ویرگول
ورودثبت نام
zahra sepahi
zahra sepahi
zahra sepahi
zahra sepahi
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

استدیو یک وجبی

صدای زنگ گوشی برای دومین بار قطع می شود.

پول راننده را میدهم و از خیر سکه ی باقی مانده پول می گذرم!

الکل پوست ملتهب دست هایم را می سوزاند و نفسـم پشت دو لایه ماسک می ماند، تا چهار راه صد متر مانده و باید پیاده شوم

تلفن دوباره زنگ می خورد و من درمانده به وسایلم و اسم تو روی گوشی نگاه می کنم و رنج بیهوده ی سیم گره خورده ی هندزفری و آه وامانده ام پشت دو لایه ماسک با من همراه می شود .

پرونده ها را زیر بغل می گیرم، کیف را روی دوشم می اندازم و باز الکل را روی دانه های قرمز دستم اسپری می کنم و هندزفری را داخل جیب م مچاله می کنم

سر چهارراه پیاده می شوم و گوشی را میان گوش و شانه ام می گیرم؛ باید بگویم دوست دارم اما میان درماندگی ام تنها می گویم : من بهت زنگ میزنم

تو اما قبل آن که قطع کنم می گویی : یه معجره برات گذاشـتم تو کیفت...

خودت تلفن را قطع می کنی .

و من در تقاطع پر تردد چهارراه به معجره ات نگاه میکنم، و تکنولوژی معجزه ی کلافگی هایم شد .

هدفون بیسیم را داخل گوشم می گذارم و این بار که زنگ میزنی کلماتم میان سیم هندزفری گره نمی خورد و می گویم که دوستت دارم .

می گویی نهار را آماده کردی و جلسه بعد از ظهرت را از خانه انجام میدهی اما من باید ویدیو آخر را برسانم و استدیو به دلیل محدودیت های کرونا تعطیل شده است؛ برای ضبط ویدیو باید تجهیزات داشته باشم و کرونا یک سوت زده است و من هنوز به خط پایان نرسیده ام، عزیزم یک چه کنم روی دست هایم مانده است .

می گویی من اینجا برات یک استدیو یک وجبی آماده کرده ام

یک عکس برایم ارسال می کنی و می گویی باید برایت جلسه ات آماده شوی.

عکس را باز می کنم و به عکس گوشی نوت 20 که برایم فرستادی نگاه می کنم ....

لب هایم به یک لبخند، پشت دو لایه ماسک می نشیند و پیامت را می خوانم : این هم استدیو یک وجبی تو ...

در اسرع وقت باید یک نامه ی خداخافظی هم برای رنج بیهوده ی سیم هندزفری ام بنویسم .

روایتگرباش
۱
۰
zahra sepahi
zahra sepahi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید