واژه دوست همیشگی ما
در میان جمع، در خلوت خود، در خواب و بیداری، واژهها همیشه با ما همراهند، درست مثل روح و جسممان.
واژهها برای من معجزهگر خاموشاند.
ما با واژهها زندگی میکنیم.ما با واژهها زندگی میکنیم.
یک لحظه زندگی را بدون واژه تصور کنید. اصلا مگر میشود؟! این قدرت واژههاست که من حالا دارم با شما حرف میزنم.
زندگی بدون واژهها دوامی نداشت.
بدون واژه هیچ مقصودی دریافت نمیشد، هیچ علامت اشارهای فهمیده نمیشد، هیچ نگاهی معنا نداشت.
واژهها جادوییاند.
یک واژه میتواند هزاران معنا داشتهباشد. این معنا ربطی به لغتنامه ندارد. واژهی تنهایی را در نظر بگیرید! برای یک نفر تنهایی به معنی آرامش است، برای یکی مرگ، دیگری درک نشدن و هزاران معنای دیگر. تنهایی میتواند به اندازهی تکتک انسانهای روی زمین معنا داشته باشد.
واژهها قدرت دارند.
واژه میتواند آدمها را از عرش به فرش بیاورد و یا بالعکس. واژه میتواند یکی را عاشق، یکی را متنفر، یکی را شاد و غمگین کند.
زمانیکه در صف انتظار کنار یک نفر میایستیم و حرف نمیزنیم، در پس همین حرف نزدن هم واژه نهفته است. همین حرف نزدن یعنی من میلی به سخن گفتن با تو ندارم، با من حرف نزن و...
واژهها معجزهگر خاموشند.
مراقب هر واژهای که از دهانمان، از چشمانمان و از حرکت دستهایمان به دیگری منتقل میشود باشیم. یکی با همین واژهها تا ابد مهرش به دل مینشیند و دیگری دل میشکند.
سنائی چه زیبا میگوید
بنرمی گر سخن رانی همی ران/که از تیزی به رنج آید دل و جان