خیالی

قرن پیش کاوشگران شکافتن بدن ماهی ها را شروع کردند و خونریزی هایی در سطح دریا به راه انداختند. ستاره شناسان هم در کنار این کاوشگران قرار گرفتند و رابطه ی میان ماهی ها وستاره ها را شناسایی کردند.

هر ماهی برای یک ستاره بود. با مرگ یک ماهی یک ستاره خاموش میشد و با خونریزی آن ستاره ای دیگر میدرخشید.

انگار خواص ضد پیری به انسانها میداد ، این رابطه جالب و شگفت آور بود. این را بعد از ده سال که هیچ تغییری در چهره ها حاصل نشد فهمیدند.

یک گذرگاه مخفی برای خودشان درست کردند و خود را برای مدتی از دیگر انسانها مخفی کردند و بعد دوباره به شهری دیگر رفتند تا کسی متوجه این اتفاق نشود . سلطه بر شهرها را آغاز کردند و در این وسط یک نفر را برای شیرین کاری انتخاب میکردند تا آنهارا بخنداند?.

خیال میکردند چه خوب شد که این اتفاق افتاد و ما جان بینهایت بدست آوردیم ، تصمیم گرفتند برای فرزندانشان هم این راه را انتخاب کنند? ؛ اما بهتر بود به وقت جوانیشان اینکار را کنند?

جالب بود که فرزندانشان به جوانی نرسیده بر اثر حادثه ای میمردند. باعث تعجب بود ؛ اما همه شان به این درد دچار شدند و همه داغ فرزند دیدند ، بیش از پنج فرزند از هر کدام .

هر باری که یکی از آن کاوشگران یا ستاره شناسان از مرگ نجات پیدا میکردند یکی از فرزندانشان را از دست میدادند ، انگار که بقای عمر آنها با مرگ فرزندانشان تضمین میشد.

پس در این کار نقص و خطای زیاد وجود داشت ، این یک اشتباه بود که زنده بمانی به شرط مرگ فرزند ؛ باید حل میشد.دوباره دور هم جمع شدند تا فکر چاره ای کنند ، فکر یک کار مفید و درست که بشود از مرگ فرزند جلوگیری کنند ؛ چندین بار به دریا رفتند از خون ماهی و مرگ ستاره دیدن کردند و هر بار تلاششان بی نتیجه بود ، نسل انها باقی نمیماند.

مکتب به راه انداختند و سعی کردند این معلومات را به دیگران هم اموزش دهند ، این عدالت نبود که دیگران شاهد سلامتی فرزندشان ، موفقیت هایشان و یک خانواده ی صمیمی باشند ؛ اما اینها با وجود جان بی نهایت غمگین. دیگران هم باید شاهد مرگ عزیزانشان باشند تا عدالت برقرار شود.

در زندگی دیگران تغییروتحول ایجاد کردند، تغییری که همه را خوشحال میکرد ، این عالی بود که جان بی نهایت پیدا میکردند ؛ اما یک شرط داشت فقط مرد خانواده حق استفاده از این جان را داشت?از نظر آنها زنان باید نسلشان به مرور منقرض میشد چرا که اگر زنها نبودند ، فرزندی هم در کار نبود و این مردان با جان بی نهایتشان هرگز شاهد غم از دست دادن فرزند نبودند ، به مردها گفتند اصلا چه بهتر که زنانشان پیر شوند و تجدید فراش کنند ، تا ابد جوان و خوش سیما میمانند و همه ارزوی بودن با انها را خواهند داشت ؛ اما هیچکس به این فکر نکرد که چرا انها اینکار را برای فرزندانشان نکردند؟؟

در این میان فقط یک مرد بود که شرط آنها را نپذیرفت و اصرار داشت که بدون همسرش جان بی نهایت نمیخواهد. تمام تلاششان را کردند تا او را قانع کنند ؛ اما او ترجیح داد جانی نداشته باشد اگر قرار است شاهد پیری و مرگ همسرش شود.

کمی تردید داشتند ؛ اما در اخر به این نتیجه رسیدند که بگذار یک زن جان بی نهایت داشته باشد ؛ وقتی همه ی زنها نابود شدند شاید نیاز به او شود ، با خنده گفتند بگذار از احمق بودن این فرد به نفع خودمان استفاده کنیم?

روزها گذشت و تمام مردان ان مناطق که جان بی نهایت داشتند شاهد مرگ فرزندانشان و پیر شدن زنانی که عاشقانه دوستشان داشتند شدند، دیگر زنی نبود که به انها مهر بورزد و فرزندی نداشتند تا به عشق انها هرروزشان شب شود ؛ کم کم تعداد زنها کم شد و چند زن بیشتر نمانده بود ، زنان پیری که تنها و بی کس مانده بودند...

همه از ان زندگی خسته شده بودند ؛ جان بی نهایتشان داشت تمام میشد ، علائم پیری به سراغشان می آمد این را هر که دیگر فرزندی نداشت حس میکرد...

زندگی داشت میگذشت بدون هدف ، بدون دلخوشی ،بدون لبخند...

هیچ کدام حاضر نشدند برای ادامه ی زندگی عادی به شهری دیگر برود ، زنی را وارد زندگی اش کند ، فرزندی بیاورند و با شادی زندگی کنند ؛ شادی برای انها رفته بود با حماقت هایشان...

با آن طلسمی که دیگر برای کسی کار نمیکرد ...

نمیخواستند به شهری بروند و لبخندی بر لب ببینند ، دیدن خنده ی آدمها برایشان سخت بود ؛وقتی پر از غم بودند...

همان سال اول زن و مرد با جان بی نهایت از انها دور شدند و هرگز خبری از آنها نشد ، همه میدانستند احمق ترین انها باهوش ترین بوده ، کسی که با عقلش کار میکرد نه با لذت های تمام نشدنی زودگذر...

یک جمله برای خودشان داشتند و روی هر سنگ قبری مینوشتند « بهترین حرفها را از زبان همان هایی میشنویم که دیوانه اند و اثر گزارترین حرفها شاید از دهان دانایان بیرون آید که منحرف کننده ترین است»

**عمر جاودانه چه فایده ای داره وقتی زندگی‌ کردنو بلد نباشیم ، مهم اینه زندگی کنیم هر لحظه رو ، کاش یاد بگیریم زندگی کردنو...