برگردان از متن Job Recommendations That Made Me Laugh

یه روز یه نوتیفیکیشن از طرف لینکدین برام اومد، یه پیشنهاد کاری، که به نظرم جالب بود. بیخیال اینکه ۱۰ سال از بازنشتگیم میگذشت و کار مازاد واسه کارفرماها دیگه توی لیست آرزوهام نبود.
عنوان شغلی این بود: هماهنگکننده کارزاری برای خاورمیانه.
عجب عنوان تاثیرگذاری. یعنی ممکنه یه کمپین نظامی باشه؟ ذهنم داشت به سمت و سوی دیگهای میرفت. یعنی قراره یه یونیفورم بپوشم؟ بدون شک این یه موقعیت هیجان انگیز و جدیده. قراره برم خاورمیانه رو بگردم؟ بنظرم جواب این سوالات بله است.
فقط اینکه تاریخ انقضای پاسپورتم گذشته و شاید این موضوع یکم دردسرساز بشه. نمیخوام تا وقتی موهامو کوتاه نکردم، بخاطر پاسپورت یه عکس جدید بگیرم( بخاطر محدودیتهای کرونا یکسال بود که نمیرفتم آرایشگاه). شاید من نباید موقع مصاحبه به این مساله که پاسپورت ندارم، اشاره کنم.
***
سالها پیش وقتی داشتم رانندگی میکردم تا دخترم رو ببرم یه ورکشاپ موسیقی، گوشی موبایلم به هندزفری وصل بود، موقع زنگ خوردن، بدون اینکه شماره طرف رو نگاه کنم گوشی رو جواب دادم. با کمال تعجب، پشت خط یه مشاور استخدام بود، درحالی که من، در اون بازه زمانی، جایی مشغول کار بودم و تو هیچ آژانس کاریابیای ثبت نام نکرده بودم. احتمالا منو با کس دیگهای اشتباه گرفته بودن. البته هنوز مطمئن نبودم.
خانمی که پشت خط بود، شروع کرد به حرف زدن درمورد موقعیت شغلیای با حقوق خیلی خوب. شرایطشم اینجوری بودکه باید میرفتم چین تا تو یه مدرسه زبانهای خارجی به بچههای چینی، انگلیسی یاد بدم.
نکته عجیبش این بود که اون لحظه من داشتم فکر میکردم چجوری قراره برم بازدید از دیوار چین؟ راهحل ایدهآلی هم داشتم. اینکه پول بلیت هواپیمام رو که میدن و محل اقامت هم با کارفرماست. فقط میمونه یه مذاکره درمورد زمان کافی برای بازدید از دیوار چین.
از مشاور استخدام پرسیدم، میتونم شوهر و سه تابچهامم با خودم بیارم؟ به محضی که این سوال رو پرسیدم، سکوت ممتدی برقرار شد و طرف گفت: ممنون که وقتتون رو در اختیارم گذاشتید.
***
دختر بزرگم، یه مصاحبه کاملا دقیق درمورد مهارت رو توی مدرسه گذرونده بود. هدف از این مصاحبه این بود که برای تصمیم گیری درمورد آینده شغلیش بهش کمک کنن. قبل از گذروندن این مصاحبه، دخترم درمورد این موضوع خیلی مردد بود. وقتی من و همسرم گزارش نهایی مصاحبه رو دیدیم، امیدوار بودیم که نکتههای مفیدی نوشته باشه تا بتونیم تو انتخابهای دخترمون بهش کمک کنیم.
موارد زیادی تو متن نهایی این مصاحبه وجود داشت: مثل اینکه: او دختری دلپذیر، دلسوز، حواس پرت و خیلی بینظم بود. به خاطرم اومد که دخترم وقتی میرفت مدرسه، پیدا کردن کتابهای درست، وسایل ناهار و درساش به خودی خود یه چالش روزمره ایجاد میکرد. جوری که گاهی مجبور بودم وسایل آموزش شنا و موسیقی رو براش ببرم، چون به کلی همه رو فراموش کرده بود.
صفحات زیادی از این گزارش رو خوندیم، و وقتی به قسمت توصیهها رسیدیم توجهمون بیشتر هم جلب شد.
- شغل ایدهآل و مناسب برای دختر شما، کنترل کننده ترافیک هواییه.
با دیدن این جمله، من و همسرم، از خنده رودهبر شدیم.
ممکنه بپرسید دختر من در نهایت وارد چه شغلی شد؟ اون الان یه هنرمند نساجیه.