سلام
همه ی ما میدونیم که تغییر ، یکی از ملزومات اصلی رشد انسانه .
امروز میخوام به زبان خیلی ساده ، از دیدگاه علوم اعصاب بررسی کنم که تغییر چگونه باعث رشد انسان میشه و اینکه آیا هر شکل یا هر میزان تغییر میتونه منجر به رشد بشه یا خیر .
در مطالعه ی متون علوم اعصاب همیشه با یک جمله ی کلیدی رو به رو میشید :
عدم تعادل ( غیر یکنواختی ) ، محرکی ضروری برای تکامل است .
درواقع احتراز یا دوری گزینی از تجارب جدید و ناآشنا ، شانس رشد ادراک ما را محدود خواهد کرد . بنابراین برای رشد حتما نیاز به تغییر هست و ما برای تغییر نیاز داریم که خودمون رو به چالش بکشیم و کنجکاوانه با محرک های ناشنا رو به رو بشیم .
اما
اگر اختلاف بین محرک های آشنا و ناشنا بیش از اندازه باشه ، ما به عنوان یک انسان، هراسان ، ناامید و سرخورده میشیم و همین امر نه تنها باعث رشد نمیشه که موجب پسرفت ما در طیف رشد ادراکی هم میشه ; و به تبع حصول سطوح بالاتری از رشد ادراک برای ما ممکن نخواهد بود .
به شکل زیر دقت کنید.

هر سطح پایه واساس سطح بالاتر است و تنها راه رسیدن به سطح بالاتر ، ایجاد تغییر و کسب تجربه های جدید است .
سربلند باشید