
متنفرم از اینکه جواب یه سوالی رو ندونم. متنفرم از اینکه ندونم چی باید بگم. ولی اینو بدونید که اصلا مهم نیست چقدر خودتو واسه یه مصاحبه از قبل اماده کرده باشی. قطعا تو همچین شرایطی قرار میگیری، اینکه مصاحبه کننده ازت سوالی بپرسه که تو نمیتونی جواب بدی.
میدونید من چقدر تو همچین موقعیتی بودم؟ اینجور مواقع خیلی سرخورده میشم، دوتا خنده عصبی میکنم و بعدم یه جوابی میپرونم. اصلا خوب نیست. با این حال، بعضی وقتا به خودم یادآوری میکنم که مصاحبه هم مثل یه گفتوگوئه.
اینجا یه راههایی پیشنهاد دادم تا بهتر بگید: نمیدونم.
۱ نمیدونم... میشه بیشتر بازش کنی.
بهترین رویکرد برای جواب دادن به سوالی که نمیدونی، اینه که سوالای بیشتری بپرسی. بخوای شفافتر توضیح بدن. حتی اگه شما جواب درستی هم به سوال ندین، بازم تونستین مشکلات بزرگتری رو بیاثر کنید. حتی ممکنه زمانی رو در اختیارتون قرار بده که به مشکلات بزرگتر فکر کنید. چنین اتفاقی میتونه برای یه چالش فنی عالی باشه. اگه خوش شانس باشید، مصاحبه کننده میتونه بهتون کمک کنه تا درمورد سوال راهنمایی بشید.
۲ نمیدونم...ولی راهی هست که بفهمم
فرآیند مصاحبه، زمانی محسوب نمیشه که شما نخواید ازش چیزی رو یاد بگیرید. این یه شانسه که وقتی کاری رو شروع میکنید، زمانهایی وجود داشته باشه تا در خلال اونها بتونید چیزی یاد بگیرید. پس به جای حل مشکل، میتونی نحوه انجام کار رو توضیح بدی. اینکه چه نوع تحقیقی انجام میدی، کجا میخوای دنبال جوابت به سوال بگردی و اولش چه جور کارایی رو تست میکنی. وقتی شما به مصاحبهگر نشون میدید که چجوری یه مشکل رو حل میکنید، درواقع دارید تواناییتون برای حل مشکل رو ارائه میدید. نه اینکه کسی باشید که توی مشکل گیر میفته.
۳ نمیدونم... ولی مشتاقم جواب رو بشنوم
قبل از تموم شدن مصاحبه، سعی کنید جواب سوالی که نمیدونستید رو بگیرید. اینکار دو منفعت داره. اولیش اینه که جواب رو یاد میگیرید و دیگه کسی نمیتونه با همچین سوالی شما رو آچمز کنه. دومی که از وضعیت فعلی هم مهمتره، اینه که علاقتون رو نشون میدید. اگر شما چیزی رو ندونید و به دونستنش هم اهمیت ندید، خیلی خوشایند نیست. بیان تمایلتون به یادگیری و علاقه به موضوع، شانس شما رو برای گرفتن شغل بیشتر میکنه.
۴ نمیدونم... ولی طبق یه نظر مشابه..
درسته، ما جواب دقیق یه سوالی رو نمیدونیم ولی ممکنه اطلاعاتی داشته باشیم که به جواب خیلی نزدیکه. یا این مشکل، موضوع دیگهای رو به ما یادآوری میکنه. درباره چیزی که میدونید، صحبت کنید و سعی کنید از تجربیاتتون برای جواب اون سوال، استفاده کنید. کنترل اوضاع رو دستتون بگیرید و شرایط رو به سمت موضوعی ببرید که راحتتر میتونید درموردش حرف بزنید.
۵ نمیدونم.
اصلا همین رو بگید. گفتن «نمیدونم»، بهتر از دروغ گفتنه. شما باید صادق باشید و بسته به نوع سوال، حتی ممکنه مصاحبه کننده پیش بره و سوالای بیشتری تو این زمینه بپرسه. نیازی به عذرخواهی یا پرداختن به چیزی که نمیدونید، نیست. شما فقط یه مسالهای رو نمیدونید. همین.
نتیجهگیری
برای خودم، بودن تو همچین موقعیتی، ناامیدکننده است. من خودم رو از قبل آماده میکنم، اون موقعیت شغلی رو میخوام و ندونستن جواب یه سوال توی مصاحبه، حسی مثل از دست دادن اون مرحله داره. اما این مسائل اتفاق می افته، در آینده هم ممکنه ادامه داشته باشه. حتی بعد از مصاحبه، شما میتونید یه ایمیل پیگری به اون شرکت بزنید و جواب درست رو براشون بفرستید. یادمه یبار تو یه مصاحبهای، ازم درمورد غذا دادن به سگا پرسیدن، و من حتی سرنخی نداشتم که اصلا این کار رو چجوری میشه انجام داد. ولی بعد از مصاحبه درموردش تحقیق کردم، حتی یه پست هم درمورد این موضوع نوشتم. به اون شرکت ایمیل پیگری دادم با جواب این سوال. اون شغل رو گرفتم؟ نه، ولی یادگرفتن یه چیز جدید به آدم صدمه نمیزنه. به علاوه همه اینا، شما یه چیز جدید یاد میگیرید، دانشتون رو افزایش میدید و براتون مشخص میشه که یه سری چیزا رو نمیدونید.