
نیمهشعبان امسالِ ما با بغض شروع شد. بالای منارههای مسجد جامع که ایستاده بودم، به شهری که به خاطر کرونا از همیشه تاریکتر بود نگاه میکردم. با خودم گفتم:"آقا ما عادت نداشتیم اینجوری برایتان تولد بگیریم. ما همیشه نیمه شعبانهایتان را به آن شور و حالِ عجیب و غریبش میشناختیم. اصلا چه شد که اینطور شد!" در همین فکرها بودم که صدای بلندگوی مناره دلم را لرزاند:الهی عظم البلا...
.
صبح روز عید، ساعت ده و نیم بود که رفتم پیشِ بچههای کاروان. اگر مردم نمیتونند از خانههایشان بیان بیرون، ما میریم و چند دقیقهای مهمان محلههاشون میشیم. از محلهای به محلهای دیگر میرفتیم و بچههای گروه سرود، با عشق برای مردم میخوندن و مردم هم از پنجره و روی بالکن نگاههاشون رو به ما هدیه میدادن. و اما عیدی بزرگ رو بچهها در خیابان امیرشاهی گرفتند. بچهها داشتند سرود میخوندن که یهو جوادِ شمس با ذوق عجیبی که من به شخصه تا به حال در او ندیده بودم، دوید و اومد و از شدت هیجان فریاد زد: آقا از طرح هر محله یک قربانی تشکر کرده! فقط باید میبودید و میدیدید که بچههای غدیریون چه حالی داشتند! ضربان قلبهایی که از شدت عشق بیقرارتر از هر زمان دیگر میزدند.
.
اگر میخواهید راز بزرگ شدن و اثرگذاری غدیریون را بدانید، از اینجا به بعد را با دقت بیشتری بخوانید. بلافاصله بعد از صحبتِ آقا، از صداوسیما زنگ زدن برای مصاحبه با حاج جواد. جوادآقا قبول نکرد و قضیه رو پاس داد به حسن باشتنی. حسنآقا هم باز سانتر کرد برای آن یکی و سر آخر هم، قضیه معلوم نشد چه شد!داخل ماشین که بودیم پرسیدم:"جوادآقا! الآن چه حسی داری که آقا ازتون تشکر کرده؟" فقط لبخندی(از همون لبخندهای معروفش) زد و گفت:"الحمدلله. این فقط مسئولیتمونو سنگینتر میکنه."حتی شنیدیم که بعضیها اومدن و خواستن بگن این طرح مالِ ما بوده. جوادآقا وقتی شنید، خندید و گفت:"اشکال نداره. اونی که باید بدونه میدونه." خلاصه تا الان که دارم این متن رو مینویسم بدونید که ۴۳تا گوسفند خریده و ذبح شد و گوشتش بین نیازمندان شهر توزیع شد.
.
بعدازظهر هم دوباره کاروان راه افتاد. اول رفتیم بیمارستان واسعی:مرکز بستری بیماران کرونایی شهر. برای پرستارا و پزشکها سرود خوندیم و کلی از بودن در کنارشون لذت بردیم. بعد بیمارستان واسعی چندتا محله دیگه هم رفتیم و آخرین اجرا رو هم برای کادر درمانی بیمارستان مبینی انجام دادیم. چقدر پرستارا و دکترا تشکر و دعامون کردن و چقدر ما خوشحال بودیم که توی این روزای سخت،تونسته بودیم حالشونو خوب کنیم...
.
نیمه شعبان امسالمون، متفاوتتر و ماندگارتر از هرسال دیگهای بود. از اون روزایی بود که در آیندهای نزدیک دلمون براش تنگ میشه. نیمه شعبانی که با بغض شروع شده بود، با بغض دلتنگی هم قصهاش به آخر رسید!
.
توضیح: من و سعید و نوجوونهای گروه سرود حسینیه هنر سبزوار❤