
برای بار هزارم تراس را رفت و برگشت.گذر زمان را متوجه نشده بود.سرش را بالا گرفت به آسمان خیره شد.تازه فهمید که چند ساعت است همینطور تراس را متر می کند.ماه لاغری را در آسمان دید.درست مثل خودش لاغر بود اما زیبا.
-میدونی خیلی خوشگلی خانم ماهه؟
جوابی از سمت ماه نیامد اما امیر تازه زبان باز کرده بود.
-میدونی بهم گفتن یه دردی داری که اینقدر لاغر شدی.نمی دونم چیه.نمی دونم چمه.می دونی می ترسم! می ترسم یه چیزی باشه که خوب نشم! می ترسم یه چیزی باشه که همه چیزایی که براشون تلاش کردم و هنوز نبردم،نبرده؛ببازم! من می ترسم خیلی هم می ترسم اما جلوی مامان اینا هیچی نگفتم.می دونی که مردِ و ابهتش و فلان و بهمان! دوست داشتم این چیزا نبود مامانو بغل می کردم یه دل سیر گریه می کردم.دلم می خواست جلوی بابام بگم کم آوردم.از نشدنا از غصه هام ولی نمی تونم هیچی بگم!
می دونی نمی خوام غصه های منم بره روی غصه هاشون!
می دونی امروز ساناز به مامان گفته:امیر پسر خوبیه ولی به درد هم نمی خوریم.
مامان بهم نگفته ها خانم ماهِ.وقتی داشت برای آبجی کوچیکه تعریف می کرد شنیدم ولی به روی خودم نیاوردم.عیب نداره ساناز لیاقتش بیشتر از منِ.خیلی بیشتر از من!
راستش زیاد دلم با ساناز نبود.چون مامان،بابا گفته بودن دختر خوبیه منم گفته بودم:باشه،دختر خوبیه دیگه!
یه راز بگم بین خودمون بمونه...درسته من ناراحتم از اینکه چندسال کنکور دادم و نشد و آخر رفتم مکانیک شدم،درسته ناراحتم از اینکه ساناز گیر داده به تحصیلاتم و از اون جهت گفته به درد هم نمی خوریم،درسته شنیدم بابا اون شب می گفت:این بچه هم شانس نداره،هم جربزه آخر این همه درس خوندن مکانیک شده،تهش که چی؟ درسته هیچ کدوم نفهمیدن سال سوم برای چی کنکور ندادم و رفتم سرکار ولی خوشحالم از اینکه رفتم سرکار،آره با تموم سرکوفتایی که بهم می زنن خوشحالم خانم ماهه می دونی چرا؟ چون بابا دستش خالی بود و کمکش کردم.درسته ساناز درس نخوندمو کوبیده تو سرم ولی حس می کنم خوب شد که نشد.یه راز دیگه هم بگم.من از اینکه مرض بدی گرفته باشم می ترسم،خیلی هم می ترسم ولی بیشتر از جوابی که قراره فردا بشنوم می ترسم.
راستش یه خانم پرستارِ هستش.مثل خودت یه قرص ماهِ.هروقت می بینمش چشام برق می زنه.فکر کنم می فهمه آخه تا نگاش میفته به چشام،خجالت می کشه سرشو میندازه پایین و انگار یکم لپاش سرخ میشه...وای اگه ببینیش.خیلی قشنگه ها خیلی!
ببین الان تنها کسی که میدونه تویی...اگر بهش گفتم و شد که میام بهت میگم.اگر نشد که باید تموم غر زدنامو تحمل کنی باز.
مدتی گذشت.امیر مشکل حادی نداشت اما اوضاع نرمالی هم نداشت.سر موعد قرارش با "ماه" آمد.به آن نگاه کرد و گفت:
ببین خانم ماه! خوشگله ی اصلی رو آوردم و دست محیا را فشرد.
#زهرا_قاسمی_زاده