ویرگول
ورودثبت نام
Isabel.J.M
Isabel.J.Mبا آرامش گفت :«هی ارباب می دونستی وقتی ما توی بدترین موقعیت ها داریم جون می کَنیم،‌ ماه هنوز داره می درخشه؟»
Isabel.J.M
Isabel.J.M
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

برج ساعتی(بخش۱۵)

لئو مات و مبهوت پرسید:«پسر…کوچولوهات…؟» آیریس جواب داد:«اونا پسرای واقعیم نیستن که!! فقط ۳ سال اختلاف سنی داریم!» لئو نفسش را که حبس کرده بود بیرون داد.

آیریس دستش را جلوی دهانش گذاشت و خمیازه ای کشید. قطره ای از گوشه ی چشمش فرار کرد. لئو لبخند ملیحی زد و گفت:« نظرت چیه بریم بخوابیم؟» بعد به سمت در قرمز رنگی رفت و آن را باز کرد. «می تونی اینجا بخوابی.» موقعی که آیریس وارد اتاق شد، دستی تکان داد و تشکر کرد. دوباره خودش را روی تخت انداخت. دستش را روی چشمانش گذاشت و آهی کشید. «فقط ۲۳ ساعت تا حل کردن این پرونده مونده… یعنی باید چیکار بکنم؟» او تمام پرونده ها را خوانده بود.

هر کدام از آنها می توانستند یک انگیزه ای داشته باشند.

اسم مجرمان و انگیزه هایشان را در ذهنش مرور کرد:

۱ـ الیور ادواردز : خواهرش توسط یکی از افراد گروگان گرفته شده.(این که چه کسی معلوم نیست. پرونده همچنان باز است.)

۲ـ هنری استورم: سقوط خانوادش به خاطر سرمایه گذاری ای برای جشن که در اصل یک کلاهبرداری بود.

۳ـ لئو هارپر: به قتل رسیدن مادرش در طول جشن ستاره ها.

۴ـ دایانا هانتر: تنفر از رییس کافه به دلیل تجاوز.

۵ـ رز پیاژه: بخاطر پول.

زیر لب گفت:«دلیل ها خیلی منطقی هستن. ولی با توجه به اطلاعاتی که از پرونده های MI6 گرفتیم، چند تا از اونا حذف میشن. مثلا هنری چون اون بعد از اینکه اومد پیش من، حدود ۱ سال بعدش، تمام کلاهبردار ها رو گیر انداخت و پول خانواده شو پس گرفت و اونا رو انداخت توی هلفدونی.» اما ناگهان شروع کرد به جویدن ناخنش. «لئو چی؟ اون هم موهای مشکی داره که اونا بترسن و بدتر اینه که اون مقتول ها رو قبل مرگ دیده…» "دینگ" (مثلا صدای چراغ مغزش است.) همه چیز برایش روشن شد. «خودشه!» از جایش پرید. سریع به سمت در دوید،‌ دستگیره ی طلایی ای که روی در طلایی بود چرخاند.

آره! چرا قبلا نفهمیده بود؟ بار (Bar ـ به طور کلی انجا یک مکان است که مشروب سرو می‌شود.) ۲۴ ساعته ای که لئو برایش کار می کند! در حالی که شنل خز دارش را می پوشید و خنجرش را برمیداشت،‌ زمزمه کرد:«اون همیشه شیفت شب رو بر می داشته. اگر اونجا شاهدی باشه می تونم لئو رو از لیست مظنونین حذف کنم.»

( سخنی از نویسنده: خب ببینید، اگر برایتان سوال است که چرا آیریس جونمان خیلی اصرار دارد که ثابت کند لئو بی گناه است،‌ باید ارزتان برسانم که همش بخاطر لوییس است. تنها خانواده ی آن بچه ی کوچک بینوا لئو است.)

همچنان باران می بارید. نسیم سرد مانند خنجری تیز به صورت آیریس برخورد می کرد. آب و هوا به مردم هشدار می داد که در خانه هایشان بمانند. دختر با تمام توانش می دوید. ریه هایش یخ کرده بودند. با این حال او نمی توانست یک لحظه هم برای آشکار کردن حقیقت صبر کند.

*

*

*

"جرینگ" زنگوله ی بالای در صدا داد. لوکاس که تازه شیفتش شروع شده بود، از پشت پیشخوان با لبخند گفت:«خوش اومدیـ…» ولی وقتی دختر را دید لبخندش خشک شد. یک دختر با موهای زرد بود. مانند موش آب کشیده شده بود. دختر همانطور که موهایش را کنار می زد و با جدیت گفت:«رئیست رو بیار اینجا. می خوام باهاش حرف بزنم.» لوکاس با شک و تردید گفت:«از همکارامون راضی نیستید چه مشکلی وجود داره؟»

بالاخره آیریس چشمانش را باز کرد. پسری جوون جلوش ایستاده بود. او مو هایی به رنگ دریا داشت که پایینش سفید بود. معلوم بود موهایش را برای هویتش رنگ کرده است. آهی کشید و روی یکی از صندلی های قرمز جلوی پیشخوان نشست. «یه شامپاین لطفا.» پسر خیلی محتاطانه شروع به سرو کردن شراب کرد. لیوان را جلوی او گذاشت. آیریس لیوان را بلند کرد و کمی آن را چرخاند. بعد آن را بالا آورد و جلوی چشمش گرفت، جوری که نصف صورت لوکاس دیده می شد. با حالت متفکرانه ای به او خیره شد. لبخند آزار دهنده ای زد و گفت:«پس اینجا یه سرویس اطلاعاتیه که تو رئیسشی.»


**(‌یک سال پیش، پرونده ی زیرزمین خونی)‌

#برج_ساعتی

۴
۰
Isabel.J.M
Isabel.J.M
با آرامش گفت :«هی ارباب می دونستی وقتی ما توی بدترین موقعیت ها داریم جون می کَنیم،‌ ماه هنوز داره می درخشه؟»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید