آدم است دیگر
حرف های نگفته زیاد دارد
گاهی با خودم میگویم جز راست نباید گفت هر راست نشاید گفت
چه کنیم روزگاره دیگه
مخصوصا وقتی دیده باشی چه طور اشتباه کردن دوبار تو رو مجازات میکنه یک بار وقتی اشتباه کردی یک بار وقتی اون اشتباه بعد از سالها به تو بر میگرده
در حالیکه وقتی داشتی اشتباه میکردی ناآگاه بودی ولی موقع درو کسی به ناآگاهی گذشته تو آگاهی نمیده رفتاری که از روی ناآگاهی انجام میشه محصول ناآگاهی میده و برداشت ناآگاهی
وقتی همه ی این ها رو بدونی و تجربه کرده باشی
اولین چیزی که اهمیت پیدا میکنه کلام و رفتار هست
کمتر حرف میزنی بیشتر کار میکنی
سعی میکنی درست رفتار کنی حتی وقتی باهات درست رفتار نشده
تلاش برای مودب بودن و کارآمد بودن گاهی اوقات سختترین کار دنیا است.
سکوت کردن از اون هم سخت تر
اما اگه با خدا بخوای معامله کنی و حواست به آبروی مومن باشه
اون وقته که این ضرب المثل برات محقق میشه
تو نیکی میکن و در دجله انداز
که ایزد در بیابانت دهد باز
نمیدونی کی
نمیدونی کجا
نمیدونی چه جوری
معامله با خدا این جوریه
اعتماد میکنی و همه چیزتو میزاری وسط
از مال و جان و ابرو
رفاقته دیگه
آدم جلوی رفیقش که کم نمیزاره
همه چیشو میزاره
بعد میری کنار
خدا میشه همه چیز تو
من میگم آدم اگه میخواد قمارم کنه باید اون طرف میز خدا باشه
قمار با خدا که باخت نداره
تو همه چیز و همون اول all in میکنی میگی خدایا من به کارت های این دست نگاهم نمیکنم
اصلا نمیخوام بدونم چی دارم چی ندارم
همه اش باهم مال تو
مال خودت
میخوام بهت ببازم
هر چند این کار آدم های کوچیکی مثل منه
آدم بزرگا که میان سر میز قمار اتفاقا دستشون خوب اومده آسم اومده همه چیزم دارن میتونن حاکم کوت کنند طرفشونو ولی ما آدم کوچیکا حتی نمیدونم چی داریم حتی میترسیم نگاه کنیم به کارت هامون نکنه خوب نیومده باشه
نمیدونیم
فقط میخوام آخرش برنده باشیم
نمیدونیم کی
نمیدونیم کجا
نمیدونیم چه جوری
فقط یاد گرفتیم سر میز با خدا قمار کنیم همین
خُنک آن قماربازی که بباخت آن چه بودش
بِنَماند هیچَش اِلّا، هوس قمار دیگر
اینو مولانا جان برای من گفتن
خود من
خلاصه که در همین شرایطم
نا آگاهی مطلق
بی اختیاری کامل
در حال تلاش برای یک برد بزرگ و شیرین
عزت زیاد