
از وقتی که یادم نیست کی بود ازگربهها میترسیدم
هرجا ببینمشون فرار میکنم، و جالبش اینجاست که اوناام دنبالم میان
قبل ازاینکه از کارم انصراف بدم و تصمیم بگیرم مدتی خونهنشین بشم(با کلی ترس) یه گربه خیلی کوچیک همیشه جلوی درِ محل کارم منتظرم بود. کارتزنی ما راس ساعت ۶ صبح بود و خب با وجود اینکه زمستون اون ساعت خیلی تاریکه ولی اون بچه همیشه اونورا پرسه میزد بعضی وقتا یهو جلوی آدم سبز میشد و میپرید سمتم، از اینکه اینهمه خودمونیه حیرت میکردم. چندباری گوشتای غذامو دادم به همکارم تا بهش بده و به همکارم گفتم:"بهش بگو من اینو بهت دادم توام باهام دوست شو و خیلی دنبالم نکن"
جالبه واقعا جالبه، انگار به حرفم گوش کرد و دنبالم نیومد، یادم نمیاد بعدش خیلی دنبالم کرده باشه..
اینارو گفتم تا یه چیزی رو بگم، من ترسهای زیادی توی زندگیم دارم، خیلی زیاد.خیلی وقتا نمیتونم باهاشون مقابله کنم و منو به شدت به خودشون زنجیر میکنن.
حتی الان که مینویسمم کلی ترس دنبالمه و ذهنم پره
شاید اگه باهاشون دوست بشم و کمی از گوشت غذام بهشون بدم اوناام باهام دوست شن و دست از سرم بردارن...