
?️ اینها را مینویسم برای دلِ خودم. یا امیرالمومنین!عیدت مبارک آقاجان. آقا یادت میاد اولین چیزی که اربعین پارسال بعد از قدم گذاشتن تو صحنت ازت خواستم چی بود؟ ازت خواستم زنده باشم و غدیر ۹۹ رو ببینم. آره آقا! اونقدری غدیرِ پارسال تحویلم گرفتی که قشنگترین روزهای عمرم تو روزایی رقم بخوره که به اسم شماست. خب ما زنده موندیم و غدیر ۹۹ رو هم دیدیم. خدا رو شکر آقا! امسال هم غدیر شما توی این شهر باشکوهتر از هرسال دیگهای برگزار شد. پرچمت همیشه بالای بالا باشه آقاجان. قصدم از نوشتن این کلمات صرفا تبریک گفتنِ امروز بهتون نبود. خیلیهای بهتر از من، امروز رو بهتون تبریک گفتن که من در مقابل اونا ذرهای هم به حساب نمیام. اینا درد دلای پدر پسریه آقا.
?️آقا جان! من شرمندهی شمام. امسال نتونستم اونطوری که باید براتون نوکری کنم. آقا من دیدم که رفیقام یکی یکی چجوری از من سبقت گرفتن توی مسابقه نوکریِ غدیر. من دیدم که این نوجوونهای گروه سرود چطور از دو ماه پیش با عشق و شور و محبت برای شما نوکریشون رو شروع کردند. من دیدم خستگیهای بینهایت جواد و محمدِ شمس رو. من دیدم حسن باشتنی چطور خودش رو به زمین و آسمون میزد تا غدیرِ امسال، متفاوتتر از هر سالِ دیگهای باشه. من سبحان صفایی رو دیدم که متواضعتر از همیشه هرشب میومد و برای جمع کردن نذورات مردم، تو مسجد و خیابون داد میزد. من دیدم که امیرحسین نوری فرِ ۱۴ سالهی قصه ما چطور یک و نیم ماه مونده به غدیر از چابهار به سبزوار اومد و واقعا هرشب بدون خستگی پا به پای بچهها جلو اومد. امسال دیدم خیلی چهرههای جدیدی رو که سالِ قبل کمتر بودند. وسعت خادمات سال به سال بیشتر بشه آقا.
?️آقا! امسال از من ناراحت بودی مگه نه؟! من شرمندهام. البته شرمندگی کار امروز و دیروزم نیست آقا. یه عمره که با شرمندگی در خونتون نشستیم. آقا قبول کن همه که سلمان و میثم نمیشن برات. ما خواستیم ولی نشد. حلال کن آقا...