ویرگول
ورودثبت نام
یک دانشجو
یک دانشجونوشته‌های یک دانشجوی علاقه‌مند به نویسندگی
یک دانشجو
یک دانشجو
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

به بهانه تولد بیست و یک‌سالگی!

سلام به خودم!
منی که تا چند ساعت دیگه قدم میزارم به آغازین لحظاتِ دهه سوم زندگیم.

دوست عزیزی داشتم که بهم میگفت هرچند وقت یکبار برم رو پشت بوم دلم بشینم و از اون بالا به خودم نگاه کنم. سر بچرخونم و نگاه کنم به اون مسیری که تا حالا اومدم و به ادامه مسیری که باید برم. برم ببینم این علیِ زاهدی تا حالا چیکار کرده و بعد از این چه باید بکنه. به نظرم امشب،یعنی شب بیستم مرداد، وقتشه که دوباره یکم با خودم خلوت کنم.

بیست سال زندگی فرصت کمی نیست. خیلی‌ها بودن که توی این بیست سال بار خودشونو بستن. همون دوستای نمره بیستی که توی آستان شهدا خوابیدن و من گاه و بیگاه میرم و ازشون سر میزنم، خیلی‌هاشون سن و سالشون از عدد بیست اونورتر نمیره. به عقب که نگاه می‌کنم، همزمان یه احساس شوق و شرم در من به وجود میاد. خوشحالم که توی این بیست سال خیلی آدرسا رو یاد نگرفتم. خوشحالم که جز درِ خونه‌ی پسرای امیرالمومنین(ع) و حضرت زهرا(س) جای دیگه‌یی رو بلد نیستم. هرجوری‌ هم که بودم، خوب یا بد، بیشتر از حد و اندازه‌ام هوامو داشتن. من این رو به وضوح توی زندگیم حس کرده‌ام. من دست‌گیری امیرالمومنین(ع) از خودم رو در اون صبح عجیب و غریب بعد اعلام نتایج کنکور، در مسجد جامع به عینه دیدم. خوشحالم که توی این بیست سال، هرچند خودم خوب نبودم ولی جز با خوب‌ها نشست و برخاست نکردم. خدا رو شاکرم به خاطر همه‌ی دوستای خوبی که بهم هدیه داد. مخصوصا اون رفیقی که از سیزده چهارده سالگی کنارش بودم و باهاش بزرگ شدم و حالا خیلی‌ها بهم میگن که خیلی از اخلاقا و رفتارام شبیهش شده. خدا رو شکر که یه عده توی این شهر ما رو با اسم علی(ع) و غدیرِش میشناسن. و ای کاش که در قیامت هم همینطوری باشه!

خدا رو شاکرم به خاطر نعمت پدر و مادر، خدا رو شکر که این بیست‌سال ورقه‌های دفترچه بیمه‌‌مون جز برای استامینوفن و اَدالت کولد سیاه نشد. خدا رو شکر به خاطر تک‌تک نفس‌هایی که میاد و میره.

خدایا اونقدری توی این بیست سال ما رو تحویل گرفتی که دیگه واقعا بدعادت شدیم. بیا یه کاری کنیم! من یه قولی میدم و تو هم یه قولی بده. من قول میدم خیلی از اشتباهات و عادات احمقانه‌ای که این بیست سال توی وجودم ریشه زده رو بزارم کنار. قول میدم تلاش کنم که دهه سوم زندگیم بیشتر حواسم بهت باشه و بنده خوبی برات بشم. تو هم قول بده که همین طور محکمِ محکم دستمونو بگیری و کمتر از چشم برهم زدنی‌ هم ما رو به حال خودمون رها نکنی. قول بده به حرمت امیرالمومنینی که فردا هم روز آخر غدیرشه و به حرمت باب‌الحوائج، بابای امام رضا جان که از قضا فردا تولدشه، از همه بدی‌ها و زشتی‌ها مون چشم بپوشونی و ما رو پاکِ پاک وارد ۲۱ سالگی کنی. خدایا مارو از در خونه علی(ع)جدا نکن. همین..

قَوِّ عَلی خِدمَتِکَ جَوارِحی
وَاشدُد عَلَی العَزیمَةِ جَوانِحی

پ.ن۱: همون دوستِ عزیزم، وقتی باهاش از این جور حرفا میزنم، اول یه لبخندی میزنه و بعد نگاه میکنه به چشمام و بهم میگه: *خیلی حسین زحمت ما را کشیده است*

پ.ن۲: آهای من! تولدت مبارک...

هنوز کمی مانده تا ۱۳۹۹/۵/۲۰

تولد
۹
۵
یک دانشجو
یک دانشجو
نوشته‌های یک دانشجوی علاقه‌مند به نویسندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید