اصل و نسب هر کس به ان چیزی برمیگردد که در ان زاده شده است و فرار از ان غیرممکن ، مقام بلند در پدرو مادر اصل و نسب مارا نیز بلند میکند و سر ما در میان مردم بالا میرود ؛ اگر چنین نبودند هم انکار انها هیچ به ارزش ما نمی افزاید که میکاهد . نوشین روان است هر که از اصل و نسب بلند برخوردار باشد در همان ابتدای تولد.
اخبار از هرکه اصل و نسب بلند دارد گرد می اید و انکه اصلش کوتاه و نسبش کوتاهتر است نه نوشین روان است و نه اخبار درستی دارد.
مردی از مردم مداین دارای اصل و نسب کوتاه بود روغن دراوندی را با دست های خودش میساخت ، زنی داشت اعور که بشدت اصل و نسب دار شدن رو دوست میداشت ، خود را به هر دری میزد هنرش رقص با تنبور بود و تیراندازی.
پسری با پدرش به ان ده امد ، دلباخته ی دختر ان مرد روغن فروش و زن اعور گشت . پسرک به حرام گرد می امد و زنان را بزرگ نمیدانست تا وقتی که دلباخته گشت ، باده ای را سرکشید و گفت این اخرین باده ی من خواهد بود.
دیگران به ایشان تاختند تا به پسرک بفهمانند این عشق بی حاصل است هر که با اصل خودش? اما چه سود که دلباختن ادم را کر میکند و کور.
با مقدار پول زیاد از دست دیگران گریخت و به خرابه ای وارد گشت ؛ فردایش به نزد پدر دختر رفت ، دخترش را به ایشان داد و مزد سالها نانخور بودن دختر را گرفت.
پسری ازو زاد??
یک پسر که پدرش مردی زحمتکش بود و مادرش کمی پرچانه ، یک بار مردروغن فروش به او زخم زد از نوع زبان برای اصل و نسب نداشته اش?
در ان زمان زن اعور تیراندازی را یادگرفته و همراه رقص با تنبور ان را انجام میداد? بسی طرفدارداشت؛ از دیگران مزد میستاند ، چندین بار تلاش کرد دخترش را با خود همراه کند تا به خیال خود نسب را به عرش برسانند? اما مرد خانه این اجازه را به زنش نمیداد.
یک روز که مردک خفته و برهنه کنار همسرش بود و فرزندشان را مابین گذارده بودند ؛ دید که بالشتک پر خون گشته ? بحث میان مردک و زن بالاگرفت.
دیوانه ای ان میان در کوچه مشغول تنبور زدن بود ؛ کسی صدا را نشنید کودک ناله ای کرد و دانستند ان چاقوی گذاشته شده زیربالشتش برای فراری دادن اجنه پشت گردنش را زخم کرده؛ بحث ارام گرفت .
سخنان زن بهنگام بحث از ذهن مردک بیرون نمیرفت ، او را بی اصل و نسب خوانده بود ؛ در حالیکه پسر اصل و نسب خود را فدای همین دختر کرده ، او چه میدانست اصل و نسب پسرکیست ؟که همان مردی بود که زن را بوقت جوانی از دست پسرانی که پدرش اورا فروخته بود نجات داد ، یک شب فرزندش را برداشت و رفت ؛ زندگی با این زن دیگر عذاب بود و عذاب.
دختر ماند و توهم داشتن اصل و نسبی که مادرش ساخته بود.
چندین سال بعد ، یک روز وقتی دختر داشت در میدان تیر اندازی میکرد مردی امد ؛ گفت به تو مزدی میدهم تا هرگز دیگر این کار را نکنی ، زن که از این کار بی ارزش خودش و ان تماشاچیان هیز به ستوه امده بود پیشنهاد را پذیرفت.
به هنگام رفتن پسر ، زن از او دلیل لطفش را پرسید
پسر نگاهی به صورتش انداخت و گفت : پدرم از من خواست به این شهر بیایم و اگر زنی تیرانداز و زیبا دیدم ان را از کارش بازدارم
اشک هایش بر گونه روانه گشت پرسید دلیلش را برایت بازگو نکرد؟ پسرک گفت پرسیدم به من گفت نشانه ای پشت گردنم دارم که با هر بار دیدنش به یاد این شهر می افتد ، دوست دارد خدمتی کرده باشد تا اصلش را ثابت کند.
پسررفت و زن به ان نشانه ی پشت گردن نگاه کرد و چشمانی که شبیهش بود شبیه همانی که اصل نداشت.
