
عصر دیجیتالی که در آن زندگی میکنیم، به سرعت درحال تغییر و پیشرفت چشمگیر است. به طوری که مهارت هایی که یک ماه پیش برای یادگیری شان خون دل خوردیم، اکنون دیگر به کار نمی آیند یا نیاز داریم مهارت های جدیدی کسب کنیم. به این پدیده بی ثباتی مهارتی یا skill instability می گویند. برآوردهای مجمع جهانی اقتصاد نشان می دهد که تا سال 2030 میلادی چیزی حدود 39 درصد از مجموعه مهارت های کارمندان دیگر به کار نمی آیند یا به کل دگرگون می شوند. این موضوع نشاندهنده ضرورت تطبیق استراتژیهای جذب و پرورش استعدادها با این دورهی بی ثباتی مهارتی است. سوال اینجاست که چطور می توانیم با کمک هوش مصنوعی، این پدیده را به تعویق بیندازیم و یا از آن قسر در برویم؟
انقلاب دیجیتالی را از درون سازمان خود آغاز کنید
امروزه فناوری، به ستون مهمی در ساختار کسب و کارها تبدیل شده است. از برنامهریزی استراتژیک گرفته تا عملیات روزمره، به نوعی با فناوری جدید در ارتباط هستند و کارمندان نه تنها باید تسلط بالایی در استفاده از این ابزارها داشته باشند بلکه باید توانایی ایجاد نوآوری را نیز چاشنی کارشان کنند تا بهرهوری کل سازمان افزایش یابد. البته این را نیز باید اضافه کرد که خلاف تصور عام، نیاز کنونی سازمان ها به استفاده از فناوری تنها محدود به بخش فنی نمی شود و تقریبا تمام بخش ها را دربرمی گیرد. برای مثال، در خودکارسازی فرآیندها، مدیریت بصریسازی دادهها و یا بهرهگیری از تحلیلهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای تصمیمگیری نیازی فراتر از تنها یک آشنایی ساده با ابزارهای جدید فناوری لازم است.
متخصصان منابع انسانی، برای بهبود فرآیند جذب و پرورش استعدادها در سازمان از طریق شناسایی شکافهای مهارتی، طراحی برنامههای آموزشی، و ایجاد فرهنگی مبتنی بر تسلط دیجیتال، نقش بسیار مهمی برعهده دارند. البته تیم منابع انسانی خود نیز با بهره گیری از هوش مصنوعی و اتوماسیون، فرآیندهای استخدام، تعامل با کارکنان و مدیریت عملکرد را بهینه سازی می کنند و به این ترتیب، انقلاب دیجیتالی از درون سازمان رهبری و پیش برده می شود.
بی ثباتی مهارتی را به رسمیت بشناسید
سرعت پیشرفت فناوری را نمی توان دست کم گرفت. با نگاهی اجمالی به وضعیت بازار کار جهانی، متوجه شتاب و تغییرات چشمگیرش می شویم. این شتاب درحدی بالاست که نظام های آموزشی مانند مدارس و دانشگاه ها و حتی مراکز مهارت آموزی نیز کیلومترها از آن عقب افتاده اند و اصلا خواب همگام شدن با آن را هم نمی بینند. بنابراین اینکه بخواهیم مشکل بی ثباتی مهارتی را از ریشه حل و فصل کنیم، درحال حاضر ممکن نیست. بیثباتی مهارتی بدان معناست که هم کارکنان و هم کارفرمایان باید نگرشی آیندهنگر داشته باشند؛ نهتنها مهارتهای موردنیاز امروز را بشناسند، بلکه مهارتهایی را که در آینده حیاتی خواهند بود، پیشبینی کنند. پذیرش این پدیده، می تواند تاثیر زیادی در تدوین استراتژی سازمان داشته باشد.
از هوش مصنوعی کمک بگیرید
از آنجایی که دیگر مدرک های دانشگاهی ملاکی برای مهارت داشتن افراد نیستند، گذراندن دوره های کوتاه مدت، آموزش های پروژه محور و یا درحین کار بیش از پیش مهم و کاربردی هستند. تشخیص آنکه برای هر شخص یا گروه در سازمان، کدام یک از این آموزش ها می تواند بازخورد سریع تری بدهد، با استفاده از ابزارهای تحلیل داده هوش مصنوعی برای تیم منابع انسانی کار را راحت تر کرده است.
یکی از مهم ترین ابزارهای هوش مصنوعی که با تمرکز بر بررسی رفتار کارکنان در سازمان ها ایجاد شده، هوش مصنوعی WeSoar است. این ابزار به سازمان ها کمک می کند تا ارتباطات بین کارمندان و کارفرما بهبود یابد و با ارائه گزارش، موانع احتمالی پیش بینی شود. همچنین می تواند با توجه به داده های حاصل از افراد، مهارت های موردنیاز آنها را برای بهبود عملکرد سیستم تشخیص بدهد.
از دیگر ویژگی های WeSoar، این است که فاصله بین ارائه پروژه توسط کارکنان و دریافت بازخورد از سوی کارفرما را کوتاه کرده و دیگر نیاز نیست برای هر مرحله از پیشرفت پروژه، جلسه های خسته کننده چندساعته بین چارت های مختلف سازمانی برگزار شود.
ظهور هوش مصنوعی و به واسطه آن، پیشرفت سریع تکنولوژی می تواند نقطه پرتابی برای سازمان ها باشند. تنها کافیست به این باور برسیم که دیگر نمی توان تنها روی مهارت های دهه های گذشته حساب کرد و گرچه تجربه، همچنان ارزشمند است اما با بها دادن به مهارت های به روز، می توان ره صدساله را یک شبه طی کرد و نسبت به سایر سازمان ها به تمایز چشمگیری دست یابیم.
شما چه راه های دیگری برای مواجهه با پدیده بیثباتی مهارت ها پیشنهاد میدهید؟