همیشه احترام و ادب برایم یکی از مهمترین و ارزشمندترین ارزش های زندگیم بوده و هست و خواهد بود؛ولی یکی از تفکرات و دیدگاهی که نسبت به این ارزشم داشتم این بود که اگه به کسی احترام میزارم و ادب رو در برابرش رعایت میکنم باید اون شخص هم همین رو متقابلا رعایت کنه.اما جالب اینجا بود که من فقط همین تفکر رو مانند رویا داشتم زندگی میکردم و به قولی فقط خودم رو با این افکار و دیدگاه آروم میکردم تا اینکه بالاخره باید با این دیدی که داشتم تقابل میکردم که نباید انتظار از دیگران داشت.انتظار و توقع از دیگران به مانند موجی می مونه که فقط تو رو میتونه غرق و خفه کنه.