
همون طور که در کل جامعه حرمت محارم با اقامه ی حدود باید انجام بشه ، سر کلاس هم محارم و محدودیت ها و اقامه ی حدودی برای شاگرد هست.باید اون حدود انجام بشه تا اون محارم توی ذهن شاگرد بزرگ بشه.کسی که مشقش رو ننوشته، جریمش کن.این اقامه ی حدوده.این جریمه برای اینه که مشق ننوشتن و کار نکردن و شب بیکار بودن بزرگ بشه.پس مربی وقتی حوصله کرد و به این بی انضباطی و به این تخلف ها یک به یک رسیدگی کرد، سنگرش رو حفظ کرده.اون معلمی که املاهای بچه ها یا امثال ای هارو یکی یکی با دقت نگاه میکنه، داره کار بزرگی در جامعه انجام میده.نگید داره وقت خودش رو تلف میکنه بلکه توی این سنگری که هست دقت و وظیفه شناسی میکنه.پس این مرزها رو باید شناخت.:)