به آرامی دغدغه‌هایت تغییر می‌کنند. به لطافت سر برآوردن جوانه‌ای از دل خاک، ایده‌آل هایت دستخوش تغییر و تحول می شوند!
آدم‌ها می‌آیند و می روند، اما این تویی که تصمیم می‌گیری فرمان وجودت را به کدام طرف بچرخانی. یک آن که به خودت می‌آیی میبینی در جریان حرکت دائمی این رفت و آمدها، به کلی عوض شده ای!
بر ارابه‌ی وجودت بنشین.
به اطرافت با دقت نگاه کن.
از آن هادیِ به صراط مستقیم بخواه که روشنی بخش مسیرت باشد. ما ضعیف‌تر از آنیم که بخواهیم بی او طی طریق کنیم...
