میگویند شکارچیای هر شب، بیآنکه چراغی بیفروزد یا نشانی بجوید، تیر در تاریکی رها میکرد.
گاه تیری به جایی میخورد و او شادمان میشد،
اما بیشتر وقتها، تنها صدای شکستن شاخهای یا فروریختن سنگی میآمد.
پیرمردی از کنارش گذشت و گفت:«شکار، چشم میخواهد نه شانس.»
شکارچی خندید و گفت:
«گاهی هم تیر، خودش راه را پیدا میکند.»
پیرمرد آهی کشید و پاسخ داد:
«اما زندگی جای امتحان بخت نیست؛
کسی که بیدیدن هدف میزند،
بیشتر از آنکه صید کند، فرصت را زخمی میکند.»
از آن پس گفتند:
کاری که بیفکر و بینشانه انجام شود،
تیر در تاریکی انداختن است.
@ghesehaykotah