داخل مغازه منتظر بودم تا فروشنده حساب کنه
یه پسر خیلی جوون اومد داخل گفت عمو، چهار نخ سناتور بده ما بریم.
مغازه دار از جعبه فلزی روی میز چهار نخ بیرون آورد و داد بهش
یکم نگاهشون کرد و گفت یکی دیگه هم بده.
حین اینکه پولشون رو حساب میکرد یه پاکت بهمن از جیبش درآورد و سیگارهای قرمز مشکی
که تا یه دقیقه قبل کنار هم تو جعبه فلزی شیک و مجلسی چیده شده بودند رو یکی یکی انداخت اون تو، کنار بهمن های همیشگی اش.
میگفت:
اینم محض اینکه یه وقتایی به خودمون یه حالی داده باشیم.
به فروشنده گفتم میشه یه نخم به من بدین؟
گفت بهتون نمیاد اهل این چیزا باشین.
همینجوری داشت زیر لب برا خودش حرف میزد و غر میزد که چه دوره زمونه ای شده، آدم چیا که نمیبینه.
کارت و درآوردم دادم بهش، همین که داشت حساب میکرد گفتم نیستم. فقط میخوام بدونم چی داشت که حاضر نبود بخاطر من ترکش کنه.
گفت فندک نمیخواین؟
بدون اینکه جوابشو بدم اومدم بیرون
همینجور خیابونا رو گز میکردم و راه میرفتم تا برسم به محل قرار با رفیقم. سر ولیعصر دیدمش طبق عادت دستمو دراز کردم که بهش دست بدم که یهو یه چی از مشت مچاله ام افتاد زمین
یه نگاهی بهم کرد گفت: این چیه دیگه؟
پامو گذاشتم روش و لهش کردم. با خنده گفتم هیچی فقط محض این بود که یه حالی به خودم داده باشم که نشد.
اصلا الان وقت روشن کردنش نبود.