
ارز فیات را میتوان اینگونه بیان کرد که واحد پول رایج هر کشور محسوب میشود. به طور مثال: واحد پولی کشور ایران ریال و آمریکا دلار است. نکتهی جالب درمورد این ارزها آن است که اگرچه اغلب مردم بر این باورند که پشتوانهٔ ارزهای فیات فلزات گران بهایی چون طلا و نقره محفوظ در خزانه داری هر کشور محسوب میشود، اما آنان هیچگونه پشتوانهای ندارند. کلمهٔ فیات (Fiat) برگرفته از یک کلمه با ریشهی لاتین بوده که به معنای آن ” باید بشود” میباشد.
باید بر این موضوع واقف آییم که اعتبار و ارزش پولهای فیات وابسته به ثبات اقتصادی هر کشور و همینطور وابسته به میزان عرضه و تقاضای مردم آن کشور دارد. به بیان سادهتر میتوان بیان کرد که این ارزها اعتبار و ارزش خود را از دولت چاپ کنندهی آن اخذ میکنند.
درمورد ارزهای فیات میتوانیم اینگونه بگویم که دارای هیچ ارزش فیزیکی نیستند و صرفاً یک تکه کاغذ یا سکه میباشند که در سراسر دنیا برای مبادلات اقتصادی و تجاری، خرید و فروش کالا و سرمایهگذاری در درون کشورها و یا خارج از محدوده کشورها از آنان بهره جویی میشود. یکی از اصلیترین مشکلات این ارز آن است که، امکان چاپ بدون محدودیت این ارزها موجب عرضهٔ بیرویه و افزایش تورم خواهد شد.
لازم است بدانیم تنها وجه مشترک ارزهای فیات با ارزهای دیجیتال، آن است که توسط یک کالای فیزیکی حمایت نمیشوند. این تنها وجه اشتراک این دو رمز ارز است. اما باید بدانیم که ارز فیات تحت تسلط دولتها و بانکهای مرکزی نظارت و کنترل میشوند، این درحالی است که بیشتر رمز ارزها به خاطر بهره جویی از بستر بلاک چین غیر متمرکز تلقی میشوند.
از دیگر تفاوت این ارزها آن است که چگونه خلق و تولید می شوند. باید بگویم ارزهای دیجیتال عرضه ی محدود دارند و کنترل شده تلقی می شوند این درحالی است که ارزهای فیات تحت کنترل بانک ها و دولت ها هستند و با بررسی در صورت نیاز اقتصادی یک کشور می توانند هر قدر که نیاز باشد ارز فیات را به بازار تزریق کنند.
در دنیای ارز دیجیتال به علت منحصر به فرد بودن این ارزها که به این دلیل که هیچ مانندی در دنیای فیزیکال ندارند و هم اینکه بدون حد و مرز هستند موجب می شود، جذابیت مالی در تراکنشات بین المللی به وجود بیاید. اما باید دانست اگرچه این معاملات جذابیت وافری دارند. اما برخلاف سیستم ارزهای فیات پیگیری دشوارتر و تقریباً غیرممکنی را دارند.
از سوی دیگر، بازار ارزهای دیجیتال به نسبت ارزهای فیات کوچکتر بوده و همین امر موجب آن شده که بیثباتتر از به بازارهای سنتی باشد. این موضوع قادر است یکی از علل عدم پذیرش گسترده ارزهای دیجیتال تلقی شود. اما در پی رشد و بلوغ اقتصاد ارزهای دیجیتال، نوسان های رمز ارزها نیز افت پیدا خواهد کرد.
باید بدانیم که ارزهای فیات به ذخایر فیزیکالی، من جمله ذخیره ملی طلا یا نقره یک کشور وصل نیستند، به همین جهت ممکن است به دنبال بروز تورم از ارزش آن روز به روز کاسته و کم شود یا حتی به علت در آمیختن اقتصاد یک جامعه به تورم، ارز فیات آن جامعه نیز به طور کامل بی ارزش شود.