ویرگول
ورودثبت نام
یک دانشجو
یک دانشجونوشته‌های یک دانشجوی علاقه‌مند به نویسندگی
یک دانشجو
یک دانشجو
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

اربعین و دیگر هیچ...

?️علی اکبر دهخدا وقتی می خواست در لغت نامه اش برای تعریف واژه جامانده عبارتی بنویسد، چنین نوشت:«جامانده: باقی مانده و بجای مانده از چیزی!» و این است که همه ی ما امسال شده ایم جامانده! اگر اینچنین شده ایم ؛ پس حتما چیزهایی از اربعین های سال های گذشته در وجودمان باقی مانده. آن ته قلبمان را که خوب نگاه کنیم، می بینیم، این روز ها اصلا همه ی وجودمان شده زندگی کردن با آن رویای نابی که سال های پیش در واقعیت دیدیم و حس کردیم. حالا بهتر می فهمیم «میاد خاطراتم جلوی چشام» یعنی چی...

?️از اربعین نوشتن قشنگه. به اربعین فکر کردن زیباست. اما تا ریه های من و شما توو هوای اربعین تنفس نکنه با خوندن هیچ متن و نوشته ای نمی تونیم بفهمیم اربعین یعنی چی و بهشت یعنی کجا! وقتی چند ساعتی توو کوچه پس کوچه های نجف قدم میزنی تا کم کم برسی به بزرگراه نجف- کربلا. وقتی هوس می کنی بری و کام جانت رو با طعم دِهین شیرین کنی. وقتی هی ته دلت ذوق میکنی از اینکه «پشت سر مرقد مولا»ست و «روبرو جاده و صحرا»یی که تو رو میکشونه و می بره و میرسونه به حرم ابوعلی(ع). این زیباست که می بینی اون پیرمرد عراقی همه ی دار و ندارشو آورده تا خرج زائرا کنه. از خودت خجالت میکشی وقتی می بینی«اینجا هرکی هرچی داره» آورده وسط و «نذر حسین کرده».

?️قشنگیِ اربعین به اینه که همه مون کنار هستیم. قدم به قدم، ستون به ستون، دل های عاشقای سیدالشهدا(ع) بیشتر به هم گره میخوره. کنار همدیگه «ستون های این جاده را ما» یکی یکی رد می کنیم و اون ها رو«به شوق حرم می شماریم». همه مقصدمون یه جاست و هویت مون یه چیز واحد شده. دیگه دکتر و استاد و مهندس بودن برامون مهم نیست. تازه می فهمیم که توو همه این سال ها، مرزهای جغرافیایی فقط یه قرارداد بودن برای اینکه شکل و شمایل نقشه های توو کتاب ها قشنگ تر بشه. تازه برامون جا می افته این عرب و عجم و سرخ و سفید سیاه بودن، فقط برای این بود که همدیگه رو بهتر بشناسیم؛ همونطوری که خیلی قبل تر بهمون گفته بودن که: و جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا... در اربعینه که با تموم وجودت اینو احساس میکنی که با وجود این همه زائر از کشورهای مختلف،ولی ما«دور از نژاد و رنگ و زبان، گویا همه ز یک مادریم».

?️اما امسال با همه ی سال ها فرق می کنه. امسال سالِ التماس کردنه. امسال باید گوشه ی اتاقت زانوی غم بغل بگیری و با چشمای خیست، ازش التماس کنی و به خودش بگی که آقاجان«من اون خستگیِ توو راهو می خوام» باید بهش بگی که «این غم کم نیست، لیاقتشو نداشتم آقا بیام حرمت». باید بهش بگی که آقا من هنوز که هنوزه نمیتونم و نتونستم اینو باور کنم که امسال اربعین، کنج خونه هامون میاد و میره و تموم میشه. آقا بذار هنوز توی خیال خودم فریاد بزنم و با گریه بگم که حتی امسال هم«قدم قدم با یه علم، ایشالله اربعین میام سمت حرم»... خودمانیم‌ها ولی چه بیچاره هایی شده ایم امسال!

اربعینحال خوبتو با من تقسیم کن
۱۲
۳
یک دانشجو
یک دانشجو
نوشته‌های یک دانشجوی علاقه‌مند به نویسندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید