کمربندها را محکم ببندید و دامن همت بر کمر زنید، که بدست آوردن ارزش های والا با خوش گذرانی میسر نیست. خطبه 241. نهج البلاغه
متاسفانه باید بگویم اگر هم خودت اهل کار کردن باشی اطرافیانت زیر پات رو خالی می کنند و خلاصه اینکه مدام بهت می گن کارکردن تو این مملکت یعنی حمالی! من خودم کلا آدمی ام که وقتی مسئولیتی دست می گیرم اگر شبانه روز 24 ساعت است به اندازه 30 ساعت کار می کنم! یعنی وجدان کاری خیلی برام مهمه! یه جور خط قرمز برام هست! حالا نگاه اطرافیان؛ اگه قشر مذهبی باشی که بهت می گن ریاکار،لوس، عزیزکرده فلانی و... اگه هم تو قشر مذهبی ها نباشی؛ می گن بیکاری مگه، برو بابا خوش باش! مگه چقدر زنده ای؟ ببین فلانی رو زحمتش رو تو کشیدی بعد اون سوگلی می شه! من هر دو قشر بودم تا دلتون هم بخواد تیکه و متلک از این و اون شنیدم! اما واقعیتش اینه کم می آوردم خیلی.... می گن روح آدمای بزرگ هیچوقت نمی میره! مثلا الان امام علی(علیه السلام) الان روحشون زنده است.... کمی پیچیده است.... فقط دلم می خواست بود، از دستشان آب می خوردم.... آبی که روحم را به ایشان وصل می کرد....

السلام علیک یا ابوتراب.....