امروز صبح از خواب بیدار شدم تا برای انجام کارهای اداری راهی همدان بشوم؛ تشک و پتویم را جمع کردم و قرص تیروئیدم را تناول کردم .سپس رفتم سراغ شستن صورت و زدن مسواک؛ بعد از انجام این کارها دو دستی بر سر خود زدم که من دیشب موقع آماده کردن لباسهایم نتوانسته ام جوراب‌هایم را پیدا کنم .
یک وقتی فکر نکنید که من شلخته و کمد و کشوی لباسهایم بهم ریخته اس؛نه فقط وقتی که لباس‌ها را از جمله جوراب‌هایم را تا می‌کنم و در کشو می‌گذارم از شانس بد من در مواقعی که عجله داشته باشم آنها حس بازی قایم باشکشان گرفته و باید به اندازه تار موهای سرم دنبالشان بگردم.
خلاصه اینکه پیدا شدند و من بسی خوشحال شدم.
فقط می‌خواهم این را بگویم که حرص خوردن فقط تو را پیر می‌کند وگرنه همه چیز به موقع خود درست می‌شود حتی جوراب‌های ناپیدا هم در زمان خود جلوی چشمانت در داخل کشو نمایان و رقصان خود را نشان می‌دهند پس بیخیال غم و غصه ی این دنیا رفیق.
بیخیال غم و غصه این دنیا رفیق
