یک روز من به مادرم گفتم: مامان میشه فردا بریم پارک؟
مامانم گفت: باشه دخترم.
من به اتاقم رفتم، با خودم گفتم: حالا چی بازی کنم؟!
یک دفعه چشمم به عروسک قشنگم افتاد، به عروسکم گفتم: فردا میای باهم بریم پارک؟
مادرم منو صدا زد: دخترم! دخترم! بیا ناهار بخور!
به عروسکم گفتم: فعلاً خداحافظ!
ما ناهار سوپ?داشتیم. چون خواهرم مینا سرما خورده بود. ما ناهار خوردیم. یکی زنگ در را زد.
من گفتم: کی می تونه باشه؟!
در را باز کردم، داییم، زن داییم و دختراش بودند.
مادرم گفت: وای! من برم چایی☕بذارم.
چند دقیقه نشده بود که زنگ در صدا خورد، من در را باز کردم، بابام بود. دختر داییم ها زهرا و نهال به من گفتند: مهسا بیا تا چایی آماده میشه اتاقت بریم.
من گفتم: باشه فقط تا چایی آماده میشه!
ما به اتاقم رفتیم.
نهال گفت: چه عروسکِ قشنگی! کی خریدی؟ کجا خریدی؟
من گفتم: ممنون، رشت خریدم، یک ماه پیش بود.
چایی☕آماده شد. همه چایی خوردیم و بعد رفتیم که بخوابیم. من اصلاً خوابم نمی آمد، تا صبح خوابم نبرد. همه صبحانه خوردیم.
مامانم گفت: بهتر نیست امروز بریم دریا؟ مینا هم که سرما خوردگیش خوب شده!
همه گفتند: چه فکر خوبی!
من گفتم: مگه امروز نباید بریم پارک؟!
همه به من زل زدن، من گفتم: چرا به من زل می زنین؟!
مامانم گفت: بهتر امروز بریم دریا، پارک را همیشه میشه رفت.
همه لباس پوشیدیم و راه افتادیم به طرف دریا. زهرا و نهال خیلی دریا را دوست دارند.
نهال گفت: کی می رسیم؟ خسته شدم!
زهرا هم همین را گفت.
داییم خندید و گفت: ما که تازه راه افتادیم!
اما سارا و ثریا در پارک منتظر من بودند.
ثریا می گفت: مهسا نمیاد، خودش که گفت شاید من نیام پارک.


ما به دریا رسیدیم. نهال و زهرا گفتند: آخ جون! به دریا رسیدیم. همه پیاده شدند. چند ساعت گذشت. ما رفتیم خونه. دایی اینا هم به خونه ی خودشون رفتند. من آن روز دریایی را فراموش نمی کنم.