را نمیتوان پنهانی انجام داد یا کسی که کار مهم و آشکاری میکند نمیتواند ادعا کند که کسی نمیفهمد این رفتار را مثال میزدند و گفتند: «شترسواری دولا دولا نمیشود» یعنی همانطور که نمیشود در حال سوار شدن بر یک حیوان بلند، قایم شد، در کارهای زندگی هم نمیشود کاری واضح را مخفی کرد. این ضربالمثل به مرور در گفتگوهای روزمره وارد شد و امروز یکی از مشهورترین مثلهای فارسی است.