
یک برگه ی تهدید. رویش نوشته بود:
« اگر از گروه رقص جشن ستاره نروی برج ساعتی همان گونه که برای باقی گروه زنگ زد برای تو هم زنگ می زند. تا ساعت ۱۲ نیمه شب ۹ نوابر منتظر رفتنت می مانم.
برج ساعت»
آیریس شروع کرد به خندیدن. «نقشهمون جواب داد!» لیلی به نامه نگاه کرد و گفت:«با تیکه روزنامه های دیروز ساختتشون.» با نخونش شروع کرد به کندن یکی از حروف. «چسبش تازه خشک شده.» آیریس برشت به سمت لوییس؛ برای یک لحظه او را فراموش کرده بودند.
پسر بچه با هیجان به نامه ی توی دست های لیلی نگاه می کرد. آیریس آرام گفت:«لو...ییس؟» پسر تمام تلاشش را کرد که آرام بگوید:« میشه به نامه یه نگاهی بندازم؟» آیریس نامه را از دست لیلی گرفت و توی یک کیسه انداخت و آن را به پسر داد:« یادت باشه وقتی دستکش نداری به مدرک دست نزنی. فکر کنم یک دستکش سایز تو، توی دفتر دارم؛ اگر بخواهی می توانم اون رو به تو بدم.» لوییس لبخند پت و پهنی زد و سرش را به نشانه ی 'آره حتما' تکان داد.
آیریس کلید را داخل قفل کرد و در را باز کرد. همه چیز سر جایش بود؛ که این یعنی کسی وارد نشده بود. البته آیریس برای اطمینان حاصل پارکت ، قفل در و پنجره را هم چک کرد.
لیلی پرونده ی لئو را برداشت و روی میزش زیر گلدون گذاشت تا یک وقتی لوییس آن را نبیند.
آیریس به سمت کمد زیر پنجره رفت. در آن را باز کرد و جعبه ی قهوهای با طرح پروانه ای را در آورد. در آن را باز کرد و یک دستکش کوچک سفید از آن در آورد.
«بیا ببینیم اندازت می شه یا نه.» لوییس جلو رفت، دستکش را از دست آیریس گرفت و آن را دستش کرد. لیلی لبخندی زد و گف:«کاملا اندازه ی دستته.» آیریس لبخند زد و ذهن پسر بچه را خواند:«الان می تونی بدونه کیسه به مدرک دست بزنی.» لیلی نگاه محتاطی به آیریس انداخت. آیریس می دانست که لیلی کمی به لوییس شک دارد، و دقیقا برای همین بود که آیریس باید ثابت می کرد لوییس و برادرش لئو بی گناه هستند.
#برج_ساعتی
(پ.ن: من واقعاااا شرمندهام… یکم سرم با مدرسه گرم بود و یادم رفت بارگذاریش کنم. پارت بعدی رو دارم می نویسم سریع تمومش می کنم که بخونید. بازم ببخشید:( )