
در زندگی انجام دادن کوچکترین کاری که برایت معنا دارد، ارزشمندتر از انجام دادن بزرگترین کاریست که برایت معنا ندارد.(یونگ)
جملهی بالا را قبول دارید؟جملهی بالا را قبول دارید؟
آیا شما از آن دسته افرادی هستید که شغل مورد علاقهشان با درآمد کم را به شغلی که هیچ علاقهای به آن ندارند؛ اما درآمد بالایی دارد، ترجیح میدهند؟
طبق نظرسنجی من تعداد افرادی که درآمد زیاد را انتخاب کرده بودند بیش از افرادی بودند که شغل مورد علاقهشان را انتخاب کردند. شاید این هم یکی از دلایلی باشد که انگار هیچکس سر جای خود نیست. همه ناراضی و شاکی از جایگاهشان.
اگر در خیالتان میگویید: من به همان شغلی علاقهمند خواهم شد که درآمد بالایی دارد در اشتباهید. این مثل مقایسهی دستپخت مادر با دستپخت بهترین سرآشپز دنیاست. من که دستپخت مادرم را به هیچ دستپخت دیگری ترجیح نمیدهم ولو چند برابر خوشمزهتر.
علاقه یک چیز درونیست. هیچکس نمیتواند، به درون ما چنگ بزند و آن را بیرون بکشد. به بیان دیگر ما حتی اگر علاقهمان را بفروشیم باز هم او محکمتر از قبل سر جای خود، جاخوش کردهاست.
شاید بگویی با داشتن درآمد بالا میتوانم علاقهام را هم دنبال کنم ولی تو ترجیح میدهی فقط سالی یکبار غذای مادر بخوری یا هرروز؟
این انتخاب توست که با هر بار بیدار شدن بگویی: لعنتی باز باید برم سر اون کار یا بگویی بریم که امروزو بترکونیم. میدانی که انتخاب یک شغل بدون علاقه یعنی تمام عمر کاری را که دوست نداری انجام بدهی. بیش از «حداقل» شصت درصد عمر تو را دربر میگیرد. شصت درصد عمرت بدون حال خوب؟ خب درعوضش چهل درصد میچسبد.
اینکه کدام را انتخاب کنی به تفاوت ها برمیگردد هر کس نگاهی دارد. ما انسانها متفاوتیم. همه این را میدانیم و قبول داریم؛ اما بیشترمان به زبان. توانایی دیدن سلیقهها و نظرات متفاوت را نداریم؛ که اگر داشتیم از کار یکدیگر ایراد نمیگرفتیم.
یکی دوست دارد تمام وقت خود را به کودکان اختصاص بدهد، یکی تمام وقتش را میان گلها باشد، دیگری کارمندی را دوست دارد و یک نفر ترجیح میدهد شغل آزاد داشته باشد.
بهتر نیست بپذیریم جامعه به همهی این افراد نیاز دارد؟ ما به کارمند، گلفروش، کودکیار، کارآفرین و به وانتی کنار جاده نیاز داریم.
شاید در ایام قدیم بدلیل محدودیت مجبور بودند شغلی را که علاقه ندارند انتخاب کنند؛ اما حالا چه؟ حالا که هر کس میتواند علاقهی خودش را براحتی دنبال کند، بدون محدودیت.
یکی بازی مجازی دوست دارد و با همان به درآمد میرسد، لابد در فضای مجازی دیدهاید!
یکی جهانگردی دوست دارد، یکی عکاسی و...
پیدا کردن علایق از بین این همه تنوع کار سختیست. براحتی نمیتوان دست روی کاری بگذاریم و بگوییم: این همان چیزی بود که میخواستم؛ اما بیایید اگر پیدایش کردیم از آن دست نکشیم.
ما در این برهه از زمان میتوانیم با دنبال کردن علایقمان به درآمد برسیم، حتی درآمدی بیشتر از افرادی که صرفا برای پول کار میکنند.
فراموش نکنیم بدست آوردن هر چیز ارزشمندی بهایی دارد که باید آن را بپردازیم. یادمان باشد همه قرار نیست علایق، افکار و هدف یکسان داشته باشند.
همه قرار است با علایق، افکار و اهداف متفاوت کنار هم این دنیا را زیبا کنیم.
نه آنهایی که درآمد بالا را انتخاب میکنند و نه آنهایی که علاقه زیاد، بر یکدیگر ارجحیت ندارند،فقط هر کدام ترجیح میدهند نوعی متفاوت از سختی و خوشی را داشته باشند، تنها تفاوت افکار است. تنها تفاوت افکار است.
یادمان باشد هر کدام را که انتخاب میکنیم بدون تلاش و پشتکار نتیجهای ندارد.