نوشتن رو با لپ تاپ دوست دارم. نوشتنهای طولانی منظورمه؛ از نوع وبلاگ.
پس یه روز لپ تاپ رو برداشتم. روشنش کردم. چهارزانو نشستم و شروع کردم به ساختن اینجا. ساختن یک اکانت توی ویرگول.
چند روز سپری شد تا تصمیم بگیرم که چی بنویسم. راستش به هر چیزی فکر کردم. من قبلا وبلاگنویسی میکردم و برای همین با چنین محیطهایی آشنا هستم اما میخواستم اینجا خاص باشه و چیزهایی رو بنویسم که هیچجای دیگه ننوشتم.
پس امروز با عزمی جزم شده دوباره رفتم لپ تاپ رو برداشتم، روشنش کردم، و حالا چهارزانو نشستم و دارم مینویسم. از ابتدا تصمیم مشخصی نداشتم برای موضوعی که میخوام بنویسم. فقط فکر کردم اگر بیام و شروع کنم به تایپ کردن، کلمات و جملات خودشون جاری میشن و من هم مینویسمشون.
این اولین پست منه و چون من نوشتمش، کاملا خاصه.
حقیقتش قبل از اینکه بیام بنویسم، کمی غمگین بودم و نمیدونستم چی کار کنم. هم غمگین بودم و هم عصبانی. درواقع الان هم هستم. فقط کمی کنترلم بیشتر شد و ذهنم چند ثانیه از موضوع پیش آمده به این سمت پرتاب شد و فکر کنم این خوبه؛ حداقل مقداری...
به هرحال دائما یکسان نباشد حال دوران و این حرفا.
این اولیش بود و قطعا نمیخوام آخریش باشه. اما از بعدی حتما محتوای بهتری تولید خواهم کرد. گرچه کارم حساب کتاب نداره. :)