امروز یه جورایی از نوشتن خسته شده بودم؛مدام با خودم کلنجار میرفتم که آخرش که چی؟چرا هیچ پیشرفتی از خودم نمیبینم و هزارتا از این خود خوری ها و غر زدن هایی که شما هم باهاشون آشنا هستین.خلاصه اینکه بعد از کلی صحبت کردن با خودم،خودم رو راضی کردم که آموزش نویسندگی رو گوش کنم.موضوع کلاس امروز استعاره در داستان نویسی و نویسندگی بود.استاد این مبحث (استعاره)رو به خوبی با بحث پیشرفت در نویسندگی به هم پیوند زد و پیشرفت در نویسندگی رو به بچه ای تشبیه کرد که او در ابتدا نمیتواند راه برود،سخن بگوید،درس بخواند.....توقع این کارها از نوزاد توقعی بیجاست.او میگفت برای اینکه توقع مستقل شدن ما از فرزندمان به واقعیت تبدیل شود باید حداقل تا 18سال از او مراقبت کنیم؛و دقیقا نویسندگی هم مانند بچه است ؛ باید سالها تمرین کردن رو جزو روتین زندگیت بکنی تا بتوانی پیشرفت در این مهارت را ببینی.مهم لذت بردن از مسیر است.
#نویسندگی#پیشرفت#رخدادک
