ما زنده‌ها خیلی بیشتر از اونی که فکر می‌کردیم به شماهایی که دیگه نیستید، وابسته بودیم.
مهر و محبت و مهربونی شما خیلی بیشتر از اون چیزی که در تصور ما بود،توی قلب ما ریشه کرده. این دلتنگی‌ها، این اشک‌ها و گریه‌ها دست خودمون نیست. هرچی خودمونو نگه می‌داریم، یهو یه لحظه که غفلت می‌کنیم میبینیم چشمامون خیسِ این اشک‌هاست.
بابابزرگ! یادت میاد همیشه وقتی میخواستیم برگردیم سبزوار، موقع خداحافظی میومدم پیشت و میگفتم ببخشید که این چند روز با بقیه نوه‌ها سروصدا کردیم و اذیت شدید؟! شما هم همیشه میگفتی باباجان این حرفا چیه که میزنی؟نگو این حرفارو.
بابا یادت میاد برای بدرقه‌مون همیشه تا دم در میومدی؟ ولی امروز دیگه نبودی بابا! امروز هرچی به پشت سرم نگاه کردم که یه بار دیگه خنده‌های از ته دلتو ببینم، هرچی منتظر موندم دیگه نبودی بابا. دلم آتیشه. دلم تنگه. برامون دعا کن باباجان
خیلی محتاج دعاتون هستیم...
