
- دوست داشتنِ یکطرفه
یه نوع بتپرستیه رفیق!
با تمام وجودم این جمله رو درک کردم...
از همون اولی که فهمیدم یه چیزی غیرعادی در من شکل گرفته، چیزی که بهش میگن عشق...چیزی که تو اطرافیانم نمیدیدم.
از همون اول سعی کردم از دامش فرار کنم اما نشد. هرچی میرفتم بیشتر میومد سمتم. آخرش زمین گیرم کرد بعد از اون هرچی دست و پا زدم بیشتر غرق شدم.
اونجا بود که یه لحظه فکر کردم اگه خدا میخواد با این امتحانم کنه، اگه میخواد درس بده بهم، چیه؟ چی میخواد؟
میخواد بگه بنده خدا، منم اینجوری دوست دارم حتی ده برابر بیشتر ولی تو انگار نه انگار! همش بی محلی میکنی، همش یادت میره یه خدایی هم داری که هرچی بگی گوش میده و همیشه کنارته.
یا
نکنه میخواد بگه تو که میگی دوستم داری، تو که میگی عاشقتم خدا جون، تو که انقد ادعا داری، نگاه کن! اینجوری باید دوستم داشته باشی. اینجوری که خودتو فراموش کردی، اینجوری که شدی آینه تمام نمای معشوقت، اینجوری که هرجا رو نگاه میکنی اونو میبینی، اینجوری که نماز میخونی و تو فکر اونی. جوری که داری میسوزی و دم نمیزنی، جوری که حالا همهاش اونی نه خودت.
حالا شما بگو حاجی!
تقصیر این دل چیه اگه عاشق شده؟
اگه میگن بت پرست شده؟
اگه خدایی که دوسش داره خواسته عاشق بشه؟
چیکار کنیم که دیگه یادمون نمیره، دیگه آدم سابق نمیشیم! دیگه عاشقیم!
_چند صلاة دیگر را با یاد تو بخوانم و به خدایم بگویم
عاجزم بر من ببخش!